فیدیبو نماینده قانونی آگه و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب جامعه‌شناسی هنر

کتاب جامعه‌شناسی هنر

نسخه الکترونیک کتاب جامعه‌شناسی هنر به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۳,۶۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب جامعه‌شناسی هنر

جامعه‌شناسیِ هنر دانشی میان‌رشته‌ای است که با تاریخ فرهنگی، زیبایی‌شناسی، تاریخ هنر، انسان‌شناسی، روان‌شناسی اجتماعی، جامعه‌شناسی انتقادی، جامعه‌شناسی پیمایشی،... مرزهای مشترک و نامشخص دارد. این کتاب، نخستین درسنامه جامعه‌شناسی هنر به زبان فارسی است که درونمایه آن را نه «هنر و جامعه»، نه «هنر در جامعه»، بلکه «هنر به مثابه جامعه» تشکیل می‌دهد. کتاب پس از مرور رویکردهای متفاوت به موضوع هنر، از جمله رویکرد زیبایی‌شناختی، تاریخی و انتقادی، و بیان دستاوردهای هر یک از آن‌ها و نقد عالمانه مدل‌های تحلیلی گذشته، که برخلاف متعارف «شفافیت‌شان با بهره‌وری واقعی‌شان نسبت معکوس دارد»، رویکردهای امروزی را که کمتر بار ایدئولوژیکی دارند و نیز کمتر معروف حضور متخصصان هستند، معرفی می‌کند. نویسنده، با بررسی نظام‌مند مطالعات چهل سال اخیر درباره جامعه‌شناسی هنر در اروپا و در امریکا، بدون آن که هر آینه مرعوب نام‌های بزرگ، چون میشل فوکو یا پیر بوردیو گردد، که سهم‌شان در پیشبرد جامعه‌شناسی هنر مشکور است، با نقدی عفیفانه کاستی‌های جامعه‌شناسی سلطه فرهنگی (بوردیو) را مطرح می‌کند و در پایان چالش‌های کنونی جامعه‌شناسی را در رویارویی با مسئله هنر، به عنوان ناب‌ترین عرصه کنش اجتماعی (میان تولیدکننده، میانجی و مصرف‌کننده هنر) به زبانی دقیق و روشن توضیح داده و چشم‌اندازهای تحقیقات ممکن در جامعه‌شناسی هنر را نشان می‌دهد.

ادامه...
  • ناشر آگه
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.66 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۶۵ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب جامعه‌شناسی هنر

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

سخن مترجم

جامعه شناسیِ هنر دانشی میان رشته ای است که با تاریخ فرهنگی، زیبایی شناسی، تاریخ هنر، انسان شناسی، روان شناسی اجتماعی، جامعه شناسی انتقادی، جامعه شناسی پیمایشی،... مرزهای مشترک و نامشخص دارد. این کتاب، نخستین درسنامه جامعه شناسی هنر به زبان فارسی است که درونمایه آن را نه «هنر و جامعه»، نه «هنر در جامعه»، بلکه «هنر به مثابه جامعه» تشکیل می دهد. کتاب پس از مرور رویکردهای متفاوت به موضوع هنر، از جمله رویکرد زیبایی شناختی، تاریخی و انتقادی، و بیان دستاوردهای هر یک از آن ها و نقد عالمانه مدل های تحلیلی گذشته، که برخلاف متعارف «شفافیت شان با بهره وری واقعی شان نسبت معکوس دارد»، رویکردهای امروزی را که کمتر بار ایدئولوژیکی دارند و نیز کمتر معروف حضور متخصصان هستند، معرفی می کند. نویسنده، با بررسی نظام مند مطالعات چهل سال اخیر درباره جامعه شناسی هنر در اروپا و در امریکا، بدون آن که هر آینه مرعوب نام های بزرگ، چون میشل فوکو یا پیر بوردیو گردد، که سهم شان در پیشبرد جامعه شناسی هنر مشکور است، با نقدی عفیفانه کاستی های جامعه شناسی سلطه فرهنگی (بوردیو) را مطرح می کند و در پایان چالش های کنونی جامعه شناسی را در رویارویی با مسئله هنر، به عنوان ناب ترین عرصه کنش اجتماعی (میان تولیدکننده، میانجی و مصرف کننده هنر) به زبانی دقیق و روشن توضیح داده و چشم اندازهای تحقیقات ممکن در جامعه شناسی هنر را نشان می دهد.
ناتالی هینیک، جامعه شناس «مرکز ملی تحقیقات علمی» (CNRS) فرانسه بیش از ده ها اثر معتبر در زمینه جامعه شناسی هنر دارد، از جمله شکوه وان گوگ، از نقاشی به هنرمند، جامعه شناسی نوربرت الیاس، سیمای زن در ادبیات داستانی غرب و... (برای فهرست کامل تر به کتابشناسی آخر کتاب مراجعه شود).
مترجم امیدوار است با انتشار جامعه شناسی ورزش در آینده نزدیک، اضلاع سه گانه جامعه شناسی شهر، جامعه شناسی هنر و جامعه شناسی ورزش(۱) را کامل کرده و در راستای تازه کردن فضای آموزش عالی در حوزه های جامعه شناسی گام کوچکی بردارد و دانشجویان علاقه مندِ علوم اجتماعی را که یکنواختیِ موضوعات تحقیق در این رشته برایشان ملال آور شده است، به گشت و گذار در فضاهای تازه پژوهشی دعوت کند.

