درباره سیستم حسابداری پیمانکاری و استانداردهای بخش عمومی
مباحث خاص در حسابداری ازجمله مقولاتی بوده و هست که در طول فعالیت مراکز تحقیقات تخصصی حسابداری و حسابرسی موردتوجه بوده و کوشش شده است برای هر یک از این مقولات راهکار حسابداری متناسبی ارائه شود. راهکاری که از یکسو با قوانین و مقررات و اوضاعواحوال کشور منطبق باشد و از سوی دیگر الزامات استانداردهای حسابداری در سطح ملی و بینالمللی را برطرف کند.
مؤسسات بخش عمومی و خصوصی، اجرای عملیاتی نظیر راهسازی، سدسازی، اسکله و بندرسازی، نصب خطوط پست فشارقوی و انتقال نیرو، کشتیسازی، هواپیماسازی، ساختن فیلمهای سینمایی و قطعات پیچیده وسایل و تجهیزات را با قرارداد به مؤسسات پیمانکاری واگذار میکنند.
کلیه واحدهایی که مستقیم یا غیرمستقیم در مالکیت و مدیریت دولت، نهادها یا سازمانهای عمومی و یا شهرداریها قرار دارند و بهقصد انتفاع یا بدون قصد انتفاع فعالیت میکنند مؤسسات بخش عمومی ایران را تشکیل میدهند. مؤسسات بخش عمومی ایران ازلحاظ هدف فعالیت و نحوه اداره به دودسته زیر تقسیم میشوند:
الف- سازمانهای دولتی و مؤسسات عمومی غیردولتی مانند وزارتخانهها، سازمانهای مختلف دولتی، شهرداریها و مرکزیت نهادهای غیردولتی عمومی.
ب- شرکتها و سایر مؤسسات انتفاعی عمومی؛ مانند شرکتهای دولتی و ملی شده و شرکتهای تابع نهادهای غیردولتی عمومی.
ارجاع طرحهای ساختوساز ابنیه، تأسیسات و تجهیزات بزرگ از طرف کارفرمایان عمومی و خصوصی به پیمانکاران مختلف، انعقاد قراردادهای بلندمدت پیمانکاری برای اجرای طرحهای یادشده و انجام دادن فعالیتهای ساختوساز در قالب این قراردادها توسط پیمانکاران، یکی از فعالیتهای عمده اقتصادی است که نیازمند روشهای مناسب ثبت و ضبط معاملات و فعالیتهای مالی، تهیه و تنظیم گزارشهای درونسازمانی، اندازهگیری و شناخت درآمد و درنهایت تهیه و ارائه صورتهای مالی متناسب برای پیمانکاران و کارفرمایان است.