کتاب عشق با مولوی، گزیده غزلیات اثر جلال الدین محمد بن محمد مولوی نشر هونر

مولانا در ۳۷ سالگی عارف و دانشمند دوران خود بود و مریدان از وجودش بهره مند بودند تا اینکه شمس الدین محمد تبریزی در ۶۴۲ قمری در قونیه نزد او رفت و مولانا شیفته ی او شد. بعد از این ملاقات کوتاه وی دوره ی پرشوری را آغاز کرد.

مولانا حال خود را چنین وصف می کند:

زاهد بودم ترانه گویم کردی

سر حلقه ی بزم و باده جویم کردی

سجاده نشین با وقاری بودم

بازیچه ی کودکان کویم کردی

مولانا پس از شیفتگی، درس و وعظ را کنار گذاشت و به شعر و ترانه و دف و سماع مشغول شد. او که به شاعری علاقه ای نداشت پس از ملاقات با شمس و هجرت ناگهانی وی، طبعش در شعر و شاعری شکوفا شد. این شیفتگی معنوی باعث خلق غزلیات عاشقانه ای شد که در دیوانی به نام دیوان شمس گرد آمد و تعداد آن قریب به 3200 غزل شد.غزلیات عاشقانه و عارفانه ی مولانا منحصر به فرد است و او پیرو سبک و سیاق کسی نرفت.