تمام رنج هایی که ما تحمل می کنیم در نتیجه ی باور داشتن دروغ ها، بیشتر درباره ی خودمان است. اولین دروغی که باور داریم این است که من نیستم: من آن طور که باید باشم نیستم، من کامل نیستم. حقیقت این است که هر انسانی کامل زاده می شود زیرا تنها کمال وجود دارد. ما انسان ها واقعا نمی دانیم چیستیم، اما می دانیم که چه نیستیم. تصویری از کمال و داستانی درباره ی آنچه باید باشیم می سازیم و شروع می کنیم به جستجوی تصویری کاذب. این تصویر، دروغ است. اما ما اعتقادمان را روی آن سرمایه گذاری می کنیم. آن گاه بنایی کامل از دروغ ها می سازیم تا از آن محافظت کنیم. ایمان و اعتقاد نیرویی نیرومند در وجود انسان هاست. اگر اعتقادمان را روی یک دروغ سرمایه گذاری کنیم، آن دروغ برایمان به واقعیت تبدیل می شود. اگر باور داشته باشیم که به اندازه ی کافی خوب نیستیم، آن گاه چنین اتفاقی خواهد افتاد و ما دیگر به اندازه ی کافی خوب نیستیم. اگر باور داشته باشیم که شکست می خوریم، شکست خواهیم خورد زیرا این نیرو و جادوی ایمان است