کتاب به رنگ پاییز اثر زهرا  اخوان پاکدهی نشر ندای الهی

با صدای فریاد آنا(مادر)، دست از لی لی کردن و شیطنت و دویدن دور حوض پنج گوشه ی وسط حیاط کشیدم. به دنبال صدای نالانش دور تا دور حیاط چشم چرخوندم. قالیچه‌ها و گلیم‌ها روی نرده‌ی ایوان آویزان بودن و هنوز گرد و خاک حاصل از تکانده شدنشان توسط آنا به مناسبت خانه تکانی عید، توی هوا معلق بود. برادرم بایرام آن طرف حیاط، در حالی که تا چند لحظه پیش مشغول میخ و چکش زدن به نردبان چوبی بود، با شنیدن صدای آنا خشکش زده و آب دهان قورت می‌داد. صدای ضجه ‌ای آنا بلندتر شد و بایرام به سمت پله‌ها برای رساندن خودش به داخل خانه پا تند کرد. سوز سرمای روزهای آخر زمستان سیلی محکمی روی صورتم نشاند و من را به خودم آورد. پشت سر بایرام دویدم. به داخل خانه ی برهم ریخته رسیدم. آنا یک دستش را به صندوق چوبی آویزان کرده بود و سعی داشت با کمک گرفتن از آن بایستد اما تلاشش بی فایده بود. بایرام زیر بال و پرش را گرفت و گفت:- خدا مرگم بده آنا...نکنه پات شکسته؟... چقدر گفتم بالا بلندی نرو و کارهای مردانه را به من بسپار.