فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .

کتاب تاریخ آتروپاتن
آذربایجان باستان

نسخه الکترونیک کتاب تاریخ آتروپاتن به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب تاریخ آتروپاتن

آتروپاتن نام یونانی پادشاهی‌ای است که ربع آخر قرن چهارم پ.م در آذربایجان و کردستان ایران و بخشی از جمهوری آذربایجان کنونی ایجاد شد و نزدیک به سه قرن و نیم به حیات خود ادامه داد. آتروپاتن کشوری غنی و قدرتمند بود که در آن کشاورزی، دامپروری و تجارت رونق فراوان داشت و شهرنشینی در شهرهای آباد آن توسعه یافته بود.
آتروپاتن استقلال خود را نه‌تنها در تمام دوران استیلای مقدونیان در شرق، بلکه در دوران سلوکیان نیز حفظ کرد.
حکومت آتروپاتن در دوره هلنی که زمان تعادل دو فرهنگ یونانی و شرقی بود، توسعه یافت و بدین ترتیب فرهنگ، زبان و مکاتب مختلف یونانی در آتروپاتن رسوخ کرد، که البته در مقایسه با کشورهای دیگر شدت کم‌تری داشت.
پادشاهان آتروپاتن در جنگ با همسایگان خود هم فاتح و هم مغلوب بودند، ولی در برابر استیلاگران اجنبی با تمام قدرت ایستادگی می‌کردند. آنان ضمن ارتباط با کشورهای دور و نزدیک از طریق وصلت با شاهزادگان یونانی مقدونی، پارتی، سریانی و ارمنی با آنان روابط خویشاوندی برقرار می‌ساختند.

ادامه...
  • ناشر گروه انتشاراتی ققنوس
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.87 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۸۴ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب تاریخ آتروپاتن

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



پیشگفتار نویسنده

آتروپاتن نام یونانی پادشاهی ای است که ربع آخر قرن چهارم پ.م در آذربایجان و کردستان ایران و بخشی از جمهوری آذربایجان کنونی ایجاد شد و نزدیک به سه قرن و نیم به حیات خود ادامه داد. آتروپاتن کشوری غنی و قدرتمند بود که در آن کشاورزی، دامپروری و تجارت رونق فراوان داشت و شهرنشینی در شهرهای آباد آن توسعه یافته بود.
آتروپاتن استقلال خود را نه تنها در تمام دوران استیلای مقدونیان در شرق، بلکه در دوران سلوکیان نیز حفظ کرد.
حکومت آتروپاتن در دوره هلنی که زمان تعادل دو فرهنگ یونانی و شرقی بود، توسعه یافت و بدین ترتیب فرهنگ، زبان و مکاتب مختلف یونانی در آتروپاتن رسوخ کرد، که البته در مقایسه با کشورهای دیگر شدت کم تری داشت.
پادشاهان آتروپاتن در جنگ با همسایگان خود هم فاتح و هم مغلوب بودند، ولی در برابر استیلاگران اجنبی با تمام قدرت ایستادگی می کردند. آنان ضمن ارتباط با کشورهای دور و نزدیک از طریق وصلت با شاهزادگان یونانی مقدونی، پارتی، سریانی و ارمنی با آنان روابط خویشاوندی برقرار می ساختند.
پادشاهان آتروپاتن در روم و مصر نیز از احترام برخوردار بودند. هم مولفان یونانی و هم مولفان رومی از آتروپاتن و آتروپاتنی ها یاد کرده اند. تاثیر آتروپاتن و ساکنانش بر همسایگان بسیار قابل توجه بوده است.
آیین زرتشت نقش عظیمی در حیات معنوی تقریبا تمام اقوام ایرانی زبانش ایفا کرد. در آتروپاتن روند همگونی اقوام و قبایل مختلف منطقه با مادها صورت گرفت که در نتیجه آن تقریبا در قرن های آخر پ.م در این کشور قوم جدیدی پا گرفت و نام *Ᾱtarpātakäna که ریشه قانونمند نام آذربایجان است شکل گرفت.
دوره موجودیت آتروپاتن مرحله مهمی در تاریخ کشور ما [جمهوری آذربایجان] محسوب می شود. آتروپاتنی های ایرانی زبان که در دوران باستان نسل های اعصار گذشته را در خود مستحیل کرده و از همان هنگام در شمال غرب فلات ایران می زیستند، اجداد بلافصل آذربایجانی هایی هستند که در قرون میانه زبان ترکی را که به سرزمین آن ها وارد شده بود پذیرفتند و تبدیل به قومی ترک زبان شدند. لیکن این موضوع به هیچ رو مانع از آن نمی شود که ما خود را از اخلاف آتروپاتنی ها و وارثان فرهنگ، به ویژه فرهنگی که آنان به وجود آورنده آن بودند، ندانیم و همین امر بیش تر از هر چیز دیگر عامل علاقه و توجه ما به تاریخ آتروپاتن است.

