کتاب اسب کربلا اثر دیوید پینالت نشر آرما

طی سفر تحقیقاتی نویسنده که بین سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۹صورت گرفت هفت سفر به جنوب بوده است. در این سفرها، به سه مکان در شبه قاره ی هند توجه ویژه شده است. اولین آن حیدرآباد درجنوب مرکزی هند بوده است. در آنجا شعائر شیعی نشان از تأثیرهندوئیسم دارد. زمان اقامت نویسنده در آنجا این فرصت را فراهم ساخت تا تعاملات شیعی هندویی در محیطی آیینی مورد بررسی قرار گیرد. مواجهه با خودزنی به مثابه نوعی قالب هنری در حیدرآباد، نشان استفاده از شعر به عنوان راهی برای رستگاری پس از مرک است. دومین محل، دارجیلینگ بود. در آنجا مسلمانان سنی به برگزاری عزاداری های محرم اهتمام بیشتری داشتند تا مسلمانان شیعه. نشانه های محرم در دارجیلینگ عبارت اند از چوب بازی و طبل زنی و به راه انداختن دسته های هماورد بود. این دسته ها بیش تر کارناوال هستند تا دسته های عزا. سومین محل، لداخ، ربع شمال شرقی ایالت جامو و کشمیر، قلمرو سرحدی هم مرز با پاکستان و تبت. جمعیت آنجا شامل بودایی ها و سنی ها و شیعیان بود. حضور نظامیان هندی در لداخ، نمای مذهبی منطقه را تنوع بیشتری بخشیده بود. چون برای سربازانی که در لداخ به پاسداری مشغول بودند معابد هندو و سیک برپا بود. در لداخ، دسته های محلی ذوالجناح بود. در این دسته ها اسبی را به عنوان نریان جنگی حسین (ع) زین و برگ می بندند و بدون سوار در خیابان های شهرهایی همچون له، مرکز لداخ، می گرداندند. در دسته های ذوالجناح یال و پهلوهای «اسب کربلا» را رنگ قرمز می زنند تا یادآور زخم های سوار و اسبش در میدان نبرد باشد. با آمدن نریان، سوگواری به اوج می رسد و جمعیت حاضر در خیابان گریه می کنند و خودشان را می زنند. دسته های اسب کربلا در بازار اصلی له حرکت می کنند و همه امکان مشارکت در آن را دارند؛ برای همین جمعیت های مختلف در آنجا به هم آمیخته می شوند. این وضعیت، این فرصت را فراهم می کرد که رابطه ی میان مسلمانان شیعه وسنی با جوامع بودایی منطقه مورد مطالعه قرار بگیرد. این کتاب ثمره ی پژوهش یک محقق غربی در جامعه ی شیعیان هند است و مبتنی بر مشاهدات، تجربیات، اطلاعات و درک و شناخت وی از تشیع که طبعا محدود بوده، می باشد. اما نمی توان انتظار داشت که به درک کاملی از معارف شعی نایل شده باشد. در این کتاب توجه نویسنده به سه مبحث اختصاص یافته است: در اولین مبحث به این نکته پرداخته شده که جوامع مسلمان امروزی در مقایسه با گذشته چگونه سنت های مذهبی شیعی را اجرا می کنند و چه اصلاحاتی در آن ایجاد کرده اند. در مبحث دوم به چیزهایی پردازش شده که آن ها نقاط هم گرایی میان درک مذهبی اسلامی و درک مذهبی مسیحی است با به طور مشخص تر، نقاط هم گرایی میان زندگی آیینی مسلمانان شیعه و زندگی آیینی پیروان کلیسای کاتولیک است.