فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب سلوكيان و اشكانيان

کتاب سلوكيان و اشكانيان

نسخه الکترونیک کتاب سلوكيان و اشكانيان به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب سلوكيان و اشكانيان

شاهان سلوکی خود را از نسل اسکندر می‌دانستند و اعقاب اسکندر در عین حال، اعقاب خدایان به شمار می‌رفتند. سلوکیان همچنین از زبان پیشگوی معبد دیدیماوراثت الهی سلوکوس اول از خدای آپولو را اعلام کردند. این وراثت از آپولو خودبخود، پرستش شاه وقت را برای بسیاری از شهرهای یونانی‌نشین ممکن ساخت. افتخارات الهی ابتدا به سلوکوس اول و سپس به جانشینان او در شهرهایی که آن‌ها تأسیس کرده بودند، اعطا شد و چندی نگذشت که احتماً هیچ شهر یونانی‌نشینی وجود نداشت که شاه وقت، خانواده و نیاکان او را پرستش نکند. پرستش شاهان در معابد بابل و ایلام نیز انجام می‌شد، چنان که در این اماکن در روزهای مقرر برای قربانی کردن، در مقابل مجسمه شاهان گوشت پیشکش می‌کردند. کتیبه‌ای از آنتیوخوس دوم در باره پرستش شاه و سنگ‌نوشته‌ای از آنتیوخوس سوم در باره برگزاری آیین پرستش همسرش لائودیکه در دست است. از زمان سلطنت آنتیوخوس سوم، در کنار پرستش شهریِ شاهان زنده و مرده، آیین پرستش دولتی شاهان نیز پدید آمد که شاه آن را برقرار کرد و کاهنان و کاهنه‌هایی که شاه آن‌ها را برای هر ایالت و شاید برای بخش‌های کوچک‌تر ایالات، منصوب می‌کرد، آن را برگزار می‌کردند. ارتباط این آیین پرستش دولتی با آیین پرستش شهریِ شاهان چندان شناخته شده نیست. احتمالاً دو آیین، دارای تشکیلاتی جداگانه بودند.

ادامه...
  • ناشر گروه انتشاراتی ققنوس
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.88 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۶۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب سلوكيان و اشكانيان

