گورمی راکِلز بچهدیوی بود خیلی کوچولو، خیلی آبی و خیلی پشمالو. با دمی بلند و فقط یک دندان نیش به درد بخور. گورمی همراه مادرش موگرا مو سیخکن و پدرش گرومبور لندهور در خانهی شماره ۱ تپهی درخت نخود زندگی میکرد. آنها مثل بقیهی دیوها، دیوهای خوبی بودند. اما اگر دست بر اتفاق گذرتان به خانهی آنها افتاد...
...هر کاری میکنید ، حواستان باشد که یک وقت خورده نشوید!