کتاب سامورایی اثر استیون ترنبول نشر گروه انتشاراتی ققنوس

تبحر در رزم و استفاده از سلاح برای آنکه یک سامورائی نامیده شوید کافی نیست. از خودگذشتگی، شجاعت، وفاداری و تخصص از مهم‌ترین اصول اخلاقی سامورائی‌ها به شمار می‌آید. حتی این فضایل اخلاقی هم شما را به یک سامورائی نیک قلب تبدیل نمی‌کند. شما برای آنکه یک سامورائی اصیل باشید به یک نقشه راه احتیاج دارید. کتاب سامورایی: کتاب راهنمای جنگجوی ژاپنی، راهنمای عملی و کاملی برای آموزش فلسفه و طریقت سامورائی‌هاست. این کتاب اصول بوشیده که فلسفه‌ی اساسی سامورائی‌هاست را بیان می‌کند. بر اساس این تفکر تا زمانی که یک سامورائی نفس می‌کشد باید به سوگند خود وفادار باقی بماند.

سامورایی‌ها چه کسانی هستند؟

تصور ژاپن سنتی و بدون صنعت کار چندان آسانی به‌ نظر نمی‌آید. نام ژاپن با صنعت، تکنولوژی و پیشرفت عجین شده است. کتاب سامورایی ژاپن را در قرون وسطی روایت می‌کند. در قرن 17 همه چیز در ژاپن رنگ و بوی متفاوتی دارد. سامورایی‌ها طبقه‌ای خاص از اشراف قلمداد می‌شدن و مهارت‌های جنگاوری برجسته‌ای داشتند. آنها سوارکارانی ماهر بودند و در استفاده از نیزه، شمشیر و کمان مهارت و سرعت عمل بالایی داشتند. سامورایی‌ها به یک گروه خاص تعلق داشتند به ارباب یا شاهزاده‌ای خاص خدمت می‌کردند. آنها در صد کمی از جمعیت ژاپن را تشکیل می‌دادند اما نام و افسانه‌ی آنها تا اکنون باقی‌ مانده است.

با ظهور نظام دیکتاتوری شوگونات، نام و آوازه‌ی سامورائی‌ها در سراسر ژاپن پیچید و آنها به مبارزه با این حکومت برخواستند. اما پس گذشت قریب به 700 سال و سقوط این نظام دیکتاتوری از قدرت سامورایی‌ها نیز کاسته شد. پس از روی کار آمدن حکومت میجی استفاده از سلاح سرد ممنوع شد. تاسیس ارتش ملی ژاپن اقدام دیگری بود که منجر به از بین رفتن قدرت کامل سامورائی‌ها شد. به این ترتیب دولت تعدادی از جنگجویان ناراضی را سرکوب کرد عده‌ای دیگرخودکشی را به زندگی در این شرایط ترجیح دادند. اما بوشیدو که فلسفه‌ی اصلی سامورائی‌ها را تشکیل می‌داد به قانون و اصل اخلاقی ارتش ژاپن تبدیل شد.

محقق و پژوهشگر داستان‌های افسانه‌ای خاور دور

استیون ترنبول، نویسنده و تاریخ‌دان در 6 فوریه سال 1948 به دنیا آمد. او از دوران کودکی شیفته‌ی قدرت افسانه‌ایِ سربازان سامورایی بود. این علاقه به حدی بود که ترنبول در دوران تحصیل خود تصمیم گرفت تحقیقات خود را در مورد سامورایی‌ها آغاز کند به همین علت ابتدا به ورزش جودو روی آورد. پس از جنگ جهانی دوم کمتر کسی به تاریخ ژاپن پرداخته بود به همین علت منابع کمی در این باره وجود داشت. او از این فرصت استفاده نمود و تصمیم گرفتن به صورت تمام وقت بر این حوزه تمرکز کند. ترنبول مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کمبریج اخذ کرد. سپس تحصیلات خود را در دو رشته‌ی الهیات و تاریخ جنگاوری ادامه داد و مدرک دکترای خود را از دانشگاه لیدز دریافت نمود. دکتر ترنبول هم‌اکنون در قامت استاد در همین دانشگاه مشغول به کار است. او دروس مربوط به مذاهب خاور دور را در دانشگاه لیدز تدریس می‌کند. این تاریخدان برجسته تاکنون بیش از 70 عنوان کتاب و مقاله منتشر نموده است. او علاوه بر تدریس و پژوهش در زمینه‌ی تاریخ خاور دور، مشاور بسیاری از آثار فیلم‌سازها نظیر BBC و دیسکاوری چنل بوده است. استیون ترنبول نه تنها به تاریخ ژاپن مسلط است بلکه مطالعات وسیعی در زمینه‌ی تاریخ چین و کره داشته است. او یکی از برجسته‌ترین محققین تاریخ جنگاوری به شمار می‌آید.

