کتاب دکتر میامی و رمز «ت» اثر محمدعلی میقانی نشر آرسس

دکتر تنابنده در حالی که در را به آهستگی پشت سرش می‌بست، کت و شلوارش را مرتب و دستی به موهای لَخت و طلایی سرش کشید. راهروی ابتدای ساختمان تمیز و شیک بود اما وقتی با آسانسور به طبقه‌ی منفی چهار رسید، وارد راهروی کثیفی شد که نور مهتابی‌های کمش، آنجا را دلمرده نشان می‌داد. بوی زننده‌ی حیوانات، کم‌کم مشامش را پر کرد. انگار ناگهان وارد یک گاوداری شده بود. او که به این بوها عادت نداشت، چند نفس عمیق کشید و یک در بزرگ آلومینیومی را باز کرد. مرد هیکلی که سر کچلش را به قفسی چسبانده بود، چیزی را در ران پای یک کفتار بزرگ درون قفس تزریق کرد. مرد سر کچلش را بلند کرد به سمت او، سپس نفس عمیقی کشید و ابرویی بالا انداخت. بدون گفتن جمله‌ای هیکل تنومند و ورزشکاری‌اش را با چابکی پشت میزی رساند. دکتر تنابنده گفت: دکتر بنیامین، نمی‌خوای روپوشت رو در بیاری بریم اتاقت؟