کتاب پای پرواز اثر مینا پوریان نشر انتشارات سبزان

ساعت 9 صبح یک روز پنجشنبه‌ی کاملاً عادی و معمولی در فرودگاه است. صدای همهمه مانند و گنگی از افراد داخل سالن به گوش می‌رسد، کسی با صدای بلند با زن پشت کانتر صرافی بر سر نرخ دلار صحبت می‌کند، چند نفری به لاین ورودی وارد می‌شوند. سربازی آنجا نشسته و پاسپورت‌ها را چک می‌کند، از یکی از افراد چیزی می‌پرسد و او در جواب می‌گوید: همراه هستم! سرباز پاسپورتش را گرفته، نگاهی می‌اندازد و پس می‌دهد، با اشاره دست می‌گوید که داخل شو. چرخ‌های چمدان پیرمردی تنها، خوب نمی‌چرخند با فشار و زور چمدان را به دنبال خود می‌کشد.

 دختر وسط سالن پشت به در ورودی ایستاده و به مردم نگاه می‌کند، بند کوله‌پشتی‌اش را روی شانه جابه‌جا کرده و دسته‌ی چمدان را می‌فشارد، شومیز سفیدرنگی به تن دارد، با شلوار جین و کفش‌های آل‌استار سفید، شال آبی‌رنگش را روی سر مرتب می‌کند، موهایش را از پشت بافته و با کش موی قرمزرنگی انتهایش را بسته است.

-از متن کتاب-