"در این کتاب مایکل والرز نشان میدهد که بحث درباره مدارا را نمیتوان به بحث در مورد سامانهای سیاسی فروکاست. او بر این نظر است که مطالعه الگوهای مدارا جویی در سامانهای سیاسی متفاوت، مسلما به دانش ما در ای نباره میافزاید؛ اما این دانش بدون ارزیابی جماعتهای مختلف که براساس همبستگیهای قومی، دینی، نژادی، سرزمینی، طبقاتی یا جنسیتی گرد یکدیگر آمدهاند، ناکافی و ناکامل خواهد ماند... والرز در این کتاب مقولاتی همچون بیتفاوتی و بیاعتنایی و پذیرش حاکی از تسلیم و رضا را همچون شیوههای پنهان اما مهمی از عدم مدارا در جوامع مختلف آشکار میسازد".