کتاب بیابان تاتارها اثر دینو بوتزاتی نشر ماهی

این درخت‌ها، این مرغزارها و این خانه‌ی سفید همان‌هایی نیستند که می‌جستی؟ چندلحظه‌ای می‌پنداری چنین است و عزم ایستادن می‌...

افسوس که احساس آدمی تغییری نمی‌کند. زمان چنان به شتاب گذشته که روح او فرصت پیرشدن نیافته است. دروگو هرروز از گذر سیاه سا...

آن‌گاه که آدمی تنهاست و یار رازگویی ندارد، حفظ یقین آسان نیست. درست در همین هنگام بود که دروگو دریافت انسان‌ها چقدر از ه...

دروگو احساس می‌کرد این فروپاشی مرموز روزبه‌روز شدت می‌گیرد. بیهوده می‌کوشید آن را بازدارد، اما در زندگی یکنواخت قلعه هیچ...

زمان می‌گذشت و گریزش پیوسته شتاب می‌گرفت. آهنگ منظم و بی‌صدایش عمر را چنان ریزریز می‌کرد که ساطور گوشت را. حتی لحظه‌ای ه...

برف تند و سنگینی بود که به یک چشم‌برهم‌زدن ایوان‌ها را سفید کرد. دروگو با دیدن برف هراس همیشگی خود را سخت‌تر از همیشه در...

به‌راستی شتاب چرا؟ نه پشت سرت کسی است که به تیزروی‌ات وادارد و نه پیش رویت کسی که در انتظارت باشد.

ناخواسته اسم عبور را بر زبان راند: «معجزه!» و جواب شنید: «فلاکت!»

در همین هنگام بود که دروگو دریافت انسان‌ها چقدر از هم دورند و به‌رغم محبتی که ممکن است نسبت به هم داشته باشند، تا چه اند...

به‌علاوه، همه که برای قهرمان‌شدن آفریده نشده‌اند.»

شاید ما از بخت انتظار زیادی داریم. به‌هرحال، حقیقت همان است که گفتم. سهم هرکس به قدر همت اوست!»

لختی اندیشید و دید در دنیا تنهاست و جز خودش هیچ‌کس را ندارد که برایش دل بسوزاند.