درباره ساز و کار شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار
اخیراً، حاکمیت شرکتی توجه فزایندهای را هم در تحقیقات دانشگاهی و هم در عمل، جلب کرده است (مثلاً، گزارش کمیته بلوریبون ۱۹۹۹؛ گزارش رامسای ۲۰۰۱ ؛ ببچوک و کوهن ۲۰۰۴).
این توجه و تأکید فزاینده ناشی از رواج تبلیغات بسیار در خصوص تقلب در گزارشهای مالی شرکتهایی نظیر ساتیام، اِنرون، ورلدکام و آلدنیا است و حجم عظیم از تجدید ارائه در آمدها و شکایات از دستکاری عمدی سود توسط مدیریت شرکتها بود (کروگمن۲۰۰۲، ۱۴). حاکمیت شرکتی توصیه میکند که ما باید فراتر از تمرکز تحقیقات حاضر که بر پیوندهای مستند سازی تمرکز دارند و نه بر روابط علت و معلولی پیش رویم.
در سالهای اخیر، مفهوم حاکمیت شرکتی به عنوان یک جنبه اصلی و پویای تجارت تبدیل شده است و در اقتصاد امروز توجه به آن به طور تصاعدی رو به افزایش است و پیشرفتهای متعددی درخصوص نحوه اعمال حق حاکمیت شرکتی در سطح جهانی صورت گرفته است بطوریکه سازمانهای بینالمللی مانند سازمان توسعه اقتصادی استانداردهای قابل قبول بینالمللی را در این مورد فراهم میکنند.
امروزه بسیاری از پدیدهها و محیطهای اجتماعی در نتیجهی فعالیت شرکتها خصوصاً در شرکتهایی که فعالیتهای آنها به منابع طبیعی وابسته میباشد بوجود میآید. این مسئله از طریق بسیاری از تعارضات و مسائلی نظیر تظاهرات و شکایاتی که در صنعت رخ میدهد آشکاراست که به معنی نارضایتی میباشد. عناصر مختلف جامعه در اطراف محل کارخانه با توجه به زباله یا آلودگی ناشی از تاثیر منفی بر محیط زیست مختل شدند. کارگران اغلب از طریق اعتصاب دست به تظاهراتی میزنند که ناشی از سیاست دستمزد و ارائه امکانات رفاهی میباشد که شرکت اجرا شده احساس عدالت را منعکس نمیکند.
به منظور افشای مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت، شرکت اطلاعات ارزش افزوده را به سهامداران ارائه میدهد. تمامی ذینفعان دارای هدف مشخصی هستند. شرکت باید از سهامداران علاقهمند حمایت نماید. ضمانت ذینفعان علاقهمند توسط ادارهی مناسب شرکتهای بزرگ نام گذاری شده است. موضوع ادارهی مناسب امور شرکت ها با توجه به جدایی مالکیت و کنترل شرکتها به بوجود میآید. این جدایی بر اساس تئوری نمایندگی میباشد که در این مورد مدیریت به احتمال زیاد به افزایش سودهای خصوصی به جای اهداف شرکت ختم میشود. علاوه بر داشتن عملکرد مالی مناسب، انتظار میرود که این شرکت نیز ادارهی مناسبی داشته باشد. به گفتهی موروانینگساری (۲۰۰۹)، مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت از نزدیک با ادارهی مناسب امور شرکت در ارتباط میباشد. همانند دو روی یک سکه، آنها دارای یک جای پای قوی در دنیای کسب و کار میباشند اما به یکدیگر مربوط هستند. ایدهی اصلی دستیابی به ادارهی مناسب امور شرکتهایی با مسئولیت اجتماعی میباشد. شرکت باید مسئولیت اجتماعی را بر پایهی سهامداران، جامعه و محیط زیست قرار میداد. این مسئله هم راستا با اصول اصلی ادارهی مناسب شرکتهای بزرگ همراه با مسئولیت میباشد، در حالی که اجرای افشای مسئولیت اجتماعی شرکتها در راستای اصل شفافیت میباشد. مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکتها بخشی از اجرای دستورالعملهای ادارهی مناسب امور شرکت میباشد.