فیدیبو نماینده قانونی نشر قطره و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب رویاها

کتاب رویاها

نسخه الکترونیک کتاب رویاها به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب رویاها

کتاب «رویاها» نوشته‌ی «کارل گوستاو یونگ» و ترجمه‌ی دکتر «ابوالقاسم اسماعیل‌پور» است. این کتاب در سه بخش با عناوین؛ «رویاها و روان‌کاوی»، «رویاها و نیروی روانی» و «کاربرد عملی تحلیلی رویا» تدوین شده است. در پشت جلد کتاب می‌خوانید: «رویا لازمه‌ی قطعی فرایند تجزیه‌وتحلیل روانی است. این کتاب، ادعانامه‌ی مهمی از جانب کارل گوستاویونگ، در روانشناسی رویاست. یونگ به هنگام بحث درباره‌ی رویا، مباحثی بی‌نظیر و غنی از عرفان، دین، فرهنگ و نمادشناسی پیش می‌کشد و مرجعی قابل تامل برای آنانی است که به روانشناسی تحلیلی یونگ، درک و تحلیل رویاها و ارتباط رویاها با نمادها و مفاهیم باستانی بشر علاقه‌مندند.» در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: «رؤیاها در فرایند تحلیل، بسیار ساخت و پرداخت شده‌اند. این تحلیل چه به تعبیر فروید «روان‌کاوی» نامیده شود یا به تعبیر یونگ «روان‌شناسیِ تحلیلی»، تفاوتی ندارد. نوشته‌های هر دو پیشگام بزرگ درباره‌ی روایات و تحلیل رؤیاها و بازنمودن نظریه‌ی رؤیاست. نخستین اثر یونگ، تا آن‌جا که می‌دانیم، گزارشی درباره‌ی کتاب درباره‌ی رؤیاها اثر فروید بوده است. فروید این اثر را در ۱۹۰۰ برای همکارانش در یتیم‌خانه‌ی بورگ هولزی نوشت. یونگ در طول فعالیتش به‌عنوان روان‌کاو، چندین مقاله‌ی علمی درباره‌ی رؤیا منتشر کرد که از میان آن‌ها دو مقاله در مجموعه‌ی حاضر آمده است. مقالات دیگری که در این‌جا از نو به چاپ می‌رسد، نخست بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۴۵ منتشر گردیده‌اند و هر یک بیانیه‌ی ویژه‌ای در زمینه‌های گوناگون روان‌شناسی رؤیا از نظر یونگ است. این مقاله‌ها به هیچ روی بیانگر مشارکت خودِ یونگ در دنیای خواب و رؤیا نیست. در نمایه‌ی کتاب خودزیست‌نامه‌نگاری یونگ به نام خاطرات، رؤیاها، اندیشه‌ها، ویراسته‌ی آنیه‌لا یافه، حدود چهل و دو مورد از خواب‌های خود یونگ فهرست شده که او آن‌ها را به عنوان حوادث کلیدی مسیر زندگی‌اش بر می‌شمارد».

ادامه...
  • ناشر نشر قطره
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.19 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۷۴ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب رویاها

