کتاب کارآگاه جکوزی جلد 3 اثر سودابه فرضی پور نشر انتشارات هوپا

انگار مغز شایان تکان خورده بود. گیر داده بود بروند به پیرمرد و پسری که آن‌طرفِ خانه‌ی پدربزرگش چادر زده‌اند یک چیزی بفروشند. ‌می‌خواست به یک بهانه‌ای به آن‌ها نزدیک شود. می‌گفت یک چیزی توی کار آن‌ها با عقل جور در‌نمی‌آید.

کاوه گفت: ‌‌«با عقل ناقص تو اگه یه چیزی جور دربیاد، عجیبه!»

شایان با لحن کارآگاهی مسئله را مطرح کرد: «چرا دو نفر باید بیرون از شهر، کنار یه خونه‌‌ی خالی و قدیمی چادر بزنن؟ چرا دوروبر خونه‌‌ی پدربزرگ من می‌پلکن؟ چرا آلوچه خریدن؟!»

کاوه فقط به سؤال آخر جواب داد: «چون آلوچه دوست دارن!»

چند روز پیش دیده بودند که پیرمرد و پسر آمده بودند سوپرمارکت محل تا دوغ محلی و پنیر سفید و ژامبون شصت‌درصد و نخودچی دوآتشه و گردوی تازه و نعناخشک و بیسکویت کرم‌دار و پاستیل خرسی و گاز فندک و دو سیر فلفل و یک بسته آلوچه بخرند. همه‌‌ی خریدهایشان را شایان توی دفترچه نوشته بود، چون بدون این‌که کاوه موافق باشد، رفته بود توی کارشان.

کاوه و شایان مثل دو تا آدمِ آویزان ایستاده بودند توی مغازه و منتظر بودند ببینند خرده‌فرمایش‌های آقایان کی تمام می‌‌شود که از اکبرآقا بپرسند باز هم ذره‌‌بین دارد یا نه؟

ذره‌‌بینِ کاوه را بابا توقیف کرده بود و ذره‌‌بین شایان را کلاغ برده بود.