کتاب مبانی انسان‌شناسی اثر اسماعیل شیرعلی نشر مرکز نشر دانشگاهی

مفهوم انسان‌شناسی، همچون بسیاری از مفاهیم علوم اجتماعی، معانی چندبُعدی و چندساحتی دارد، به نحوی که در جوامع و گفتمان‌های گوناگون رنگ و بوی متفاوتی را به خود گرفته است. برداشت‌های جوامع توحیدی (فارغ از هر دین و مذهب) از انسان‌شناسی با برداشت‌های جوامع غیرتوحیدی (با نگاه تخصص‌گرایی افراطی به جسم انسان در قالب انسان‌شناسی تجربی) یکسان نبوده و مفاهیم هریک از جوامع مبتنی بر جهان‌بینی خاص خود شکل گرفته است. لزوم اندیشیدن به حیات دنیوی و اخروی انسان و بررسی آثار و نتایج چگونه اندیشیدن به او، مطالعات انسان‌شناسی جدیدی را می‌طلبد که بسیار فراتر از انسان‌شناسی تجربی است. انسان‌شناسی فلسفی، انسان‌شناسی دینی (وحیانی) و انسان‌شناسی عرفانی وجوه دیگری از این شناخت است که هم‌آوایی و هم‌افزایی میان آنها به شناخت دقیق‌تر از انسان می‌انجامد. بنابراین، مطالب این کتاب مقدمه‌ای است بر مباحث فوق و مبتنی بر مباحث جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی، علوم اجتماعی و علوم انسانی مرسوم شکل گرفته است و در پی تبیین مبانی مشترک ساحت مادی نوع انسان به‌مثابۀ انسان‌شناسی تجربی است که میتوان با اتکا به تجربه‌گرایی او را شناخت و این شناخت را به وسعت دنیای بشری تعمیم داد . چرا که حقیقت انسان بسیار پیچیده‌تر و گسترده‌تر از این مقال است و امیدواریم این مجموعه مقدمه‌ای باشد برای کتابی دیگر تا بتوانیم به طور جامع به ابعاد وجودی و مبانی پیچیده‌تر و گسترده‌تر از این مقال است و امیدواریم این مجموعه مقدمه‌ای باشد برای کتابی دیگر تا بتوانیم به طور جامع به ابعاد وجودی و مبانی انسان‌شناسی از منظر حکمت بپردازیم. از این رو در برخی منابع، مردم‌شناسی با انسان‌شناسی مترادف درنظر گرفته شده است، البته به ناگزیر تعمیم ناروایی از این دو حاصل شده که صحیح نیست. بنابراین، در

این اثر تلاش شده است تا با تعبیری عام از انسان‌شناسی مبانی آن را به روش‌های علمی واکاوی کند و موجبات درک عمیق‌تری از ذات وجود انسان، رفتارهای انسانی، ساختار انسانی، عملکرد جوامع انسانی، فرهنگ‌های انسانی و روابط اجتماعی ایجاد و همچنین زمینه را برای درک بهتر از مسائل بنیادی و اجتماعی نیز فراهم کند. همچنین تلاش دارد تا درک و تفسیر تأثیر انسان در جوامع بشری را در تمامی جوانب زندگی انسان تبیین کند. درواقع، میتوان انسان‌شناسی را مقدمۀ بسیاری از علوم انسانی به‌ویژه علوم اجتماعی و از همه مهمتر پایۀ جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی دانست از منظر حکمت بپردازیم. از این رو در برخی منابع، مردم‌شناسی با انسان‌شناسی مترادف درنظر گرفته شده است، البته به ناگزیر تعمیم ناروایی از این دو حاصل شده که صحیح نیست. بنابراین، در این اثر تلاش شده است تا با تعبیری عام از انسان‌شناسی مبانی آن را به روش‌های علمی واکاوی کند و موجبات درک عمیقتری از ذات وجود انسان، رفتارهای انسانی، ساختار انسانی، عملکرد جوامع انسانی، فرهنگ‌های انسانی و روابط اجتماعی ایجاد و همچنین زمینه را برای درک بهتر از مسائل بنیادی و اجتماعی نیز فراهم کند. همچنین تلاش دارد تا درک و تفسیر تأثیر انسان در جوامع بشری را در تمامی جوانب زندگی انسان تبیین کند. درواقع، میتوان انسان‌شناسی را مقدمۀ بسیاری از علوم انسانی به‌ویژه علوم اجتماعی و از همه مهمتر پایۀ جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی دانست.