عبدالحسین نیک گهر
فروردین ۱۳۸۴

مقدمه

یافته های تحقیقی که چند سال پیش در ایتالیا صورت گرفته است نشان می دهد که فقط ۵ درصد از تولید جامعه شناختی به موضوع جامعه شناسی هنر اختصاص دارد [استراسولدو، ۱۹۹۸].(۲) چنین گزاره ای دو نکته را تداعی می کند که بی واسطه ما را در متن مشکلی که جامعه شناسی هنر با آن روبه رو است، قرار می دهد: از طرفی، معیارهای تعیین حدود جامعه شناسی هنر مبهم اند، به نحوی که نمی توان به آسانی بر سر آن چه که از جامعه شناسی هنر است یا نیست به توافق رسید؛ از طرف دیگر، اهمیتش را به هیچ عنوان نمی توان با وزن کمی اش سنجید، زیرا جامعه شناسی هنر برای جامعه شناسی عمومی مسائلی را مطرح می کند که حدود آن ها هنوز برایش مشخص نشده اند.
اگر تعیین حدود جامعه شناسی هنر دشوار است، برای آن است که این رشته هم با رشته هایی که به طور سنتی به موضوع هنر می پردازند (تاریخ هنر، نقد هنر، زیبایی شناسی) ارتباط تنگاتنگی دارد و هم با رشته هایی که با جامعه شناسی در ارتباط اند (تاریخ، انسان شناسی، روان شناسی، اقتصاد، حقوق). به این دلیل پیمایشی در مجموع این رشته ها احتمالاً به جامعه شناسی هنر وزن بیشتر خواهد داد، زیرا این عنوان می تواند مدّعای رشته هایی غیر از جامعه شناسی نیز باشد. به گفته یک محقق انگلیسی دهه ۱۹۶۰، جامعه شناسان که به مطالعه هنر می پردازند با مورخان اجتماعی، با مورخان هنر یا با منتقدان هنر هیچ فرقی ندارند [بارنت، ۱۹۶۵، ص. ۱۹۸]: این تذکر هنوز هم بخشی از اعتبارش را حفظ کرده است.