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



۱.عصر سلوکی: تاسیس سلسله و اعتلای نخستین

سلوکوس اول (سلطنت: ۳۱۲ ـ ۲۸۰ ق.م)، بنیانگذار سلسله سلوکی، در حمله اسکندر به ایران و هند از سرداران او بود و در جنگ های اسکندر در هند، فرماندهی پیاده نظام شاهی را به عهده داشت و با ابراز شجاعت در جنگ اسکندر با پُروس،(۵) از شاهان هند، مقرب اسکندر گردید. در ۳۲۵ ق.م، هنگام ازدواج دسته جمعی اسکندر و سردارانش در شوش، سلوکوس با آپامه،(۶) دختر اِسپیتامِن، سردار باختری ازدواج کرد. در ۳۲۳ ق.م در تقسیم قدرت میان سرداران، سلوکوس از سوی پردیکاس(۷) نایب السلطنه، به فرماندهی سواره نظام برگزیده، موسوم به هِتائِر(۸)ها معین شد. وی همچنین معاون پردیکاس و دارای سمت خیلیارک(۹) یا فرمانده هزار نفر گردید، اما در ۳۲۲ ق.م هنگام جنگ پردیکاس با بطلمیوس (پتولمی)،(۱۰) فرمانروای مصر به پردیکاس خیانت کرد و به تحریک او، عده ای از سرداران مقدونی پردیکاس را به قتل رساندند. در دومین تقسیم امپراتوری اسکندر توسط آنتیپاتر(۱۱) نایب السلطنه در ۳۱۹ ق.م، حکومت بابل به سلوکوس رسید و او از منصب خیلیارک به نفع کاساندر،(۱۲) پسر آنتیپاتر استعفا کرد. با بروز اختلاف میان سرداران اسکندر و جنگ میان آنتیگونوس،(۱۳) فرمانده کل قوای مقدونی در آسیا با اِئومنس(۱۴) از سرداران اسکندر، سلوکوس بر ضد ائومنس با آنتیگونوس همداستان شد و در ۳۱۸ ق.م ائومنس را که به بابِل حمله کرده بود، شکست داد. در ۳۱۷ ق.م آنتیگونوس حکومت شوش را نیز به سلوکوس واگذار کرد. اما در ۳۱۵ ق.م سلوکوس به علت اختلاف با آنتیگونوس از بیم او به مصر گریخت و همراه با بطلمیوس فرمانروای مصر، لیسیماخوس(۱۵) حکمران تراکیا(۱۶) و کاساندر حکمران یونان و مقدونیه ائتلافی بر ضد آنتیگونوس تشکیل داد. در ۳۱۲ ق.م سلوکوس با گرفتن هشتصد پیاده و دویست سوار از بطلمیوس برای به دست آوردن مجدد بابِل رهسپار آن جا شد. عده زیادی از اهالی بابل به سلوکوس پیوستند و طرفداران آنتیگونوس با مشاهده همراهی اهالی بابل با سلوکوس، به ناچار به ارگ بابل پناه بردند. سلوکوس نیز ارگ را محاصره و تصرف کرد.
سپس نیکانور(۱۷) فرمانده سپاه ماد و از سرداران زیردست آنتیگونوس با ده هزار پیاده و هفت هزار سوار به جنگ سلوکوس رفت، اما سلوکوس با سه هزار پیاده و چهارصد سوار، با شبیخونی سپاه او را درهم شکست. باقی مانده لشکر نیکانور به سلوکوس پیوستند و نیکانور گریخت. پس از آن، سلوکوس ماد و خوزستان را تصرف کرد، سلسله مستقل سلوکی را تاسیس نمود و شهر بابل را پایتخت خود قرار داد.
آن گاه سلوکوس توجه خود را به نواحی شرقی معطوف ساخت و سرزمین های وسیعی، از شمال تا رود سیحون و از شرق تا رود سند را تصرف کرد و از جمله بر باختر غلبه نمود. در این میان، چَنْدرا گوپتا(۱۸) موسس سلسله مائوری(۱۹) در هند، سراسر ایالات مقدونی هند را تحت تصرف درآورد. در ۳۰۶ ق.م سلوکوس به قصد جنگ با چندراگوپتا از رود سند گذشت، اما هنگامی که دریافت که قادر به ستیز با او نیست، به بستن پیمان صلح با او تن در داد و بر طبق این پیمان نه فقط از کلیه ایالات مقدونی هند صرف نظر کرد، بلکه سه ایالت گدروسیا(۲۰) (بلوچستان)، آراخوسیا(۲۱) (افغانستان جنوبی) و پاراپامیساد(۲۲) (افغانستان شرقی) را نیز به چندراگوپتا واگذار کرد و چندرا گوپتا در مقابل، پانصد فیل جنگی به سلوکوس داد.