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



اشاره ی سرویراستار

ک. گ. یونگ در ۱۹۵۴، زمانی که هفتاد و نه سال داشت، نوشت: «در طول سالیان دراز، هر ساله حدود ۲۰۰۰ خواب و رویا را تحلیل کرده ام، پس تجربه ی خاصی در این مورد به دست آورده ام.»(۱)
رویاها در فرایند تحلیل، بسیار ساخت و پرداخت شده اند. این تحلیل چه به تعبیر فروید «روان کاوی» نامیده شود یا به تعبیر یونگ «روان شناسیِ تحلیلی»، تفاوتی ندارد. نوشته های هر دو پیشگام بزرگ درباره ی روایات و تحلیل رویاها و بازنمودن نظریه ی رویاست. نخستین اثر یونگ، تا آن جا که می دانیم، گزارشی درباره ی کتاب درباره ی رویاها اثر فروید بوده است. فروید این اثر را در ۱۹۰۰ برای همکارانش در یتیم خانه ی بورگ هولزی(۲) نوشت. یونگ در طول فعالیتش به عنوان روان کاو، چندین مقاله ی علمی درباره ی رویا منتشر کرد که از میان آن ها دو مقاله در مجموعه ی حاضر آمده است. مقالات دیگری که در این جا از نو به چاپ می رسد، نخست بین سال های ۱۹۱۶ و ۱۹۴۵ منتشر گردیده اند و هر یک بیانیه ی ویژه ای در زمینه های گوناگون روان شناسی رویا از نظر یونگ است.
این مقاله ها به هیچ روی بیانگر مشارکت خودِ یونگ در دنیای خواب و رویا نیست. در نمایه ی کتاب خودزیست نامه نگاری یونگ به نام خاطرات، رویاها، اندیشه ها(۳)، ویراسته ی آنیه لا یافه(۴)، حدود چهل و دو مورد از خواب های خود یونگ فهرست شده که او آن ها را به عنوان حوادث کلیدی مسیر زندگی اش بر می شمارد. او در نامه هایش که توسط گرهارد آدلر برگزیده و ویراسته شده است، از بسیاری از رویاهای دیگرش نیز یاد می کند. در ۲۹-۱۹۲۸، یونگ سمینار معروفی درباره ی «تحلیل رویا» برای گروه کوچکی از دانشجویان در زوریخ برگزار کرد و بحثی عمیق درباره ی بسیاری از خواب هایی که بیماران برایش بازگو کرده اند، پیش کشید. (گزارش این سمینار به ویراستاری ر. ف. س. هال آماده ی انتشار است.) هر یک از مجلدات مجموعه آثار یونگ دربردارنده ی مطلبی درباره ی رویاست و جلد مربوط به نمایه ی فهرست ها با عبارات توصیفی، همه ی رویاهایی را که یونگ درباره اش بحث کرده، یکجا فهرست کرده است. همچنین فشرده ی ارزشمندی از اظهارات یونگ درباره ی رویا را تحت همین عنوان در گزینه ی بازتاب های روان شناختی (چاپ جدید، ۱۹۷۰؛ پرینستون / بولینگن پی پربک، شماره ی ۲۸۴)، ویراسته ی یولاند یاکوبی و ر. ف. س. هال می توان یافت.(۵)

این کتاب ترجمه ای است از:
Dreams
C,G Jung

بخش اول: رویاها و روان کاوی

تحلیل رویا(۶)

