کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین‌الملل اثر والری هادسون نشر شاملو

کتاب الکترونیکی هوش مصنوعی و سیاست بین الملل نوشتۀ والری هادسون و ترجمۀ زهرا شریف زاده و امیرهوشنگ میرکوشش است و انتشارات شاملو آن را منتشر کرده است. کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین الملل، با مرور تاریخ هوش مصنوعی, دیدگاه‌های متنوعی را در این زمینه ارائه می‌دهد. درباره کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین الملل کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین الملل به بررسی تأثیر هوش مصنوعی بر روابط بین‌الملل و حوزه‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و نظامی می‌پردازد. مترجمان تأکید دارند که دولت‌ها باید از قدرت هوش مصنوعی غافل نشوند؛ زیرا این فناوری می‌تواند به تهدیدات جدی منجر شود یا برعکس، توانایی‌هایی را برای تهدید موجودیت کشورها فراهم آورد. هوش مصنوعی به عنوان پیشرانی در تحولات جهانی شناخته می‌شود و هنجارهای جدیدی را در روابط انسان - ماشین و ماشین - ماشین شکل می‌دهد. کتاب شامل شانزده مقاله است که نقاط قوت سیاست بین‌المللی کمّی و سنتی را ترکیب می‌کند و به بررسی مسائل نظری و کاربردی هوش مصنوعی در روابط بین‌الملل می‌پردازد. مقالات به تحلیل روش‌های مختلف هوش مصنوعی و کاربردهای آن در مدل‌سازی سیاسی پرداخته و به بررسی پردازش زبان طبیعی به عنوان ابزاری برای تحلیل پدیده‌های سیاسی می‌پردازند. این کتاب به عنوان کاتالیزوری برای نظریه‌سازی جدید در روابط بین‌الملل معرفی می‌شود. خواندن کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین الملل را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم این کتاب برای کسانی که به مباحث تکنولوژی روز دنیا علاقه دارند مناسب است. بخشی از کتاب هوش مصنوعی و سیاست بین الملل «تحقیقات در هوش مصنوعی همیشه بجای سریالی، به‌موازات هم پیش رفته است و دهها رویکرد مختلف در مورد هر مسئله مشخصی امتحان شده است. بدین ترتیب، هوش مصنوعی تمایل دارد تا از طریق تجمع تدریجی راه‌حل‌های جزئی برای مشکلات موجود، به‌جای پیشرفت‌های چشمگیر، پیشرفت کند. بااین‌وجود، ازنقطه‌نظر هوش مصنوعی/روابط بین‌الملل، در اواخر دهه ۱۹۷۰، دو تغییر مهم در تحقیقات هوش مصنوعی رخ داد. نخست، "سیستم‌های خبره" مبتنی بر قاعده نشان داده شد که می‌توانند مشکلات آشفته و غیربدیهی در دنیای واقعی مانند تشخیص پزشکی، تأیید اعتبار و ترمیم مکانیکی را در همان سطح صلاحیت متخصصان انسانی حل کنند. تحقیقات سیستم‌های خبره تأکید کلاسیک در هوش مصنوعی بر حل مسئله عمومی (به‌عنوان‌مثال، همانطور که در برنامه‌های بازی شطرنج و حل قضیه تجسم‌یافته) تأکید بر بازنمایی دانش شده است...»