سلوکوس در ۳۰۶ ق.م خود را رسماً شاه خواند. او سپس توجه خود را به آنتیگونوس معطوف کرد و در نتیجه مذاکراتی میان سلوکوس، کاساندر و لیسیماخوس اتحادی میان آنان بر ضد آنتیگونوس تشکیل گردید. سلوکوس در ۳۰۲ ق.م با سپاهی مرکب از بیست هزار پیاده، دوازده هزار کماندار و ۴۸۰ فیل جنگی برای جنگ به همراه متحدانش بر ضد آنتیگونوس وارد کاپادوکیا(۲۳) شد. در ۳۰۱ ق.م قوای سلوکوس و متحدان طی جنگی در ایپسوس(۲۴) در فریگیا(۲۵) با استفاده از فیل های جنگی بر سپاه آنتیگونوس پیروز شدند و آنتیگونوس کشته شد. فاتحان متصرفات آنتیگونوس را میان خود تقسیم کردند و سوریه به سلوکوس رسید.
چندی بعد لیسیماخوس و بطلمیوس، شاه مصر بر ضد سلوکوس متحد شدند و در این احوال، سلوکوس بهتر دانست که به دمتریوس نزدیک شود. از این رو، با استراتونیکه(۲۶) دختر او ازدواج کرد و به این ترتیب، دو فرمانروا روابط گرمی برقرار کردند. چون آنتیوخوس(۲۷) پسر سلوکوس به استراتونیکه علاقه مند گردید، سلوکوس به علت علاقه به آنتیوخوس استراتونیکه را به ازدواج او درآورد و در نطقی که به این مناسبت برای مردم ایراد کرد، گفت: «این رسم ایرانیان و اقوام دیگر نیست که بر شما تحمیل کنم، بلکه قانونی است که برای همگان معمول است که آنچه از سوی شاه مقرر می گردد، همواره عادلانه است.»
از آن جا که مبارزات سلوکوس در غرب مانع از رسیدگی کامل او به امور شرق می شد، او در ۲۹۳ ق.م پسرش آنتیوخوس را که از پیش از جنگ ایپسوس در مرو (مارگیانه)(۲۸) اقامت داشت، در حکومت شریک خود ساخت و حکومت نواحی شرقی پادشاهی را به او سپرد و سلوکیه(۲۹) کرانه دجله را مقر حکومت او قرار داد. آنتیوخوس در این زمان شهری در واحه مرو را تجدید بنا کرد و آن را انطاکیه (آنتیوخیا)(۳۰) نامید. محیط این شهر حدود سیزده کیلومتر بود. وی همچنین واحه مرو را با کشیدن حصاری به طول ۵/۲۷۷ کیلومتر در برابر حملات بیابانگردان استوار ساخت. او دو شهر به نام اسکندریه (آلکساندروپولیس)،(۳۱) یکی در خجند و دیگری در تِرمِذ تاسیس کرد. سلوکوس نیز در اسکندریه خجند استحکاماتی بنا کرد. آنتیوخوس در این زمان همچنین یکی از شهرهای اسکندر را که ویران شده بود، دوباره ساخت و آباد کرد و آن را به نام یکی از سرداران خود، یعنی آخئوس،(۳۲) آخائیس(۳۳) نامید.
در ۲۸۲ ق.م دموداماس(۳۴) سردار سلوکی، قوم مهاجم پَرْنی(۳۵) را در ناحیه باختر شکست داد. در ۲۸۱ ق.م لیسیماخوس در جنگ کوروپدیون(۳۶) در آسیای صغیر از سلوکوس شکست خورد و کشته شد و به این ترتیب، بخش اعظم آسیای صغیر به دست سلوکوس افتاد و بطلمیوس کرائونوس،(۳۷) پسر فراری بطلمیوس، شاه مصر که نزد لیسیماخوس بود، به اسارت سلوکوس درآمد.
در اواخر سلطنت سلوکوس اول، سه هزار سرباز ایرانیِ وی در پارس شورش کردند، اما سرداری به نام سیلس(۳۸) آن ها را با فریب به روستایی به نام راندا(۳۹) کشاند و سپس با سربازان مقدونی و تراکیایی آنان را محاصره کرد و با شبیخون بر آن ها، همه آنان را از میان برد.

نظرات کاربران درباره کتاب سلوكيان و اشكانيان

درود امکانش هست این کتاب رو صوتی کنید و بعد برا فروش بزارید¿
در 1 ماه پیش توسط شهاب جی بو
تعدد اسامی به کار رفته توی کتاب آدمو گیج میکنه کاش نویسنده به جای تاریخ که به صورت رایگان توی اینترنت پیدا میشه یه رمان تاریخی نوشته بود
در 10 ماه پیش توسط mr....425