کتاب رهبری عصبی - شناختی اثر جیمز تبول نشر زرنوشت

اکنون زمان آن رسیده است که با مراجعه به آن‌چه در مورد مغز می‌دانیم، به یک رویکرد واقع‌گرایانه در رهبری روی آوریم. این کار با توانمندسازی اعضای خود برای شناخت بهتر خود و ایجاد زمینه و فرهنگی که همبستگی و اعتماد را پرورش می‌دهد، امکان‌پذیر است. ما باید از تمام نویسندگان ذکر‌شده در کتاب‌شناسی که به مطالعه در این زمینه کمک می‌کنند و آثار آن‌ها به این کتاب کمک کرده است، تشکر کنیم. همچنین از دیوید راک، مدیر مؤسسه رهبری عصبی-شناختی، که آن‌چه در علوم اعصاب شناخته شده را در عمل مدیریت و توسعه رهبران به کار می‌برد، و باعث الهام بیشتر ما در این زمینه شده است تشکر کنیم. رهبری گاهی امری ذاتی و طبیعی به نظر می‌رسد. برخی افراد در موقعیت رهبری قرار دارند و مسئولیت هدایت به سمت هدفی مشترک را بر عهده دارند؛ خواه این قدرت به آن‌ها تفویض شده باشد یا خود موفق به کسب آن شده باشند. در مقابل، دیگران تسلیم اقتدار رهبران می‌شوند و به عنوان پیروان عمل می‌کنند. رهبری و پیروی شدن ساده به نظر می‌رسد. این چیزی است که ما به طور منظم در کتاب‌های تاریخ، در محیط سیاسی یا اقتصادی خود، یا در زنجیره‌های فرماندهی و ساختارهای هرمی بسیاری که در آن زندگی می‌کنیم، تجربه می‌کنیم. مشکل این است که امروزه مردم کمتر و کمتر از نحوه رهبری خود در محیطی که به طور فزاینده‌ای پیچیده، نامشخص و رقابتی است راضی هستند. آن‌ها کمتر آماده پذیرش اقتدار هستند و تمایل کمتری به پیروی دارند. به‌نظر می‌رسد که رهبری بدون پیروی وجود ندارد و نمی‌توان آن را به اعمال اقتدار تقلیل داد.