زندگی آیینهی دل آدمی است. هرآنچه در دل آدمی است به بیرون تراوش میکند. هیچ نیتی در سینه نهان نمیماند. آنچه پنهان شده، عاقبت شکوفا میشود. از دانه، درخت جوانه میزند و از درخت، شکوفه سربرمیآورد و از شکوفه، میوه به بار مینشیند. این، نظم حاکم بر جهان هستی است. شرایط زندگی آدمی نیز به همینسان از دل او نشأت میگیرد؛ افکار و نیات قلبی او در عمل شکوفا میشود و اعمال او، شخصیت و سرنوشت او را رقم میزند.