فیدیبو نماینده قانونی انتشارات کتاب همراه و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب تاریخ تهران

کتاب تاریخ تهران

نسخه الکترونیک کتاب تاریخ تهران به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۱,۲۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب تاریخ تهران

مکان طبیعی پیدایش شهرها، نخستین و موءثرترین عامل در ساختار فیزیکی و سیمای خارجی آنهاست. ایمنی در برابر حوادث طبیعی، توانایی دفاع در مقابل حملات احتمالی، سلامت و صفای اقلیمی، بسته به مکان و پیدایش شهر است. تهران در دامنه جنوبی البرز، بین کوه و کویر، قرار دارد. ازجنوب و جنوب غربی به دشتهای هموار شهریار و ورامین منتهی می‌شود و از شمال و شرق به وسیله کوهستان محصور است. حّد طبیعی فضای جغرافیایی تهران را هم در کوه و هم در دشت، رودخانه‌های جاجرود و کرج مشخص می‌کنند. بر ساخت کلّی اقلیم تهران، سه عامل کوه، کویر و بادهای غربی موءثّرند. دو عامل کویر و بادهای غربی به میزان زیادی بر آب و هوای تهران تأثیر می‌گذارند. کوهستان البرز، تعدیل کننده اقلیم مناطق دامنه‌ای و درّه‌های کوهپایه‌ای است. بادهای غربی عامل اصلی بارندگی در سطح تهران هستند. پس از باد غربی، بیشترین باد از طرف جنوب شرقی و از داخل کویر مرکزی ایران به شهر تهران می‌وزد و با خود گرمای کویر، گرد و غبار و آلودگی را به شهر تهران منتقل می‌کند. در فضای طبیعی تهران جریان آب و رودخانه مهمی به چشم نمی‌خورد.

ادامه...

بخشی از کتاب تاریخ تهران

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

۱. موقعیت جغرافیائی تهران

مکان طبیعی پیدایش شهرها، نخستین و موءثرترین عامل در ساختار فیزیکی و سیمای خارجی آنهاست. ایمنی در برابر حوادث طبیعی، توانایی دفاع در مقابل حملات احتمالی، سلامت و صفای اقلیمی، بسته به مکان و پیدایش شهر است. تهران در دامنه جنوبی البرز، بین کوه و کویر، قرار دارد. ازجنوب و جنوب غربی به دشتهای هموار شهریار و ورامین منتهی می شود و از شمال و شرق به وسیله کوهستان محصور است. حّد طبیعی فضای جغرافیایی تهران را هم در کوه و هم در دشت، رودخانه های جاجرود و کرج مشخص می کنند.
بر ساخت کلّی اقلیم تهران، سه عامل کوه، کویر و بادهای غربی موءثّرند. دو عامل کویر و بادهای غربی به میزان زیادی بر آب و هوای تهران تاثیر می گذارند. کوهستان البرز، تعدیل کننده اقلیم مناطق دامنه ای و درّه های کوهپایه ای است. بادهای غربی عامل اصلی بارندگی در سطح تهران هستند. پس از باد غربی، بیشترین باد از طرف جنوب شرقی و از داخل کویر مرکزی ایران به شهر تهران می وزد و با خود گرمای کویر، گرد و غبار و آلودگی را به شهر تهران منتقل می کند. در فضای طبیعی تهران جریان آب و رودخانه مهمی به چشم نمی خورد.

وجه تسمیه تهران

گفته اند که واژه تهران از دو بخش «تَه» به معنی انتها و «ران» به معنی دامنه تشکیل می شود. چون این قریه در انتهای دامنه کوه البرز واقع بوده است، آن را تهران نامیده اند. در مقابل قریه شمران را بدان جهت که در فراز دامنه کوه البرز و بالا دست شهر تهران قرار دارد، شمران نامیده اند. (شم + ران: بالای دامنه). سعید نفیسی در کتاب «تهران قدیم» می نویسد: «تهران به فتح «ت» می باشد و «تَه» یعنی، انتهای گودال و «ران»، یعنی، دامنه کوه و تپه؛ یعنی، تهران در دامنه توچال واقع است.»
روند شکل گیری شهر تهران تا پیروزی انقلاب اسلامی به چهار دوره تقسیم می شود: ۱ ـ از آغاز تا دوره صفوی ۲ ـ دوره صفوی ۳ ـ دوره قاجاری ۴ ـ دوره پهلوی

