کتاب سیاست‌گذاری‌های اجتماعی در ایران جلد 27 اثر پویا علا الدینی نشر انتشارات شیرازه کتاب ما

سیاست‌گذاری اجتماعی به عنوان رشته‌ای مستقل در علوم انسانی نه قابل تقلیل به سیاست است و نه می‌تواند استقلال نسبی دولت‌ها را از روابط قدرت موجود در جامعه نادیده بگیرد. به این معنا، امکان نقد و بررسی سیاستگذاری‌ اجتماعی مستلزم پذیرش این امر است که تمامی اقدامات دولت‌ها محدودکننده و سلطه‌جویانه نیستند و نقش دولت‌ها به اِعمال قدرت خلاصه نمی‌شود. این اقدامات همچنین حاصل فعالیت‌های فکرشده و عقلانی کارگزارانی هستند که دغدغهٔ تشخیص و شناسایی مشکلات اجتماعی و تبیین چارچوب‌هایی برنامه‌‌ای را برای حلّ آنها دارند. از چنین منظری، نقد و بررسی سیاستگذاری اجتماعی، به عوض تمرکز صِرف بر موضوع قدرت، از یک‌سو به پرسش از موضوع نمایندگی مردمیِ دولت می‌پردازد و از سوی دیگر به نقد و بررسی نهادها به معنای قیود، محدودیت‌ها و محذورات ابداع‌شدهٔ انسانی‌ای می‌پردازد که ارتباطات انسانی را شکل می‌دهند. نهادهایی که در هر دوران حاصل باورها و ارزش‌های مشترک و عملکردهایی هستند که توانایی هماهنگ کردن زندگی اجتماعی مشخصی را داشته‌اند و هم‌اکنون باید بازبینی و بازاندیشی شوند تا بار دیگر از چنین توانایی‌ای برخوردار گردند.