فرانسوا تروفو، منتقد پرشور مجله کایهدو سینما در دهه پنجاه و فیلمساز پرشور دهههای بعد، پیشقراولِ پرشور جنبش موج نوی فرانسه با چهارصد ضربه، و مصاحبهگرِ پرشورِ (شاید) مهمترین مصاحبه تاریخ سینما با آلفرد هیچکاک، در اتاق سبز فاقد شور و شوق همیشگیست، چه در مقام کارگردان و چه در مقام بازیگرِ نقشِ داون. شاید چون اتاق سبز اساسا درباره «مرگ» است؛ درباره مردی که تلاشش برای گرامیداشتِ مردگان به انزوایی تمامعیار و نوعی تلخاندیشیِ افراطی میانجامد.