کتاب به خانه برخواهیم گشت اثر محسن حیدریان فرد نشر نورالشهدا

نامم را موسی گذاشتند. مادرم مریم و پدرم جانعلی برزعلی ساکن روستای کردآباد در حومه‌‌ی علی‌آباد کتول استان گلستان بودند. در سال ۱۳۳۷ به دنیا آمده‌ام. به خاطر مشکلات اقتصادی پدرم در خانه پدر بزرگم تا سه سالگی زندگی کردیم. پدربزرگم در روستای شیرین آباد در جاده ابر شاهرود زندگی می‌کرد. پس از آن پدربزرگم نیز به روستای کردآباد نقل مکان کرد. زندگی من در کنار پدر و مادر آغاز شد. پدرم مرد زحمت کشی بود. بیشتر روزها از جنگل هیزم جمع می‌کرد و با دو اسبی که داشت آنها را به علی‌آباد یا روستا مزرعه کتول می‌برد و به نانوایان می‌فروخت. کار سختی بود اما سیر کردن شکم چند سر زن و فرزند کار آسانی نبود. او در کار نجاری و ساخت نما و اسکلت چوبی ساختمانها نیز مهارت داشت و اگر کاری ساخت و ساز پیش می‌آمد، انجام می‌داد. من نیز در سنین کودکی و تقریبا از زمانی که توانستم افسار اسب را بگیرم و به دنبال خودم بکشم، همراه پدر بودم. تقریبا هر روز با پدر به جنگل می‌رفتم و یکی از اسب‌ها را که او پر از هیزم کرده بود، به نانوایی می‌رساندم و پولش را می‌گرفتم.