کتاب بهبود سرطان مبتنی بر توجه‌آگاهی اثر لیندا ا کارلسون نشر کتاب ارجمند

تجربۀ سرطان بیش از آنکه با رخدادهایی مجزا تعریف شود به صورت فرآیندی پیوسته از مراحل خاص شناخته می شود که در آن فرد از مراحل دریافت تشخیص، تصمیم گیری دربارۀ درمان، تکمیل درمان، بهبود توانایی های کارکردی، و سپس زندگی با انتظار همیشگی بازگشت نشانه ها یا فروکش بادوام آنها گذر می کند. چگونه می توانیم به چنین چالش هایی که ناخواسته ما را درگیر خود کرده اند پاسخ دهیم؟ آیا می توانیم از نیروی نهفته در ذهن برای گسترش دیدگاهی شفابخش استفاده کنیم و آن را در لحظاتی که در افکار، نگرانی ها یا سناریوهای پریشان کننده دربارۀ آینده گرفتار شده ایم به کارگیریم؟ بهبود سرطان مبتنی بر توجه آگاهی (MBCR)، برنامه ای که لیندا کارلسون و مایکل اسپکا آن را در ۱۹۹۵ ارائه کردند، به روشنی در این کتاب کاربردی تشریح شده است و فرصتی را برای بیماران فراهم آورده تا پاسخ هایی را برای چنین پرسش های گریزناپذیری بیابند و مهارت هایی را پرورش دهند که بتوانند این پاسخ ها را در زندگی روزمره به کارگیرند.

برنامۀ هشت هفته ای MBCR، کاربرد بالینی تمرین های مراقبه ای است و طراحی شده تا به بیماران کمک کند نوع خاصی از آگاهی را پرورش دهند که به نام توجه آگاهی شناخته می شود. منشأ توجه آگاهی را می توان تا سنت هایی در آسیا ردیابی کرد، جایی که بیش از ۲۵۰۰ سال آن را آموزش داده اند. MBCR بخشی از جنبش اخیری است که این تمرین ها را در پزشکی غربی به کار می گیرد. معلوم شده است که چنین اتحادی ثمربخش است زیرا اَشکال استاندارد درمان سرطان مانند دارو، جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی، به نیازهای جاری بیماران پاسخ نمی دهد. با پیشرفت در مسیر این برنامه، ابتدا بیماران تفاوت بین پاسخ خودکار به رخدادها و پاسخ آگاهانه به آنچه در بدن و ذهن می گذرد را می آموزند. همچنین نقش نیرومندی که توجه، در ساکن کردن ذهن در لحظۀ حال ایفا می کند روشن می گردد، ذهنی که به وسیلۀ نشخوارهای فکری، فاجعه سازی یا نگرانی های بی پایان از لحظۀ حال دور شده است، و این یکی از مهم ترین حمایت هایی است که افراد می توانند به طور طبیعی آن را فرابخوانند. وقتی این توانایی جا افتاد، کتاب به مشکلات بسیاری که از تجربۀ سرطان ناشی می شوند می پردازد و توجه آگاهی را به عنوان راهی که می تواند ابزارهایی ماهرانه و مشفقانه برای مراقبت از خود فراهم آورد پیشنهاد می کند.

اثربخشی MBCR به این دلیل است که تنها بر تشخیص سرطان تمرکز ندارد و کل شخص را مورد توجه قرار می دهد. این برنامه در یک ساختار منطقی ارائه و فصل هایی به مقابله با عوارض جانبی درمان های جسمانی مثل از دست دادن مو، خستگی مزمن و درد اختصاص داده شده است. همراه با این مطالب، توضیحاتی آورده شده است دربارۀ اینکه چگونه توجه آگاهی می تواند به مدیریت چالش های روزانه ای چون استرس، انزوا و تغییراتی که در ادراک خود پدید می آید کمک کند. خط کلی ای که در سراسر کتاب دنبال می شود این است که بهترین نقطۀ شروع برای برطرف کردن نیازهای افراد، آگاهی هوشیارانه است، حتی با اینکه پیامدهای چنین کاری، همیشه تضمین شده نیستند. دستورالعمل های تمرین توجه آگاهی که در این کتاب آمده است - رسمی و غیررسمی، در حالت نشسته یا در حرکت، برای مدت طولانی یا کوتاه- می تواند انعطاف پذیری ذاتی این رویکرد را تقویت کند و موانع کاربرد آن را کاهش دهد.

سطر اول از فصل اول این کتاب می پرسد «در مقابله با سرطان چگونه می توان از توجه آگاهی کمک گرفت؟» خوانندگان کتاب بهبود سرطان مبتنی بر توجه آگاهی، پاسخی را خواهند یافت که هم ملموس است و هم رو به تکامل. با توجه به آنچه در کوتاه‌مدت مورد نیاز است و آنچه در بلندمدت امکان پذیر است، کارلسون و اسپکا منبع ارزشمندی برای مراقبت مشفقانه و روشن بینانه در گذار از یکی از دشوارترین مشکلات سلامتی که با آن روبرو هستیم فراهم می کنند.