فیدیبو نماینده قانونی نشر نشانه و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب ادبیات شبانی

کتاب ادبیات شبانی

نسخه الکترونیک کتاب ادبیات شبانی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب ادبیات شبانی

ادبیات شبانی از ابتدای تاریخ طولانی‌اش برای مخاطب شهری نوشته ‌می‌شد. بنابراین از تنش بین شهر کوچک نزدیک دریا و روستای کوهستانی چوپان ، بین زندگی درباریان و زندگی چوپان، بین انسان و طبیعت بین عقب نشینی و بازگشت بهره برده است. یکی از عناصر افزوده شده به ادبیات شبانی منظره گاه غمگین و گاه شاد عشق روستایی است. واژه‌ی روستایی را می‌توان به معنای اهل روستا استفاده کرد اما مفاهیم سادگی زندگی که در این کاربرد استفاده شده است، با شادی ارتباط دارد.

ادامه...
  • ناشر نشر نشانه
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.45 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۷۸ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب ادبیات شبانی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



۱. سه نوع ادبیات شبانی

اصطلاح «ادبیات شبانی» به سه روش کاملاً متفاوت استفاده می شود. در اولین روش ادبیات شبانی قالبی تاریخی با سنتی قدیمی است که در حوزه ی شاعری آغاز شد، تا حوزه ی نمایش گسترش یافت و اخیراً می توان ردپای آن را در رمان ها نیز یافت. بنابراین می توانیم از نمایشنامه های شبانی دوران رنسانس مثل آثار شکسپیر یا اشعار شبانی آگوستینی(۳۳) مثل آثار پوپ(۳۴) صحبت کنیم و بپذیریم که ما در مورد یک قالب ادبی صحبت می کنیم که در هر کدام از این دوره ها و درون مایه هایی استفاده می شود که می توانیم به عنوان مشتقاتی از اشعار ابتدایی خاص یونانی و رومی در مورد زندگی در روستا و نیز به طور خاص در مورد زندگی یک چوپان تشخیص دهیم. در حقیقت، اشاره به ادبیات شبانی تا حدود سال ۱۶۱۰، اشاره به اشعار یا نمایشنامه هایی از یک نوع رسمی و خاص است که در آن چوپانان مفروض، معمولاً با ابیاتی پنج هجایی در مورد شغل یا عشقشان با یکدیگر صحبت می کنند و در این حین از توصیف های آرمانی در مورد طبیعت بیرون از شهرشان استفاده می کنند. لئو مارکس(۳۵) این تعریف ادبیات شبانی را به عنوان «نه چوپانی نه شبانی» خلاصه کرده است. از نظر خواننده یا مخاطب این صنعت ادبی دربرگیرنده ی شکلی از عقب نشینی یا بازگشت، حرکت اساسی ادبیات شبانی درون متن یا در مفهومی بود که برخی از بینش های مربوط به مخاطب شهری را «بازمی گرداند».
اما کاربرد گسترده تری از «ادبیات شبانی»، فراتر از مهارت این قالب ادبی خاص، وجود دارد که به حوزه ای از محتوا اشاره می کند. ادبیات شبانی در این مفهوم به هر نوع ادبیاتی اشاره می کند که ناحیه ی روستایی را در قیاس ضمنی یا صریح با ناحیه ی شهری توصیف می کند. به طور مثال، رمان های جیمز هریوت(۳۶) در مورد یک دامپزشک اهل شمال یورک شایر را می توان به دلیل حضور مهم موقعیت روستایشان در حکایت ها نوعی از ادبیات شبانی نامید. شعری در مورد درختان شهر را نیز می توان ادبیات شبانی نامید چون در قیاس با چارچوب شهری بر طبیعت تمرکز دارد. سرود و شادی در طبیعت برای توصیف این متون به عنوان ادبیات شبانی خلاصه شده است. در این جا ادبیات شبانی معمولاً به یک نگرش مربوط به جشن در مورد آنچه توصیف می کند، مرتبط است هر چند که در ظاهر غم انگیز به نظر برسد.
اما این جشن ساده ی طبیعت در سومین کاربرد «ادبیات شبانی» مورد بررسی دقیق قرار می گیرد. حامی صلح سبز در صورتی از این عبارت به عنوان نقدی بر شعر درخت استفاده می کند که این شعر حضور آلودگی یا تهدید نسبت به درختان شهری را از طرف توسعه دهنده های شهر نادیده بگیرد. در این جا تفاوت بین بازنمایی ادبی طبیعت و حقیقت مادی را به معیارموضوع بومی غیرقابل تحملی تشخیص می دهند. کارگر مزرعه در صورتی رمان را نوعی از ادبیات شبانی می داند که یک منظره را طوری ستایش کند گویی هیچ کس برای حفظ آن با درآمد پایین عرق نریخته است. دراین مورد تفاوت بین مدرک متنی و حقیقت اقتصادی از نظرمعیار حقیقت اجتماعی بسیار بزرگ تشخیص داده می شود. این امر استفاده ی ناباورانه ای از این عبارت است ـ «ادبیات شبانی» در مقام ادبیات انتقادآمیز به این مسئله اشاره می کند