زیگموند فروید در ۱۹۰۰، کتابی مفصل درباره ی تحلیل رویا (تعبیرخواب) در وین منتشر کرد. در این جا نتایج اصولیِ بازکاوی های او را می آوریم.
رویا، غیر از آن که آشفتگیِ تداعی های اتفاقی و بی معنی است که معمولاً بدان اعتقاد دارند، یا سوای آن که فقط در نتیجه ی احساسات جسمانی در طول خواب است چنان که بسیاری از نویسندگان می پندارند، محصول خود به خودی و معنی دارِ کنشِ روانی از یک تحلیل نظام مند است و مانند دیگر کارکردهای روانی حساس است. احساسات سازوار(۷) که در طول خواب به انسان دست می دهد، علتِ اصلی رویا نیست؛ آن ها نقشی ثانوی دارند و تنها عناصر یا موادی را بر روی چیزی که روان کارکرد دارد، رقم می زنند. بنا به نظر فروید، رویا مانند هر فرآورده ی پیچیده ی روانی، عبارت است از یک آفرینش یا عملی که انگیزه ها و رشته ی تداعی های پیشین خودش را دارد. رویا همانند هر کنشِ مفروض، عبارت است از بازدهِ فرایندی منطقی، از رقابت بین تمایلات گوناگون و پیروزی یک میل نسبت به امیال دیگر. رویاپردازی نیز مانند همه ی کارهای دیگرِ ما معنی دار است.
ممکن است تصور شود که همه ی واقعیات تجربی در راستای این نظریه نیست، چون تاثیر عدم تجانس و ابهامی که رویاها بر ما می گذارند، آشکار است. فروید این مرحله از تصاویر مبهم را «درونه ی آشکارِ»(۸) رویا می نامد؛ نمایی که او ورای آن، در جست وجوی چیزی ضروری مانند اندیشه ـ رویا یا «درونه ی پنهان»(۹) است. ممکن است بپرسید که فروید به چه دلیل فکر می کند که رویا خودش تنها نمای عمارتی بزرگ و گسترده، یا واقعا چیزی معنی دار است. گمانه زنیِ او بر پایه ی باور یا عقیده ای پیشین(۱۰) استوار نیست، بلکه صرفا بر پایه ی تجربه گرایی است. مثلاً تجربه ی مشترکی که می گوید هیچ حقیقت روانی (یا جسمانی) تصادفی نیست. پس باید سلسله علت های خودش را داشته باشد و همواره محصولی از ترکیب پیچیده ی پدیده ها باشد؛ زیرا هر عنصر ذهنیِ زنده، منتج از حالات درونی روانی است و از دیدگاه نظری باید تحلیل پذیر باشد. فروید همان اصلی را برای رویا به کار می گیرد که ما همواره به طور غریزی به هنگام جست و جوی علل کنش های انسان، از آن بهره می جوییم.
او از خودش فقط می پرسد: چرا این شخص بخصوص، این چیز بخصوص را در رویا می بیند؟ او باید دلایل خاص خود را داشته باشد، وگرنه شکافی در قانون علیت پدید می آید. رویای یک کودک با رویای بزرگسال تفاوت دارد، درست مثل این که رویای یک شخص تحصیل کرده با رویای یک بی سواد از گونه ای دیگر است. چیزی فردی در رویا وجود دارد که در راستای سرشت روان شناسانه ی آن موضوع قرار دارد. این سرشت روان شناسانه دربردارنده ی چه چیزی است؟ خود به خود می گوییم که نتیجه ی گذشته ی روانی ماست. حالت ذهنی کنونی ما، به تاریخچه ی زندگی ما بستگی دارد. در گذشته ی هر شخص عناصری از ارزش های متفاوت وجود دارد که «پیکربندی»(۱۱) روانی را مشخص می کند. حوادثی که هیچ گونه احساسات نیرومندی در ما بر نمی انگیزند، تاثیر کمی بر اندیشه ها یا کنش هایمان دارند، در حالی که حوادثی که واکنش های حسیِ نیرومندی به وجود می آورند، برای تحول روانی بعدی ما اهمیت زیادی دارند. این خاطرات با لحن حسیِ قوی، مجموعه ای از تداعی معانی را شکل می بخشند که نه تنها کم دوام نیستند، بلکه بسیار نیرومندند و چون حلقه های زنجیر به هم پیوسته اند. موضوعی که من با علاقه ی کم تری بدان می نگرم، مستلزم تداعی معانی کم تری است و زود از افق فکری ام دور می شود. برعکس، موضوعی که با علاقه ی بیش تری بدان می نگرم، تداعی معانی بی شماری در من پدید می آورد و مدت ها ذهن مرا مشغول می کند. هر احساسی کمابیش مجموعه ای گسترده از تداعی معانی را به وجود می آورد که من آن ها را «مجموعه عقاید حس پذیر»(۱۲) نامیده ام. در بررسی یک مورد تاریخ فردی، همیشه در می یابیم که این مجموعه از قوی ترین نیروی «پیکربندی» استفاده می کند، و از آن می توان نتیجه گرفت که در هر تحلیل، از آغاز با آن مواجه می شویم این مجموعه همچون اجزای اصلیِ سرشتِ روان شناختی در هر ساختار روانی ظاهر می شوند. مثلاً در یک رویا، ما با اجزای حسی مواجه می شویم، زیرا درک این نکته چه بسا آسان است که همه ی فرآورده های کنش روانی پیش از هر چیز به قوی ترین تاثیرات «پیکربندی» وابسته است.
برای دریافت عقده ای که شخصیتی چون گرشن(۱۳) در فاوستِ گوته داراست، مجبور نیستیم راه دور برویم، آن جا که او می خواند:

در تولی(۱۴) پادشاهی بود
راست و واقعی حتی در گور
بانوی در حال مرگش
جامی زرین بدو بخشید.

