فیدیبو نماینده قانونی گروه انتشاراتی ققنوس و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .

کتاب نقاب آپولون
افلاطون، از آکادمی تا جنگ خونین سیراکوز

نسخه الکترونیک کتاب نقاب آپولون به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب نقاب آپولون

تئودوروس یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های نمایش در یونان بوده است. او نیز چون دیگر بازیگران مجبور بوده که به هر نحو رضایت تماشا‌گران را جلب کند؛ اما معروفیت او بیش‌تر مربوط به نقش قهرمانان زنی است که در تراژدی‌ها ایفا می‌کرد. وقتی او در مقابل الکساندر فرایی نقش «مروپه» را ایفا می‌کرد، آن راهزن خونخوار مجبور شد از سالن بیرون برود، چون خجالت می‌کشید کسی اشک‌های او را ببیند. باید به خاطر داشت که نقاب‌های تخت تراژدی و کمدی که در هنرهای تجاری امروز رایج شده‌اند، هیچ مشابهتی با نقاب‌های نمایشی در یونان آن روزگار ندارند. آن نقاب‌ها تمام سر را می‌پوشانده و شامل کلاه‌گیس پارچه‌ای نیز می‌شده است. نیکراتوس، بازیگر با استعداد تراژدی‌های کلاسیک در قرن چهارم پیش از میلاد است که با گروه بازیگرانش در سرتاسر یونان سفر می‌کند. نقاب آپولون از سفر نیکراتوس و آشنایی‌اش با افلاطون تا حوادث خونینی را در بر می‌گیرد که به جنگ سیراکوز منجر شد.

ادامه...
  • ناشر گروه انتشاراتی ققنوس
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 3.44 مگابایت
  • تعداد صفحات ۶۰۷ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب نقاب آپولون

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:


