این اثر مجموعه مباحثی پیرامون نسبت هنر و ارتباط آن با ساحت تفکر است. همانطور که میدانیم دنیای جدید بر مبنای دیگری تطور یافته که در آن انسان جدیدی ظهور کردهاست؛ انسانی که حقیقت خود را در انصراف وجه از روح و معنا و آسمان و خدا رقم زده است. این کار او را به پرستش انسان و در نهایت به انکار دین و دینداری کشانده است که نتیجهاش چیزی جز سقوط در ورطه سرگشتگی نیست. در این میان هنر هم یکی از ساحات و عرصههای ظهور انسان خودبنیاد است؛ عرصهای که متعلَّقِ روایتش تفاوت کرده است. هنری که تا پیش از آن راوی عالم ملکوت بود و در حال حاضر و در عصر مُدرن از نفسانیت انسان پردهبرداری میکند و روایتگر صحنه دیگری است. حال در این اثر هریک از اساتید گرانقدر تلاش کردهاند تا با نگاهی دقیق و تحلیلی به مسائل فوق بپردازند و ابعاد و مولفههای علمی این مسائل را مورد بررسی قرار دهند.