اندیشه ی پنهان عبارت است از تردید گرشن به وفاداری فاوست. ترانه ای که گرشن ناخودآگاهانه انتخاب می کند، همان چیزی است که ما ماده ـ رویا(۱۵) نامیده ایم و با اندیشه ی رازآمیز در ارتباط است. ممکن است این نمونه را به رویا تعمیم دهیم و فرض کنیم که گرشن این ترانه را نخوانده بلکه چنین داستانی را در رویا دیده است(۱۶). در این مورد، ترانه با داستان اندوهبار عشق پادشاهی باستانی و دست نیافتنی، همان «درونه ی آشکارِ» رویا و «نما»ی آن است.
کسی که به رازِ اندوه گرشن پی نبرده باشد، نخواهد دانست که چرا او اصلاً این پادشاه را در خواب دیده است. ولی ما که از اندیشه ـ رویای عاشقانه ی او نسبت به فاوست آگاهیم، می توانیم بفهمیم که چرا رویا از این ترانه ی خاص بهره می جوید، زیرا درباره ی «ایمان دست نیافتنیِ» پادشاه است. فاوست شخصیتی دیناور و مومن نیست، و گرشن می خواهد ایمان او را نسبت به خودش با ایمان پادشاه، چنان که در داستان آمده، مقایسه کند. رویای او ــ در واقع ترانه ی او ــ به شکل تغییر یافته ای بیانگر میل سوزانِ روح او است. در این جاست که با سرشت واقعی «مجموعه ی حس پذیر» رو به رو می شویم که همیشه مسئله ی میل و مقاومت در برابر آن را پیش می کشد. زندگی ما در مبارزه برای به واقعیت پیوستن امیال ما سپری گشته است: همه ی کنش های ما در پی میل به چیزی است که باید یا نباید روی دهد.
به خاطر همین است که ما کار می کنیم یا می اندیشیم. اگر نتوانیم آرزویی را به واقعیت بپیوندیم، دست کم آن را در خیال به واقعیت پیوند می دهیم. نظام های دینی و فلسفیِ همه ی اقوام در هر عصری بهترین دلیل برای این نکته است. اندیشه ی جاودانگی، حتی به شکل فلسفی، چیزی غیر از میل و آرزو نیست، چه فلسفه چیزی به جز «نما»(۱۷) نیست، چنان که ترانه ی گرشن تنها شکل بیرونی و پوششی سودمند بر اندوه اوست. رویا نمایانگرِ آرزوی اوست که به واقعیت بپیوندد. فروید می گوید که هر رویا نمایانگرِ به واقعیت پیوستنِ یک میلِ سرکوب شده است.
اگر در این تصویرپردازی بیش تر غور کنیم، می بینیم که پادشاه جایگزین فاوست شده، پس تغییر و تبدیلی انجام گرفته است. فاوست به شهریاری در اعصار کهن تبدیل شده است؛ شخصیت فاوست که نواخت ـ حسیِ(۱۸) نیرومندی دارد، جانشین شخصی افسانه ای و خنثی می شود. شخص پادشاه از راه قیاس در ذهن تداعی می شود، یعنی نمادی برای فاوست، و «بانو» نمادی برای گرشن جلوه می کند. ممکن است بپرسید که هدف از این آرایه مندی چیست؟ چرا گرشن باید خواب ببیند و تازه به گونه ای غیر مستقیم و بی واسطه در این مورد رویاپردازی کند؟ چرا نمی تواند آشکارا و به دور از دوپهلوگویی و ایهام آن را تصور کند؟ پاسخ این سوال بسیار ساده است: اندوه گرشن در واقع اندیشه ای است که کسی دوست ندارد با آن درگیر شود؛ چون بس دردناک است. تردید او نسبت به ایمان فاوست سرکوب شده و تحت انقیاد نگاه داشته می شود و از نو به شکل داستانی مالیخولیایی ظاهر می گردد که هرچند کام او را مشخص می کند، با احساسات زیبا همراه نیست. فروید می گوید که کام هایی که اندیشه ـ رویا را شکل می بخشند هرگز از نوع امیالی نیستند که شخص آشکارا به خود متّصف می گرداند، بلکه امیالی سرکوب شده اند، زیرا سرشتی دردناک دارند؛ به همین سبب، از بازتاب آگاهانه در حالت بیداری برون رانده شده و به گونه ی بی واسطه در رویاها شناور می گردند.

نظرات کاربران درباره کتاب رویاها

شناخت خوبی از یونگ و تفکراتش ارائه میده. برای آشنایی باهاش عالیه.
در 2 سال پیش توسط vir...ari
کتاب بسیار خوبیه...
در 2 سال پیش توسط جناب علی راستگو
ترجمه بسیار افتضاحه. معنا که هیچ، ساختار بسیاری از جملات هم فاجعه ست. چطور با همچین ترجمه ای این کتاب رو برای فروش گذاشتن؟ آیا کنترل کیفیت به افسانه ها پیوسته؟
در 10 ماه پیش توسط don...ani
ترجمه ی به شدت بدیه. باید چند بار یه مبحثو خوند تا کاملا متوجه شد.
در 2 ماه پیش توسط زهرا امانی
خواندنش برای من ساده نبود . بیشتر سواد آکادمیک میخواد . درباره تعداد ستاره هایی که دادم نظر و منظور خاصی نداشتم
در 10 ماه پیش توسط عباس 76
این کتاب جلد یکم تحلیل رویاست؟؟؟
در 4 ماه پیش توسط poo...oor
با ترجمه فوق العاده استاد اسماعیل پور واقعا عالی هست.
در 1 سال پیش توسط بهمن