فیدیبو نماینده قانونی نشر نی و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت

کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت
گفت‌وگو با دکتر همایون کاتوزیان

نسخه الکترونیک کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

درباره کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت

نظریه‌ی جامعه‌ی کوتاه‌مدت از دکتر کاتوزیان در سال‌های گذشته بحث‌های زیادی را ایجاد کرده است. به‌طور خلاصه، ایشان معتقد است: ایران یک جامعه‌ی کوتاه‌مدت است. یعنی جامعه‌ای است که تداوم و تغییر ــ‌‌حتی بنیادی‌ترین تغییرات‌ــ در آن کوتاه‌مدت بوده و علت آن هم فقدان چارچوب قانونی تثبیت‌شده و تخطی‌ناپذیر است. قانونی که تداوم درازمدت‌بودن جامعه را تضمین کند. (کاتوزیان، ۱۳۹۰) با این فرض می‌توان انتظار داشت از نگاه ایشان بلندمدت‌شدن رویه‌ها و نهادهای جامعه‌ی ایرانی کلید پیشرفت آن است. پرسش‌های مهمی که از دل این مدعا برمی‌آید این است که به‌جز حاکمیت قانون چه فرآیندها و تحولاتی می‌تواند به بلندمدت‌تر‌شدن جامعه‌ی ایران کمک کند؟ ضرورت، پیش‌نیازها و مراحل تحقق آن چیست؟ آیا قبول نظریه‌ی جامعه‌ی کوتاه‌مدت مستلزم پذیرش جبر تاریخی و حاکمیت یک نظام بسته در گذشته و آینده‌ی ایران است؟ آیا سویه‌ی دیگر این نظریه باور به نوعی انسداد سیاسی‌ـ‌‌اجتماعی تاریخی در ایران است؟ این پرسش‌ها ــ‌‌صرف نظر از صحت پیش‌فرض‌های‌شان‌ــ در سال‌های گذشته دستمایه‌ی پاره‌ای انتقادات به نظریه‌ی ایشان نیز بوده است. بیش‌تر منتقدان بافت و جنس متغیرهای اجتماعی را به شرایطی وابسته می‌دانند که امکان صدور حکم واحد برای همه‌ی آن‌ها، آن هم در طول تاریخی چندصد ساله را غیرممکن می‌سازد. شهریور ۹۲ درست در روزی که آقای روحانی ــ‌‌رئیس‌جمهورــ در سازمان ملل سخنرانی داشتند با دکتر کاتوزیان گپی دوستانه داشتم.

ادامه...
  • ناشر نشر نی
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 0.55 مگابایت
  • تعداد صفحات ۸۰ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