جامعه شناسی جامعه شناسان هنر

نخست، جامعه شناسان هنر که هستند؟ این پرسش اقتضای دو نوع پاسخ را دارد: یکی تاریخی، از لحاظ تبارشناسی، و دیگری جامعه شناختی از لحاظ پایگاه شغلی. با کوشش به تشخیص موقعیتِ مان در وضعیت کنونی جامعه شناسی هنر، از این آخری شروع کنیم: یک تحلیل جامعه شناختی مختصر درباره جامعه شناسان هنر بهترین مدخل به گوناگونی سنت های روشنفکرانه ای است که در این حوزه با هم در تقابل اند.
جامعه شناسان هنر، قبل از هر چیز، دانشگاهی اند: دانشگاه قدیم ترین پایگاه شغلی آنان است. برخلاف متعارف، نه در جامعه شناسی بلکه بیشتر در تاریخ هنر یا در ادبیات است که آن ها را ملاقات می کنیم ــ نشانه روشنی از تسلط موضوع بر رشته (جامعه شناسی هنری). در این چارچوب، موضوع عبارت است از یک جامعه شناسی تفسیری بر محور آثار هنری. این جامعه شناسی رابطه تنگاتنگی با تاریخ، زیبایی شناسی، فلسفه و حتی با نقد هنری دارد. نتایج تحقیقات غالبا در مجلات علمی منتشر می شود. تنها مجله تخصصی در این حوزه به زبان فرانسوی جامعه شناسی هنر(۳) است که از زمان تاسیس اش در دهه ۱۹۸۰ در حاشیه مانده است.
اما جامعه شناسی هنری که در موسسات بررسی پیمایشی، نظیر واحدهای مطالعاتی وزارت خانه ها صورت می گیرد، از جامعه شناسی هنری دانشگاهی کاملاً متفاوت است ــ پدیده ای که عمرش بیشتر از یک نسل نیست. در این بررسی ها، روش شناسی اساسا آماری است و آثار هنری مطالعه نمی شوند: موضوع این نوع بررسی ها عبارتند از عموم مصرف کنندگان کالاهای هنری (بازدیدکنندگان از موزه ها، نمایشگاه های هنری...)، گردش مالی، بازار کالاهای هنری، تولیدکنندگان آثار هنری، اطلاع رسانی عموما به صورت گزارش بررسی ها ــ «ادبیات خاکستری» ــ است و به ندرت در آثاری منتشر می شوند که برای عموم قابل دسترس باشند.
جایگاه سوم جامعه شناسی هنر موسسات تحقیقاتی است: در فرانسه «مرکز ملی تحقیقات علمی (CNRS). مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی و مدارس عالی، و در کشورهای دیگر، موسسات یا بنیادهای تحقیقاتی درباره هنر. تولید در این موسسات متنوع است، گستره آن از گزارش های ادبی تا تحلیل های آماری را شامل می گردد؛ بین این دو نوع، بررسی کیفی ــ مصاحبه ها، تحقیقات میدانی ــ در این موسساتِ تحقیقاتی بیشتر از دانشگاه یا دستگاه های اداری، جایگاه برجسته تری دارد. جامعه شناسی هنر در موسسات تحقیقاتی، به دلیل وابستگی کم تر به نیروی جاذبه آکادمیک از یک طرف، و به تقاضاهای کمک مالی برای تصمیم گیری از طرف دیگر، به طور نسبی از کارکردهای هنجاری (استقرار ارزش زیبایی شناسی)، که در صورت مسئله مطالعات دانشگاهی حضور پررنگی دارد و نیز از کارکردهای کارشناسی، که دغدغه اصلی مطالعات دستگاه های اداری است، آزادترند. احتمالاً به این دلیل مطالعات جامعه شناسی هنر در موسسات تحقیقاتی، بهتر از دو نوع دیگر، (دانشگاهی و اداری)، پاسخ گوی معیارهای تحقیق بنیادی است: تمرکز روی کارکرد تحقیقی. شاید به همین دلیل انتشاراتش در حوزه جامعه شناسی هنر و گاهی فراتر از آن، بازتاب گسترده تری دارد. برای مطالعه تاریخ جامعه شناسی هنر لازم است این تمایزها (جایگاه سه گانه جامعه شناسی هنر) را پیوسته مدنظر داشت: تاریخ جامعه شناسی هنر تا آخرین نسل تنها یک مشغله دانشگاهی بود، و وقتی هم که وجود داشت، در گروه های آموزشی جامعه شناسی به ندرت به آن توجه می شد.

نظرات کاربران درباره کتاب جامعه‌شناسی هنر

صفحات کتاب باز نمیشه
در 9 ماه پیش توسط لیلا یوسفیان
ترجمه کتاب قابل قبول بود.
در 4 ماه پیش توسط خلیل عباسی
من چطور میتونم فایل خریداری شده رو save کنم
در 2 ماه پیش توسط art...dis