بخش اعظم این کتاب، بهویژه گفتارهای ۲ تا ۸، سرشار است از داستانهایی که انواعواقسام زودباوری را به تصویر میکشند: دینی، سیاسی، مالی، و غیره. نام کتاب بازتابیست از همین امر: رخدادنامهی زودباوری.
گفتارهای ۱، ۹، و ۱۰ به مباحث نظری و مفهومی مرتبط با زودباوری میپردازند. این گفتار، جهتگیری به این موضوع را عرضه میکند، ازجمله دلایل نوشتن کتاب، تعریفی از زودباوری، مدلی توصیفی برای تشریح چهار عامل سهیم در پیامدی زودباورانه، و بحثی دربارهی زودباوری ناانسانی، عوامل رشد، و نقش زودباوری در مقام «کُنش ابلهانه».
گفتار ۹ به پرسشهایی گوناگون میپردازد که از بررسی داستانهای آمده در گفتارهای ۲ تا ۸ ایجاد میشوند. این پرسشها دربرگیرندهی شرحیست از نقش عاطفه و خودفریبی، نیز واکاوی اینکه چرا افراد زودباور بابت ندانمکاریهای خودشان سزاوار نکوهش اخلاقیاند. و سرانجام در گفتار ۱۰ از نکاتی خواهم گفت که احتمالا میتوانند گرایش آدمی را به زودباوری کاهش دهند یا دست کم شخص یا دیگران را از پیامدهای مخاطرهآمیزترش دور نگه دارند.