کتاب بی‌برنده اثر نیلوفر خداوردیان نشر انتشارات نسل روشن

صدای برخورد قطرات باران به سقف نیم بند خانه، خبر از ادامۀ بارش دیشب داشت و صبح، این اتفاق مدور ملال آور دوباره در کمال بی رحمی رخ داده بود. آرام لحاف هزار وصلۀ جهیزیۀ مادر را کنار زدم و پاورچین پاورچین به مکعب نموری که آشپزخانه نام داشت، پای نهادم. انگار تمام کارهای پشت سرهمی که ردیف می کردم، همانند یک برنامۀ تکراری پخش می شد. کتری صدبار سوختۀ روسیاه را آب کردم و روی اجاق گذاشتم تا بلکه آب گرم آن، تنها گرمی این صبح سرد شود. کنار اجاق گاز منتظر جوش آمدن کتری ایستادم و از پنجرۀ چرک و ترک خوردۀ آشپزخانه، حیاط کوچک و خیس خانه مان را کــه آنقدر محکم حوض چهارگوش و فیروزهای را بغل گرفته بود، تماشا می کردم.

-از متن کتاب-