کتاب عوامل و موانع و آثار تقرب از منظر قرآن و روایات اثر نگار حاتمی نشر بید

گل زیبای بوستان آفرینش و لاله آرای گلستان خلقت، انسان است، او که اشعه خورشید حیات بدون وجودش نورانیتی ندارد و مشرق خلقت بدون او مغرب خواهد بود و اوست که تمام گیتی در خدمت او و برای او در جهت استفاده او آفریده شده تا خود او نیز در خدمت خالق گیتی و برای او در راه رسیدن به او قرار گیرد. انسان است که در میدان آفرینش پیروزی، گوی پیروزی را از همه موجودات ربوده و می‌تواند قهرمان خوبی‌ها و پهلوان نیکی‌ها بشود، عالمی بزرگ است در جسمی کوچک، رمز آفرینش است و اکمل موجودات است. انسان برای تقرب به خدا آفریده شده است و باید از تمام امکانات زندگی برای رسیدن به این مقصود بهره گیرد. از آنجا که یکی از نیازمندی‌های اساسی در زندگی بشر، رسیدن به کمالات است و این به دست نمی‌آید مگر اینکه انسان خود را از رذائل اخلاقی و اعتقادی تخلیه کند و نهال اخلاق و فضائل اخلاقی را در وجود خود بارور سازد. تقرب تلاش برای نزدیک شدن به خدا است. تقرب به خدا و رسیدن به او، مهم‌ترین دغدغه مؤمن است؛ زیرا بر این باور است که کمال مطلق، خداوند است و آنچه انسان به طور طبیعی به عنوان کمال بدان کشش و گرایش دارد، تقرب است. پس همه‌ی اندیشه و تلاشش را می‌کند تا به کمال مطلق برسد. از نظر مؤمن هر چند که راه‌های رسیدن به خدا به عنوان کمال مطلق، گوناگون است ولی بهترین راه همانی است که خداوند خود بیان و مشخص کرده است. از این رو به سراغ آموزه‌های وحیانی می‌رود تا ببیند که خداوند چه راهی را به عنوان راه راستِ رسیدن و تقرب جویی بیان می‌کند. مسئله‌ی تقرب از جمله مسائل بسیار مهم اعتقادی است که در فرهنگ قرآن و سنت از جنبه‌ی ارزشی فراوان برخوردار است. در آیات و روایات متعددی از تقرب صحبت به میان آمده و انسان به آن تشویق شده است.