کتاب داستانهای کامل شاهنامه به نثر روان جلد 3 اثر رقیه فراهانی نشر آسمان علم

شبی پیران در خواب دید که در کنار خورشید یک شمع روشن شد. سیاوش درحالی‌که خنجر به دست کنار آن شمع ایستاده بود، با صدایی بلند گفت: «نباید همین‌طور بنشینی. از خواب بیدار شو که امروز روزی تازه و جشنی نو است. امشب شب سور کیخسرو است!» پیران از خواب بیدار شد و به گلشهر گفت: «برخیز و پیش فرنگیس برو. سیاوش به خواب من آمد و مژده‌ی زاده شدن کیخسرو را داد!» هنگامی‌که گلشهر پیش فرنگیس رفت، دید کودک او زاده شده است. با شادی برگشت و به پیران مژده‌ی زاده شدن کودک را داد. پیران که بسیار شادمان شده بود، به دیدن فرنگیس و کودکش رفت و پیشکش‌های فراوان برایش برد. کودک بسیار درشت‌اندام و همچون کودکان یک‌ساله بود. پیران به یاد سیاوش افتاد، گریه کرد و افراسیاب را نفرین نمود و به کسانی که آنجا بودند، گفت: «اگر جانم را از دست بدهم، اجازه نخواهم داد افراسیاب به این کودک گزندی برساند. حتی اگر مرا در چنگ نهنگ بیندازد!» هوا که روشن شد، پیران نزد شاه رفت و آن‌قدر آنجا ماند تا همه از کاخ بیرون رفتند و او با شاه تنها ماند. سپس به شاه گفت: «دیشب کودک فرنگیس زاده شده است. او بسیار زیباست و گویی در فرّ و زیبایی و اندام، خود فریدون است. اندیشه‌های بد را از دلت دور کن و به خاطر زاده شدن نوه‌ات شادی کن». شاه درحالی‌که به خاطر کشتن سیاوش دردمند بود، آه کشید. او که از کرده‌ی خود پشیمان بود، به پیران گفت: «شنیده‌ام که از تبار تور و کی‌قباد، شاهی زاده خواهد شد که همه او را دوست خواهند داشت و تورانیان همگی فرمانبر او خواهند شد. هرچه قرار بود پیش بیاید، تاکنون پیش آمده است. او را دور از مردم نگاه دار و اجازه نده کسی او را ببیند. او را پیش چوپانانی که در کوه زندگی می‌کنند ببر تا او نداند کیست و تبارش به چه کسی می‌رسد و چرا چوپان‌ها از او نگهداری می‌کنند. هیچ‌کس نباید به او کارهایی مانند اسب‌سواری و تیراندازی و... بیاموزد!» پیران که با دلی نگران پیش شاه رفته بود و نمی‌دانست شاه چه خواهد گفت، شادمان شد و خدا را ستایش کرد. سپس چوپانان کوهی به نام کوه قلو را فراخواند و کودک را به آنها سپرد. او سفارش کرد خسرو را همچون جان خود گرامی بدارند و اجازه ندهند هیچ سختی و گزندی به او برسد و هرچه خواست به او بدهند. سپس ثروتی فراوان به چوپانان داد و یک دایه نیز همراه آنها فرستاد.