این کتاب ترجمه ای است از:
ОЧEРК ИСТОРИИ АТРОПАТЕНЬІ
Играр Алиев
Азербайджанское Государственное ИздАтЕлЪство
Баку - 1989

۱. آتروپاتن: سرزمین و ساکنان

آتروپاتن یا ماد کوچک که در قسمت شمال غربی فلات ایران واقع بوده، به طور کلی شامل آذربایجان و کردستان ایران می شده است. مرزهای آتروپاتن در دوره هایی حتی به قسمتی از نواحی جنوبی جمهوری آذربایجان و احتمالاً مناطقی از ماورای قفقاز نیز می رسیده است. آتروپاتن سرزمینی کوهستانی بوده و رودهای بزرگ و کوچک سرچشمه گرفته از کوه ها، آن را می پوشاندند.
رشته کوه های موازی زاگرس که در پاره ای از قسمت ها در حدود دویست کیلومتر عرض دارد، در غرب آتروپاتن واقع بوده است. در این ناحیه دره های زیاد و کوچکی قرار دارد که دسترسی به آن ها به علت تراکم بوته زارها و درختان جنگلی، به ویژه در دوران باستان، ناممکن بوده است. وسیع ترین دشت این ناحیه در جنوب دریاچه اورمیه قرار داشته است.
در شمال آتروپاتن رشته کوه های قره داغ قرار دارد که رود قره سو از آن سرچشمه می گیرد و به ارس می پیوندد.
کوه های تالش که در قسمت هایی پوشیده از درختان انبوه پهن برگ و نیز رستنی های گوناگون ناحیه هیرکانیا بود و همچنین آن بخش از کوه های البرز که به کوه های تالش می پیوندند، حدود شرقی آتروپاتن را مشخص می ساخته اند.
محدوده جنوبی آتروپاتن تقریبا تا حدود کوه های الوند کشیده می شده است. نواحی نزدیک به اورمیه به علت وجود دره های حاصلخیز که به وسیله رودخانه های جَغَتو (زرینه رود) و تاتائو (سیمینه رود) و نیز رودهای کوچک بسیار که از ذوب برف های کوه های سهند و سبلان و الوند جاری می شد، حتی در دیربازترین دوران باستان نیز به عنوان ناحیه ای پیشرفته از نظر کشاورزی و دامداری مشهور بوده است.
دریاچه اورمیه که بزرگ ترین دریاچه آتروپاتن بوده است در همین ناحیه قرار دارد. آب این دریاچه به سبب داشتن نمک زیاد برای کشاورزی مناسب نیست، ولی به طوری که می دانیم در دوران باستان در کنار این دریاچه که با نام های ما(ن) تی ین یا کپَوْتْ خوانده می شده است، «کارگاه های نمک گیری» وجود داشته است (استرابون،۸، XIV، XI).
قسمت بیش تر کوه های غرب ایران پوشیده از درختان پهن برگ است که در جاهایی به شکل انبوه و در دیگر جاها تنک روییده اند. بیش ترین گونه این درختان عبارتند از: بلوط، زبان گنجشک، آلش، افرا، سپیدار، چنار، بید، مورد، پسته، گردو، بادام و همان طور که در بالا اشاره شد، به ویژه گیاهان بوته ای و درختچه ای نیز به فراوانی دیده می شوند. تاک و پیچک از مهم ترین گونه گیاهان پیچنده در این منطقه هستند و نیز انار و انجیر هم به وفور یافت می شوند.
رودهای بزرگ منطقه عبارتند از: قزل اوزن (سفید رود)، قره سو که شاخه ای از ارس است، زاب کوچک، کرخه، کارون و غیره. به طور کلی منطقه پرآب نیست، ولی خاک آن در قسمت های پرآب بی نهایت حاصلخیز است. در دامنه کوه ها به ویژه کوه های زاگرس دره های حاصلخیز زیادی با انواع رستنی های ثمردار وجود دارد. در این منطقه، حتی در دوران باستان نیز گندم و جو فراوان به عمل می آمده است. به طور کلی زراعت در دیگر نواحی آتروپاتن نیز رونق بسیار داشته است.