یادداشت نویسنده

نیکراتوس شخصیتی داستانی است. کتیبه هایی که فهرست بازیگران پیروز در نمایش های آتن در آن ها آمده، به صورت کامل و یکپارچه باقی نمانده اند، و فقط بخش های اندکی از آن ها به سال های مورد نظر در این داستان مربوط می شوند؛ نام بازیگر نخست در فدیـه هکتور به دست ما نرسیده است. و نیز مشخص نیست که بازیگران این جشنواره چه کسانی بوده اند، چه کرده اند و چه هنگام گروه سالارانِ تبعیدیِ فیگالیا عرصه نمایش را آشفته کردند. هر دوی این اتفاقات را دیودوروس سیکولوس شرح داده؛ و نیز داستان مردی از گروه همسرایان که خبر پیروزی قاطعانه اش را در سال ۳۶۸ قبل از میلاد به دیونوسیوس رساند.
نام تتالوس و تئودوروس هر دو در فهرستِ بازیگران پیروز آمده، و در برخی آثار ادبی نیز به استعدادها و شهرتِ آن ها اشاراتی شده است. شخصیت تتالوس را از ماموریت فوق العاده خطرناکی که در سال ۳۳۸ قبل از میلاد، چهار سال پس از زمان پایان این داستان، به نیابت از اسکندرِ جوان انجام می دهد الهام گرفته ام. در خلال یکی از خصومت های خانوادگی و مکرّرِ مقدونی، اسکندر به قصد درهم ریختن نقشه های پدرش تصمیم گرفت ترتیب ازدواج خود و دخترِ ساتراپِ کاریا را بدهد. تتالوس راهی این ماموریت مخفیانه شد و در این ماموریت موفق بود تا وقتی که فیلیپ متوجه شد. در آن زمان حوزه نفوذ پادشاه زیاد بود، و ترتیبی داد که تتالوس را از کورنت با زنجیر بازگردانند، و گویا بعدا مجازاتش لغو شد. بعید است که در آن زمان تتالوس به خاطر انجام ماموریتی تا این حد خطرناک از شاهزاده هجده ساله، که توان پرداخت پول زیاد را نداشته، دستمزد طلبیده باشد. قبولِ این ماموریت نشانگر ارتباط طرفین است.
تئودوروس یکی از بزرگ ترین ستاره های نمایش در یونان بوده است. او نیز چون دیگر بازیگران مجبور بوده که به هر نحو رضایت تماشاگران را جلب کند؛ اما معروفیت او بیش تر مربوط به نقش قهرمانان زنی است که در تراژدی ها ایفا می کرد. وقتی او در مقابل الکساندر فرایی نقش مروپه را ایفا می کرد، آن راهزنِ خونخوار مجبور شد از سالن بیرون برود، چون خجالت می کشید کسی اشک های او را ببیند.
باید به خاطر داشت که نقاب های تختِ تراژدی و کمدی که در هنرهای تجاری امروز رایج شده اند، هیچ مشابهتی با نقاب های نمایش در یونان آن روزگار ندارند. آن نقاب ها تمام سر را می پوشانده و شامل کلاه گیسی پارچه ای نیز می شده. در دوران یونان و روم باستان، وقتی سالن ها به تدریج بزرگ تر می شدند و سلایق مردم نزول می کرده، نقاب های تراژدی به نحوی مضحک بزرگ شدند. اما در قرون پنجم و چهارم نقاب ها متاثر از هنر مجسمه سازی ساخته می شدند. از نمونه های بازمانده مشخص است که این نقاب ها بسیار ظریف، گونه گون و اغلب زیبا بوده اند. دهان این نقاب ها نه زیاد، بلکه به همان اندازه که برای سخن گفتنِ معمول لازم بوده باز بودند.
عرصه فنون نمایش بیش ترین تحقیقات را در عرصه زندگی یونان آن روزگار به خود اختصاص داده. حال مشخص شده که در نمایش ها سه بازیگر سخن می گفته اند و مابقی سیاهی لشکر محسوب شده و سخن نمی گفتند، یا به ندرت جملاتی به زبان می آورده اند.
با شروع قرن سوم، بازیگران در شهرهای بزرگ کاملاً سازماندهی می شدند و سفرهای کاری ترتیب می دادند. قرن چهارم بیش تر دوره انتقال بوده. در مورد استفاده از این بازیگران در عرصه سیاست نیز گواه و مدارک متقن وجود دارد.
در سرتاسر قرن چهارم بازیگران می بایست مراسم مذهبی خاصی را برای خدمت به دیونوسیوس یا رب النوعی دیگر انجام می دادند (به همین دلیل، آن ها از خدمت نظام نیز معاف بودند). دلمشغولی افلاطون را در مورد نمایش نباید با سانسور معادل دانست.
سرخوردگی عمیق سیاسی در آن دوران به خوبی در تلاش برای جستجوی نظام های آرمانی مشهود است. مطالعه حوادث فلاکت بار جنگ پلوپونز و سخنرانی سیاستمداران قرن چهارم به خوبی گویای این حقیقت است. برای باور کردن این حقیقت، بررسی شخصیت های غیرصادق و متکبر این دوران کافی خواهد بود.
در مورد دیون بیش از همه به اثر پلوتارک متکی بوده ام، که به بسیاری از منابعی که حال در دسترس ما نیستند، دسترسی داشته، از جمله شرح حال های تیمونیدس و تاریخ فیلیستوس. در دیدار دوم و سوم افلاطون از سیراکوز متونِ خود افلاطون باقی مانده اند. حال تمام محققان نامه هفتم و سوم او را بسیار معتبر می دانند؛ لحن او در هر دو نامه امیدبخش است.
نام آکسیوتئا و لاستِنیا در میان شاگردان افلاطون توسط دیوژنس لائرتیوس آمده. او در مورد زندگی یا شخصیت آن ها چیزی نمی گوید، جز این که در دوره اسپئوسیپوس نیز در آکادمی ماندند، یعنی پس از مرگ افلاطون، و نیز گفته شده که آکسیوتئا «لباس مردانه می پوشیده است».
ده سال پس از مرگ دیون در سال ۳۵۴ قبل از میلاد، مردم سیراکوز در برابر استبداد دوباره دیونوسیوس و خطر کارتاژ به کورنت متوسل شدند. تیمولئون با نیرویی کوچک گسیل شد. او با بخت یاری و نیز جدیت و پشتکار خویش پس از چند سال موفق شد. تحت راهنمایی پدرانه او سیراکوز دو دهه از صلح و رونق بهره برد تا دوباره چرخه عوامفریبی و استبداد آغاز شد. قانون اساسی تیمولئون به نظر نوعی دموکراسیِ محدود با حق رای برای آحاد مردم بود. مردم در طول حیات او راضی بوده اند، چون یادبودهایی که به افتخار او در این دوره تاریخی ساخته شده و باقی مانده اند بسیارند. برای آن که حق دیون ضایع نشود، باید گفت که موفقیت تیمولئون تا حدی در این امر ریشه دارد که در زمان او مردم با مردمِ زمان دیون متفاوت بوده اند. سیراکوز پیش از آمدن او چنان ضعیف و کم جمعیت بود که یکی از اولین اقدامات او، با جلب توافق مردم، دعوت شهروندان جدید به شهر بود. او شصت هزار تن (فقط شامل مردان، بی احتساب خانواده هاشان) را به شهر پذیرفت که اکثرا از کورنت آمده بودند. اگر اراضی سیراکوز برای تامین غذای این افراد کافی بوده، پس تعداد مردم بومیِ سیراکوز بسیار کم شمار بوده است.
میان این دوره تاریخی در تاریخ سیراکوز و امور مربوط به حکومت امروزی هیچ توازی ای وجود ندارد. هراکلیتوسِ فیلسوف حقیقت عمیقی را مطرح کرده است؛ او می گوید هیچ کس نمی تواند دو بار در یک رودخانه واحد پا بگذارد. رودخانه ابدی ذات و ماهیتِ انسان در مسیر خود مناطق متغیر کم عمق، گرداب ها، آبشارها و آبگیرهای بسیاری دارد. شاید تنها ارزش حقیقی تاریخ در گروی دقت به بازی بی نهایت متغیر میان جوهره امور و حوادث تاریخی باشد.
فهرست کوتاه زیر کتاب شناسی نیست، بلکه نام مهم ترین منابع و آثاری است که خوانندگان علاقه مند به موضوعات مطرح در این کتاب می توانند به آن ها رجوع کنند.
پلوتارک، «زندگی دیون و تیمولئون».
افلاطون، نامه ها، جمهور، سمپوزیوم.
دیودوروس سیکولوس، تاریخ، کتاب های ۱۵ و ۱۶.
جرج گروته، تاریخ یونان.

نظرات کاربران درباره کتاب نقاب آپولون