کتاب توسعه علوی اثر علی نوازنی نشر کلید پژوه

ابومحمد حسن بن علی بن حسین بن شعبه حرّانی حلبی، محدّث ممتاز امامیه قرن چهارم هجری، در کتاب مستطاب و گران ارج تحف العقول، روایتی از امام کاظم علیه السلام نقل می‌کند. به این شرح که «اگر در دست تو گردویی بود ولی مردم گفتند مروارید است، سودی به حال تو ندارد و چنانچه در دست تو مرواریدی باشد اما مردم بگویند گردو است، برای تو زیانی ندارد؛ چه آنکه به اصالت دارایی خودت نیک واقفی» هنگامی‌که جهت تدوین این کتاب، که برونداد و برآیند مسیر بلندی از عمر مصروف در تحصیل دانش سالک است، در تخمین و تدقیق غوطه ور بودم، این صرافت در کارگاه ذهنم تابید که جلوه ای از جمان غلتان سلوک علوی را به شگون ختامه مسک دوران تحصیل دانشگاهی لحاظ کنم. در اندیشه افتادم قفس مصلحت بشکنم و شاهبازی که سالیان متمادی در قفس سینه ام آرمیده است را به پرواز درآورم. اما این نیّت، در بدایت امر، دو مانع در ذهنم داشت.