«خوبه ولی مثل اون اتاقس که قبل از جنگ گرفته بودیم،نیست.مردم خیلی بد شدن.همه جا پر ادم های بی کلاس و بی فرهنگ شده.دیشب،تو سالن غذاخوری،آدم های میز کناری ما داهاتی داهاتی بودند.»«چاره ای نیست.اینطور آدم ا زیاد شدنو کاریش هم نمی شه کرد.راستی کفش های مخصوص رقصت خوب هستند؟»«موریل،یه بار دیگه می پرسم _حالت خوبه؟»«بله مادر،برای نودمین بار،بله،خوبم.»