کتاب عدالت فضایی ـ جغرافیایی و آمایش سرزمین اثر محمدرضا حافظ نیا نشر انتشارات سمت

فضای جغرافیایی محصول نهایی کنش مجموعه‌ای از عوامل و عناصری است که کیفیت، محتوا و همچنین کارکردهای آن را معنا می‌بخشند. در این رویکرد، فضا خروجی یک سامانه و متأثر از سازوکارها، نیروها و گرایش‌هایی است که در یک چرخه توالی و تکرار منجر به رخنمون پدیده‌های فضایی در طی زمان می‌شوند. فضای یادشده را می‌توان در رویکردهای مختلفی مورد توجه قرار داد. یکی از مهم‌ترین این رویکردها عدالت فضایی است. «عدالت» مفهومـی اسـت که از دیرباز در نظریـه‌های فلاسـفه بـه آن پرداخته شده و همچنـان دغدغـه و آرمان انسـان معاصـر نیز هست. ادراک عدالت و بی‌عدالتی فضایی متضمن درک دینامیسم سیاسی ـ فضایی و پویایی‌های ضروری آن است. فضا به عنوان کانونی‌ترین وجه جغرافیای سیاسی، دارای بعدی سیاسی است. از آنجایی‌که عدالت و بی‌عدالتی متأثر از نظام‌های سیاسی ـ اجتماعی ـ اقتصادی جوامع‌اند، مطرح شدن عدالت فضایی در مطالعات جغرافیایی ‌‌ـ سیاسی نیز فلسفه وجودی پیدا می‌کند. عدالت فضایی، که نقطه تلاقی فضا و عدالت است، و به جنبه‌های فضایی یا جغرافیایی عدالت اشاره دارد و توزیع منصفانه منابع و فرصت‌های باارزش در فضای جغرافیایی ــ به عنوان زیستگاه جامعه ـ را شامل می‌شود، هم یک خروجی و هم یک فرایند درنظرگرفته می‌شود.