فرید جواهر کلام ادیب و مترجم پیشکسوت

فرید جواهر کلام در سال 1304 در تهران به دنیا آمد. او در خانواده‌ای فرهیخته و تحصیل کرده پرورش یافت. پدر او، علی جواهر کلام روزنامه‌نگار بنام و برجسته‌ی آن روزگار بود و نقش مهمی در موفقیت‌های فرزندش ایفا کرده است. فرید جواهر کلام تحصیلات دوره‌ی دبیرستان را در مدرسه‌ی دارالفنون سپری کرد و تحصیلات خود را در رشته‌ی ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران ادامه داد. جواهر کلام در سال 1331 از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و به اصرار پدر برای ادامه‌ی تحصیل به کشور فرانسه رفت. او در رشته‌ی روانشناسی از دانشگاه سوربن پذیرش گرفت اما به دلیل مشکلات مالی ناشی از کودتای 28 و قطع بورسیه از سوی دولت ایران او را مشکلات زیادی روبه‌رو کرد. جواهرکلام برای تامین هزینه‌های زندگی خود مدتی را به دستفروشی روی آورد اما نتوانست از پس هزینه‌های زندگی در پاریس برآید به همین دلیل تحصیلات خود را نیمه کاره رها کرد و به تهران بازگشت.

فرید جواهر کلام پس از بازگشت به ایران به عنوان مترجم در سفارت آمریکا و انگلیس مشغول به کار شد. او پس از مدتی به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به مدت 22 سال در سمت معلم زبان‌های خارجی در مدارس تهران به تدریس مشغول شد.

جواهر کلام با تشویق صادق هدایت به ترجمه علاقمند شد و با ترجمه‌ی کتاب«دکتر جکیل و مستر هایت» پا به عرصه‌ی ترجمه گذاشت. او تاکنون بیش از 50 سال از عمر خود را صرف نویسندگی و ترجمه کرده است. آثار او را می‌توان به چهار حوزه‌ی تاریخ، روانشناسی، ادبیات و فلسفه دسته بندی کرد. این پیشکسوت و ادیب برجسته تاکنون بیش از 40عنوان کتاب ترجمه کرده است. از آثار او می‌توان می‌توان به کتاب‌های «تاریخ و فلسفه‌ی چین»، «سفرهای مارکوپولو»، « رسالت زیگموند فروید »، « ماشین زمان » اشاره کرد. او پس از بازنشستگی به آمریکا مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در رشته‌ی ادبیات انگلیسی ادامه داد و موفق به اخذ مدرک فوق لیسانس از دانشگاه کلرادو شد.

در بخشی از کتاب سامورایی: کتاب راهنمای جنگجوی ژاپنی می‌خوانیم

باید برای آموختن کمر همت بست.

پرسش هر سامورایی که مایل به پرورش و شکوفایی خویشتن است احتمالاً این است:«من کی وقت این کار را پیدا می‌کنم؟» به راستی آیا در زندگی پرآشوب یک سامورایی، می‌توان این لحظه گران‌بهای آرامش و راحت را یافت؟

پاسخ این پرسش رابطه‌ی نزدیکی با شیوه‌ تمرین ذن دارد. باآنکه من هواخواه اصول پاک بودیسم هستم. به طور کلی دریافته‌ام که اصولاً ذن گنجینه‌هایی دارد که بسیاری از آن‌ها را در آرامش می‌توان یافت. آن آرامشی که به یک سامورایی اجازه می‌دهد در میدان جنگ با دورنمای مرگ روبه‌رو شود چیزی است که می‌توان در هنر نیز به دستش آورد. اصول ذن به جنگجوی سامورایی پرمشغله اجازه می دهد که خود را از سروصدای اطراف جدا کند و وارد محیطی شکوفا و زیبا شود. هنگامی که سامورایی به آن لحظه‌ی آرامش رسید. باید نزد خود داوری کند که چگونه خواهد توانست آن لحظه را به بهترین وجه پر کند، زیرا پاره‌ای از موضوعات هنری مردمی، به شیوه‌ای ناگفتنی، خشن و ناهنجارند. بنابراین، سامورایی پرورش یافته هنگام تصمیم گرفتن باید حداکثر دقت و توجه خود را برای تشخیص این که کدام یک از اشکال هنری برای شخصیت و وقار ذاتی او مناسب و مقبول‌اند، صرف کند.

شعر چیزی است که تمام سامورایی‌ها باید به خواندن و سرودن آن تشویق شوند. هر سامورایی باید در سرودن شعر تسلط داشته باشد. مخصوصا هنگامی‌که مشغول انجام دادن مراسم چای است یا زمانی که قصد دارد شکم خود را بدرد. ولی در انتخاب اشعار باید کاملاً دقت شود. زیرا بسیاری از این اشعار را درباری‌ها سروده‌اند که هیچ چیزی درباره‌ی دنیای واقعی نمی‌دانند. خواندن این اشعار ممکن است باعث ضعف روحی شود. از خواندن رمان نیز باید اجتناب کرد زیرا بسیاری از آن‌ها را زنان نوشته‌اند.