تهران از آغاز تا دوره صفوی

تهران، پایتخت کشور کهنسال ایران و بزرگترین شهر آن، از نظرگاه تاریخ، شهری نو و تازه سال به شمار می رود. این تلقی با وجود شهرهای کهنی چون شوش، همدان، ری و دیگر شهرهای قدیمی و درست به نظر می رسد. از نظرگاه جغرافیایی تهران جانشین ری به شمار می رود.
در اوستا و نسخه یونانی تورات و کتیبه بیستون «ری» را «رغه»، «راگو» و «رگا» نامیده اند. اشکانیان ری را «ارشکیه» و ساسانیان، «ری اردشیر» و «ریشهر» گفته اند. وی درسال ۲۲ ه.ق به دست تازیان فتح می شود و مردم شهر با تازیان صلح می کنند و می پذیرند که جزیه و خراج بپردازند. تازیان، ریِ باستان را ویران می کنند و در کنار آن ری نو را بنیاد می نهند. در سده های دوم و سوم هجری قمری، ری آنچنان آبادان بود که به آن عروس دنیا می گفتند.
درزمان پادشاهی آل بویه، ری کهن بازسازی شد، اما به روزگار سلطنت محمود و مسعود غزنوی به این شهر آسیب بسیار وارد شد و در زمان سلجوقیان بار دیگر رونق و اعتبار خود را باز یافت. درسده ششم ه.ق در پی بروز اختلافات مذهبی بین شیعیان و اهل سنّت که به جنگ ونزاع انجامید، کثیری از مردم این شهر کشته شدند و ری روی به ویرانی نهاد تا آن جا که در آغاز سده هفتم هجری دیگر اثری از آن شهر آباد به چشم نمی خورد.
درسال ۶۱۷ ه.ق ری مورد تاخت و تاز سپاه مغول واقع شد. پس از این حملات، ری، عروس دنیا، هرگز آبادی نخستین خود را بازنیافت.
آنچه از چشم مغولان پنهان مانده بود، درفاصله سالهای ۷۸۶ـ۸۰۶ ه.ق با حمله تیمور از میان رفت وبناهای عظیم شهر ویران شد و از مساجد جز خرابه ای باقی نماند.
تهران، ابتدا قریه ای کوچک و کم اهمیت در نزدیکی ری بود. بدین سبب در کتب جغرافیایی این سده ها نامی از تهران برده نشده است. اوّل بار نام تهران در کتاب «تاریخ بغداد» خطیب بغدادی (مرگ ۴۶۳ ه.ق) آمده است.
نخستین نویسنده ای که به ما اطلاعات بیشتری درباره تهران می دهد «یاقوت حموی» (۶۲۸ـ۵۷۵ ه.ق) است. وی در «معجم البلدان» می نویسد: «طهران واژه ای است فارسی و مردم آن را تهران می نویسند. طهران از دهات ری است با فاصله یک فرسنگ و این ده در زیرزمین ساخته شده است. طهران دوازده محلّه دارد که مردم این محلّه ها همواره باهم درجنگ وستیزند و مردم هیچ یک از محلّه ها به محلّه دیگر نمی توانند بروند و جمعی از دانشمندان منسوب به طهران هستند.»
تهران درسرراه شهر ری قرار داشته و کاروانهای زیادی از این راه می گذشته اند، غارتگران و راهزنان غالباً به کاروانهایی که از نزدیک این ده می گذشتند دستبرد می زدند و اموالشان را غارت می کردند. به خاطر تصرّف شهر ری، مرکز مهمّ فعّالیتهای سیاسی، بازرگانی واداری، تهران، مورد توجّه سران سپاه مهاجمان بوده است. همچنین برای به دست آوردن آذوقه و تجهیزات رزمی و تدارک جنگی و اطراق، به این ده یورش می بردند. اهل تهران برای حفظ و حراست خود در شهر سردابها و نقبها و کانالهایی تعبیه می کردند و به محض حمله دشمنان در آنها پنهان می شدند. برای اینکه بتوانند مدّتی دوام بیاورند و از گرسنگی تلف نشوند، در این سردابها آذوقه و خواربار فراوانی از قبل ذخیره می کردند.
«زکریا ابن محمّد بن محمودالقزوینی» از دانشمندان قرن ۶ هجری در اثر خویش «آثار البلاد و اخبارالبلاد» در باره تهران چنین نوشته است: «تهران روستایی است پر جمعیت و بزرگ، تابع مرکز ری است. میوه باغهای تهران، بویژه انارش بسیار مشهور است.
«حمدالله مستوفی» در «نزهه القلوب» که به سال ۷۴۰ ه.ق نوشته شده، تهران را چنین توصیف می کند: «طهران قصبه ای معتبر است و آب وهوای آن از ری خوش تر و قبلاً جمعیت زیادی داشته است.»
از نوشته این مورّخین چنین برمی آید که تهران از حیث جمعیت، وسعت و مساحت روبه گسترش بوده است و هجوم سپاهیان مغول به شهر ری سبب شده بود که ساکنان آن شهر به تهران که دارای سردابها و زیرزمینهای متعدد بوده، پناه بیاورند. به این ترتیب نخستین گام درراه توسعه و گسترش تهران با حملات مغول به شهر ری برداشته شده است.

نظرات کاربران درباره کتاب تاریخ تهران

عالی
در 2 سال پیش توسط sae...444