مقدمه

نظریه ی جامعه ی کوتاه مدت از دکتر کاتوزیان در سال های گذشته بحث های زیادی را ایجاد کرده است. به طور خلاصه، ایشان معتقد است: ایران یک جامعه ی کوتاه مدت است. یعنی جامعه ای است که تداوم و تغییر ــ حتی بنیادی ترین تغییرات ــ در آن کوتاه مدت بوده و علت آن هم فقدان چارچوب قانونی تثبیت شده و تخطی ناپذیر است. قانونی که تداوم درازمدت بودن جامعه را تضمین کند. (کاتوزیان، ۱۳۹۰) با این فرض می توان انتظار داشت از نگاه ایشان بلندمدت شدن رویه ها و نهادهای جامعه ی ایرانی کلید پیشرفت آن است. پرسش های مهمی که از دل این مدعا برمی آید این است که به جز حاکمیت قانون چه فرآیندها و تحولاتی می تواند به بلندمدت تر شدن جامعه ی ایران کمک کند؟ ضرورت، پیش نیازها و مراحل تحقق آن چیست؟ آیا قبول نظریه ی جامعه ی کوتاه مدت مستلزم پذیرش جبر تاریخی و حاکمیت یک نظام بسته در گذشته و آینده ی ایران است؟ آیا سویه ی دیگر این نظریه باور به نوعی انسداد سیاسی ـ اجتماعی تاریخی در ایران است؟ این پرسش ها ــ صرف نظر از صحت پیش فرض های شان ــ در سال های گذشته دستمایه ی پاره ای انتقادات به نظریه ی ایشان نیز بوده است. بیش تر منتقدان بافت و جنس متغیرهای اجتماعی را به شرایطی وابسته می دانند که امکان صدور حکم واحد برای همه ی آن ها، آن هم در طول تاریخی چندصد ساله را غیرممکن می سازد.
شهریور ۹۲ درست در روزی که آقای روحانی ــ رئیس جمهورــ در سازمان ملل سخنرانی داشتند با دکتر کاتوزیان گپی دوستانه داشتم. در خلال صحبت، ایشان با اشاره به انتخابات ریاست جمهوری اخیر اشاره کرد که نحوه ی شکل گیری این رویدادها می تواند نشانه ای از درازمدت تر شدن جامعه و خروج تدریجی از چرخه های کوتاه مدت گذشته باشد. طرح این نکته برای من جالب بود. بعد از ساعاتی به نظرم رسید بحث بر سر این نشانه ها آموزنده است ضمن این که می تواند به کاوش شرایط و راه های درازمدت شدن جامعه کمک کند. نکته را بعدتر با خود ایشان در میان گذاشتم و خوشبختانه با استقبال مواجه شد. بر همین اساس قرار گفت وگو با ایشان گذاشته شد. پیش از آغاز گفت وگوها با بعضی از دوستانم که در گرایش های مختلف، کارهای پژوهشی و دانشگاهی تراز اولی دارند مشورت کردم. نگاه همه ی آن ها به اصل کار مثبت بود و چند نفر از آن ها به تقاضایم در طراحی پرسش ها مشارکت کردند.
گفت وگوها در سه جلسه ی دوساعته انجام شد. محور بحث و پرسش ها همان بود که جرقه ی اولیه را زده بود: شرایط و نشانه های جامعه ی بلندمدت. دکتر کاتوزیان در ابتدا ترجیح داد خلاصه ای از روند تاریخ معاصر ایران را بیان کند، سپس پاسخ های خود درباره ی سوالات را بر روی همین مبانی و نگاه کلی بنا کند. من هم برای حفظ انسجام بحث تلاش کردم پرسش هایم را حول همین محور متمرکز کنم. قصدمان یک گفت وگوی علمی بود. هم بنا نبود صرفاً مطالب کتاب های دیگر در این گفت وگو تکرار شود و هم این که قرار نداشتم بحث فقط به پاسخ به منتقدان خلاصه شود. درواقع، بن مایه ی این گفت وگو به یک هدف مهم تر ــ که کلید گذر از یک وضعیت تاریخی است ــ پرداخته و به واکاوی نکاتی در این رابطه همت کرده و در حین آن به پاره ای ابهامات یا نقدهای موجود نیز پاسخ داده است. با این تجربه، باید بگویم دکتر کاتوزیان متفکری خوش اخلاق و درعین حال باورمندی راسخ است. به همان آسانی که با فروتنی مثال زدنی خود به پرسش ها پاسخ می دهد، در مقام دفاع از نظرات خویش سخنش جدی و قاطع است. برای شنیدن پرسش یا سخن مخالفانش سینه ای گشاده دارد اما پاسخش در همان حدی است که به آن نقد مشخص اهمیت و وزن می دهد.
