کتاب شهر شاد به مخاطبان گستردهای، جوهرهی چیزی که شهری را برای بهبود سلامت و شادی مهیا میسازد، آشکار می نماید. شهر شاد تنها یک مسئلهی برنامهریزی، معماری، طراحی شهری، یا مهندسی نیست؛ بلکه مسئله چگونگی شکل دادن یک محیط شهری است، که تعاملات اجتماعی، توسعهی جامعه و سرمایه اجتماعی را با استفاده از این ابزارها تسهیل می بخشد.
در کتاب حاضر، چارلز مونتگمری شواهد اخیر و حقایق ابدی دربارهی چگونگی ساخت شهرهایی برای پرورش مفهوم خوشی را جمعآوری کرده است. او میداند (بیش از اغلب متخصصان دیگر در حرفهی شهرسازی) که کلید مسئله، چگونگی ساخت محیطی است که تعاملات اجتماعی روزانهی ما را شکل میدهد. او توجه زیادی را به دانشمندان علوم اجتماعی، که پیشتر تاکید کرده بودند که "نهایت رضایت انسانی، در همکاری و بازی کردن با افراد دیگر است"، معطوف کرده است. و از این رو، او نتیجهگیری کرده است که "مهمترین اثر مهم روانشناسانهی شهر، شیوهای است که در آن ارتباطات ما را با مردم دیگر تعدیل مینماید".
نویسنده سخن لوئیس مامفورد را جذب و درک کرده، که می گوید: "شاید بهترین تعریف از شهر در دیدگاهی بالاتر به آن، گفتن این است که شهر مکانی طراحی شده برای ارائهی گستردهترین امکانات برای مکالمهی بسیار است. گفتگو یکی از علائم برتر زندگی در شهر است. در ادامهی گفتهی بالا، مامفورد تاکید کرده است: "و اگر آمادهسازیها برای گفتگو و ماجرا، در تمام انشعابات خود، یکی از ارکان اصلی شهر باشد، در این صورت، کلید توسعهی شهری باید ساده باشد. این کلید در گستردهتر نمودن چرخهی ظرفیتهای مشارکت در شهر است، تا در نهایت تمام افراد در گفتگو شرکت نمایند".
با در نظر گرفتن این عوامل، مونتگمری دستوری برای افزایش شادی شهری پیشنهاد نموده، که تاکید مینماید: "بیش از همه، شهر باید ما را قادر سازد تا روابط خود بین دوستان، خانواده، و غریبههایی که به زندگی ما معنی میدهند را ساخته و تقویت نماید. ارتباطاتی که بیانگر بزرگترین دستاوردها و فرصتهای شهری هستند".
در دهههای اخیر، محققان در ارتباط میان علوم اجتماعی و سلامت عمومی به این حقیقت رسیدهاند که، کیفیت زندگی اجتماعی روزانهی ما نه تنها بر روی رفاه، بلکه بر روی سلامت فیزیکی ما نیز تاثیرگذار است. آنهایی که در درون یک شبکهی اجتماعی چهره به چهرهی روزانه قرار دارند، در مقایسه با افرادی که بیشتر زندگی منزوی را دارند، احتمالاً کمتر بیمار شده و سریعتر بهبود مییابند. این تابع سلامت-حمایتی شبکههای اجتماعی یک "سیستم ایمنی اجتماعی" نامیده میشود.
مونتگمری خود را به طور مستقیم در سمت بهبود کیفیت زندگی قرار میدهد: "... شهرها باید به عنوان چیزی بیش از موتور ثروت در نظر گرفته شوند؛ آنها را باید به عنوان سیستمی که باید برای بهبود رفاه انسان ارتقاء یابد، در نظر گرفت".
شهر شاد یک استدلال قدرتمند برای بهبود کیفیت زندگی در شهرها، و مقدمهای برای افراد دوراندیش هدایتکنندهی مسیر، و خلاصهای از استراتژیها و ابزارهایی برای دستیابی به این هدف است. ما این کتاب را به همهی افراد مربوط به ایجاد شهرهایی سلامت و قابل زندگی، پیشنهاد میکنیم.