که دیدگاه شبانی بسیار ساده شده است و بنابراین نوعی آرمان گرایی در مورد حقیقت زندگی در روستا است. در این جا آنچه عقب نشینی «باز می گرداند» بیش از حد خودپسندانه تشخیص داده شده است. تا جایی که از نظر کسی که از عبارت «ادبیات شبانی» به عنوان عبارتی انتقادآمیز استفاده می کند، این عبارت «بینش» محسوب نمی شود. بنابراین خواننده ی این موضوع را در نظر می گیرد که آیا رمان جیمز هریوت را باید به خاطر داشتن ویژگی های یک دستگاه ادبی نوعی ادبیات شبانی توصیف کرد یا فقط محتوای آن از نظر کلی یا در یک مفهوم انتقادی و تحقیرآمیز، ادبیات شبانی توصیف می شود.
در حالی که این کتاب هر کدام از این کاربردهای ادبیات شبانی را توضیح می دهد، در عین حال به بحث های داغ قدیمی و جدید در مورد هر کدام از این کاربردها می پردازد. فصل ۲ ریشه های قالب ادبی سنتی را دنبال و برخی اصطلاحات کلیدی که انواع متفاوت ادبیات های شبانی اولیه را مشخص می کند، تعریف می کند، اصطلاحاتی که اغلب در مورد آثار جدیدتر به کار گرفته می شوند. فصل های ۳ و ۴ در مورد الگوی رایج فرایند عقب نشینی و بازگشت ادبیات شبانی بحث می کند و در فصل آخر دو پیشرفت ادبی، ضد شبانی و پساشبانی نشان داده می شود که با روش های ارائه کننده ی نقد سنت، در تقابل با ادبیات شبانی قرار می گیرد. در طول کتاب برخی از موضوعات مهم در مورد ادبیات شبانی را که از آثار اخیر نقادان بریتانیایی و آمریکایی سرچشمه گرفته است، مورد بحث قرار می دهیم. مثلاً، آیا هنوز ادبیات شبانی در نوشته های معاصر وجود دارد؟ جان بارل(۳۷) و جان بول(۳۸)، ویراستاران کتاب های انگلیسی انتشارات پنگوئن در مورد اشعار شبانی، معتقدند که رمان های هریوت را نمی توان ادبیات شبانی به حساب آورد چون به نظر آن ها از اواخر قرن نوزدهم که تمایز بین شهر و روستا از بین رفت، قالب تاریخی ادبیات شبانی از بین رفته است: «جدایی زندگی در شهر و روستا که ادبیات شبانی طلب می کند، در حال حاضر فاقد هر گونه معنایی است. اکنون ادعای این موضوع که امروزه نواحی روستایی انگلیس چیزی بیش از توسعه ی شهر نیست، دشواراست» (بارل و بول،۴۳۲:۱۹۷۴). آیا قالب ادبیات شبانی نمی تواند در قرن بیستم ادامه یابد؟ آیا منظره ی کنونی یورک شایر باید به منزله ی تداوم شهری روی زمین توصیف شود که بسیاری از شهرنشینان امروزه صاحب خانه ای در آن هستند؟ آیا چوپانان این منطقه درگیر فعالیتی اند که به نحوی «تداوم شهر» است؟ پس آیا ممکن نیست که رمان های معاصر از قبیل رمان های هریوت را گونه ای از ادبیات شبانی بنامیم؟ آیا کسی می تواند استدلال کند که برای شاعران معاصر طبیعت، نهنگ و دلفین جانشین گوسفند سنتی شده اند، مثلاً هیثکوت ویلیامز(۳۹) در خانواده ی نهنگ(۴۰) (۱۹۸۸) شعر طولانی او که بیش از حد توصیف شده است و در سقوط برای یک دلفین(۴۱) (۱۹۸۸) شعری طولانی که در ادامه ی آن سروده شد؟ این ها سوالاتی در مورد این موضوعند که ما به کدام سو باز می گردیم اما نکته ای که در اینجا باید خاطرنشان کرد این است که بارل و بول به طور جدی از این عبارت درمفهوم اولیه ی دستگاه ادبی سنتی استفاده می کنند.
از سوی دیگر ویراستار «مک میلیان کیس بوک» در سبک شبانی(۴۲)، باید بپذیرد که ادبیات شبانی امروزه جدا از این که قالبی کهنه و منسوخ است، انواع متنوعی دارد که باید آن را به عنوان «یک اصطلاح چالشی» محسوب کرد (لاگری(۴۳)، ۸:۱۹۸۴). برایان لاگری از این موضوع شکایت می کند که «تنوع تقریباً گیج کننده ای ازآثار» وجود دارد که منتقدان مدرن این عبارت را به آن منتسب می دانند، عبارتی که از هر چیز روستایی، تا هر شکلی از عقب نشینی، تا هر شکلی از ساده سازی یا آرمان گرایی گسترده است. به طور مثال می توانیم در این مفهوم دوم که گسترده تر نیز هست، آثار منتقدان خاصی را در مورد «ادبیات شبانی فرویدی»(۴۴) (لاورنس لرنر(۴۵))، «ادبیات شبانی دوران کودکی»(۴۶) (پیترمارینیلی(۴۷))، «شبانی گرایی انقلابی(۴۸)...مثل دیدگاه سوزان گریفین(۴۹) در مورد فمنیست بومی زنان همجنس گرا (لاورنس بوئل)، حتی «ادبیات شبانی پرولتاریایی»(۵۰) (ویلیام امپسون(۵۱)) یا «ادبیات شبانی شهری»(۵۲) (مارشال برمن(۵۳)) را بخوانیم که به فاصله ی مایل ها هیچ گوسفندی دیده نمی شود.

نظرات کاربران درباره کتاب ادبیات شبانی