بعد از هر گفت وگو متن را بی کم وکاست برای ایشان می فرستادم تا اصلاح و تکمیل کنند. البته ایشان صرفاً به پاره ای اصلاحات جزئی ویرایشی اکتفا کردند و دخل و تصرف اندکی در متن گفت وگوها انجام دادند. بنابراین، متن کتاب، صورت مکتوب همان گفت وگوهای شفاهی است و من هم در تنظیم و تقریر آن کوشیده ام روانی گفت وگوی شفاهی حفظ شود به نحوی که شاگردان و آشنایان استاد حتی می توانند لحن کلام و فراز و فرودها و لبخندها و اخم ها را هم از لابه لای کلمات گفت وگو بخوانند.
نگارنده نیز مثل همه ی آن ها که دل مشغول خیر عمومی ایرانیان اند به دنبال شناسایی بیش تر نشانه ها و شرایط گشودن گره ها و روشن تر و نویدبخش تر شدن چشم انداز پیش روی ایران است. این گفت وگو نیز تلاشی برای یافتن کلید همین تحولات مثبت با امید، صبر و شناخت و پرهیز از پیش داوری های نسنجیده و بدفرجام است. دکتر کاتوزیان در این گفت وگو به صراحت از احتمال شکسته شدن چرخه های پیشین و امیدبخش ترشدن روند تحولات تاریخی ایران سخن می گوید. او امیدوار است و لازمه و کلید این تغییرات را در سه عامل اصلی و مهم خلاصه و دسته بندی می کند که از نظر او باید در جامعه و حکومت نهادینه شود: اول؛ تساهل. دوم؛ گفت وگو. و سوم؛ سازش و مصالحه. به میزانی که این سه عامل در جامعه رایج و نهادینه تر شود، راه های درازمدت تر شدن جامعه ی ایران نیز هموارتر خواهد بود. این سه عامل نه فقط در سطح کلان و منظر جامعه شناختی که حتی در سطح خرد و فردی نیز به زندگی مطلوب تر کمک می کند و لازمه ی زندگی شکوفای مسالمت آمیز در دوران مدرن در جامعه ای قانون گراست. گسترش شهرنشینی، رشد طبقه ی متوسط، کاهش پاره ای از منابع برخورداری، فراگیری و سهولت ارتباطات الکترونیک و مجازی، افزایش آگاهی ها و آموزش های عمومی، افول پاره ای الگوهای مروج تعصب و خرافات، و به هم وابسته ترشدن جوامع و ملل جهان نیز بر ضرورت تقویت این سه عامل افزوده است.
مدعای اصلی این کتاب تکمیل یک سخن است و آن این که تغییر در جامعه اصلاً امر نامحتملی نیست و به اراده ای متکی است که از روی آگاهی و تجربه برخاسته باشد. تاکید بر این امر است که انتظار تغییر در جامعه ی ایرانی بدون خوانش و درک منطبق بر واقع و دقیق پیشینه اش غیرممکن است. نگاه به جامعه است با در نظر گرفتن همه ی خصوصیاتش، چه مثبت و چه منفی. توجه دادن به این نکته است که تلاش های اصلاحی پیشین می تواند چارچوبه ی مناسبی برای درس آموزی در رویدادهای آتی باشد. طرح این تاسف است که رویکرد سفید و سیاه داشتن به پدیده های تاریخی چندان کارساز نیست بلکه مهم تر از آن عبرت گیری از آن هاست. و نهایتاً این که ساده کردن مسائل اجتماعی در طول تاریخ با نظریاتی مثل تئوری توطئه ضمن دور شدن احتمالی از واقعیت، بیش ترین خدمت به خود توطئه است. جامعه ی ما و در راس آن متفکرانش بیش از هر چیز به صداقت و فروتنی و خویشتن داری و مدارا و نگرش واقع گرایانه و به دور از تعصب به پدیده ها نیاز دارد.
مباحث این کتاب، علاوه بر مخاطبان دانشگاهی در رشته های علوم انسانی، برای عموم علاقه مندان به تاریخ اجتماعی ایران و خیر و مصلحت عمومی ایرانیان سودمند است. کتاب خود را به یک رویداد سیاسی یا دوره ی خاص محدود نکرده است و به افقی نظر می کند که از نهضت مشروطه تا چشم انداز پیش روی جامعه ی ایران را پوشش می دهد، گرچه به تعبیر سعدی حکایت همچنان باقی است...
در پایان وظیفه ی خود می دانم از حوصله و همکاری استاد ارجمند جناب دکتر همایون کاتوزیان صمیمانه سپاسگزاری کنم. همچنین از دوستان گران قدر دکتر عبدالعلی رضایی و دکتر محمدرضا جلایی پور و نیز همسرم خانم دکتر دلارام غنیمی فرد در همراهی و هم فکری برای شکل گیری این کتاب تشکر می کنم.