استرابون در وصف حاصلخیزی هیرکانیا نوشته است که «از یک بوته تاک یک مِتْرِت (در حدود چهل لیتر. ــ نویسنده) و از هر درخت انجیر شصت مِدیمْنْ (هر مدیمن برابر است با تقریبا ۵۳ لیتر. بدون شک در تعیین عدد شصت غلوّ شده است. ــ نویسنده) شراب به دست می آمده است. از هر دانه گندم که بر زمین می افتد، خوشه دیگری می روید. زنبورهای عسل بر فراز درختان در پروازند و عسل از برگ های آنان روان است. همین وضع هم در ناحیه ماتی ین دیده می شود...» (VII،XI، ۲). ماتی ین در ناحیه غربی آتروپاتن واقع بوده است.
ما همچنین می دانیم که در قزوین، واقع در جنوب غربی دریای خزر، از یک بوته تاک «محصول بس فراوان» به دست می آمده است (Evstafy، بند ۷۳۰). در منابع آشوری نیز سخن از «مشک های بی شمار شراب» رفته است که از نواحی آذربایجان جنوبی(۱) به نقاط دیگر حمل می شده است.
وجود مراتع فراوان در دامنه های شمالی و غربی فلات ایران سبب توسعه دامپروری در این نواحی شده بود. دامپروری از دیربازترین دوران باستان در آتروپاتن رونق بسیار داشته است.
گونه های حیوانی متنوعی نیز در آتروپاتن وجود داشته است. در جنگل های قره داغ و تالش و نیز کوه های زاگرس تعداد فراوانی غزال، آهو، گراز، ببر، پلنگ، یوزپلنگ، گرگ و انواع جوندگان یافت می شده است. در منابع قدیمی ذکر شده است که کاسپی ها چگونه با «موش که نوعی آفت محلی بوده» مبارزه می کرده اند (الیان، XVII، ۱۷).
آتروپاتن سرزمین وفور اسب نیز بوده است. پلینی در توصیف آتروپاتنی ها می نویسد که اینان «مردمانی نیرومند هستند، سوار بر اسب می جنگند و به مقدار کافی ابزار جنگی دارند» (V، ۵۵). مولفان یونان و روم باستان از وجود گله های فراوان اسب و گاو و نیز بز و شتر که پشم آن ها مرغوب تر از پشم میلطی بوده است، در نزد کاسپی ها خبر داده اند (الیان، XVII، ۱۷). در آب های دریای خزر انواع ماهی از گونه های باارزش وجود داشته است. ما همچنین از توسعه صنعت ماهیگیری و تجارت ماهی در نزد کاسپی ها آگاهی داریم. شمار انواع پرندگان نیز به چندصد گونه می رسیده است.

نظرات کاربران درباره کتاب تاریخ آتروپاتن

تاریخی جعلی برای دیار آذری زبان آذربایجان، ترکان هرگز ایرانی نبودن. دیار آذربایجان همیشه ایرانی نشین بوده و به واسطه دست درازی و چند سال حکومت ترکان عثمانی بود که تغییر زبان و گویش دادن
در 1 ماه پیش توسط
جالب انجاست که اذربایجان تا همین چند قرن قبل اصلا ترک نبوده . جناب نویسنده سعی دارند برای کشور اذربایجان تاریخ جعلی درست کنند و اذربایجانی های ان زمان را که به زبانی ایرانی صحبت می کردند به جای خودشان جا بزنند .
در 8 ماه پیش توسط
این کتاب را دانشمندان جمهوری آذربایجان نوشتند و برای پان ترکانی که توهم این را دارند که ایران دارد تاریخ آذربایجان را جعل می کند کتاب خیلی خوبی است.
در 2 سال پیش توسط