کریم ارغنده پور
آبان ۹۲

یادداشت دکتر همایون کاتوزیان

ظاهراً درباره ی پاره ای از نظریات اینجانب در تاریخ و جامعه ی ایران هنوز برای برخی ابهاماتی هست. گمان می کنم که دلیل این بیش تر توجه به شایعاتی ست که در این زمینه وجود دارد وگرنه اگر کارهای بنده را دقیقاً بخوانند مطلب روشن می شود. نظر دوست ارجمند آقای دکتر کریم ارغنده پور این بود که دلیل هرچه باشد بجاست که در سه نشست هم برای رفع آن ابهامات هم در ارتباط با دو سه موضوع دیگر گفت وگویی داشته باشیم. حاصل همین کتاب است که امیدوارم برای علاقه مندان به مسائل تاریخ، جامعه و اقتصاد ایران بی فایده نباشد.

دانشگاه آکسفورد
آبان ۱۳۹۲

نظرات کاربران درباره کتاب در جست‌وجوی جامعه بلندمدت

کتاب بسیار خوبی است مخصوصاً برای کسانی که ممکن است از روند تحولات ایران مأیوس شده‌ باشند. گاهی مصاحبه‌گر سؤالی می‌کند که موجب می‌شود ارتباط مطلب با مطالب پیش کم شود؛ مثلاً در اواخر کتاب یکدفعه می‌پرسد در دهه بیست مردم باید چه می‌کردند. فیدیبو هم اگر می‌خواهد مشتری‌هایش را از دست ندهد باید فکری به حال نسخه‌های الکترونیک کند؛ چون اولا معلوم نیست که کجا مصاحبه‌گر سخن می‌گوید و کجا مصاحبه‌شونده و باید با علامت سؤال پایان سخن یا لحنْ گوینده را شناخت. با تغییر فونت به راحتی می‌توان سخن دو طرف را متمایز کرد. ثانیاً ما کتاب الکترونیک می‌خریم که از کتاب کاغذی بی‌نیاز شویم؛ اگر من بخواهم در تحقیقی به این کتاب و کتاب‌های دیگر فیدیبو ارجاع دهم چگونه شماره صفحه را ثبت کنم؟ در کتاب‌های الکترونیک انگلیسی دیده‌ام که دو شماره می‌نویسند: یکی شماره صفحه با توجه به اندازه صفحه تبلت و کتابخوان و یکی شماره صفحه نسخه چاپی.
در 1 سال پیش توسط mm....i67
این کتاب را میتوان در واقع ادامه کتاب "ایران جامعه کوتاه مدت"دکتر همایون کاتوزیان دانست..در این کتاب راه حل هایی برای ایجاد جامعه بلندمدت در ایران بیان میشود که اجمالا نویسنده معتقد است سه عامل اصلی که باید در جامعه نهادینه شود عبارتست از تساهل،دیالوگ،سازش و مصالحه است.در کتاب بر روی تاریخ مشروطه به بعد نیز اشارات فراوانی شده و دلیل کوتاه مدت بودن جامعه ایران به دو عامل حقوقی و حاکمیت قانون و دیگر عامل اجتماعی و اینکه دولت نماینده طبقات اجتماعی باشد نه آنکه طبقات اجتماعی تابع دولت باشند اشاره میکند و فقدان ابن دو عامل را سبب قابل پیش بینی نبودن و کوتاه مدت بودن جامعه میداند..خلاصه مطلب کتابی مفید برای شکلگیری دیدگاه مناسب نسبت به مسائل سیاسی و تاریخی جامعه ایران است.
در 4 سال پیش توسط Moh...asi
من از این کتاب خیلی چیزها٬ هم در مورد آکادمی و هم در مورد سیاست و نحوه تفکر سیاسی صحیح یاد گرفتم. خیلی استفاده کردم٬ اما از جمله چیزهایی که به ذهنم رسید هنگام خواندن کتاب این بود که چقدر بهتر بود اگر پلان پرسش‌ها واضح‌تر بود.
در 4 سال پیش توسط Mat... Ar
در جست و جوی جامعه ی بلند مدت: گفتگو با دکتر همایون کاتوزیان
در 3 سال پیش توسط Ahm...ani
کتاب ایران جامعه کوتاه مدت ،طرح یک نظریه بود که حاا این کتاب که یک گفتگو است پاسخ به آن و راه حل برون رفت از جامعه کوتاه مدت است . شاید انسجام کتاب اول را نداشته باشد و برخی حرف ها تکرار شده باشد انا خوب و پر کشش است
در 1 هفته پیش توسط مجید صادقی
پاسخ به انتقادات به نظریه( کوتاه مدت بودن جامعه ایران) و نکاتی چند درباره چگونه بلند مدت کردن جامعه ایران
در 1 ماه پیش توسط مهران کباری