0
امکان مطالعه در اپلیکیشن فیدیبو
دانلود
رمان هرگز رهایم مکن، کازوئو ایشی گورو
٪40

معرفی، خرید و دانلود کتاب رمان هرگز رهایم مکن، کازوئو ایشی گورو

درباره رمان هرگز رهایم مکن، کازوئو ایشی گورو
«هرگز رهایم مکن» یک رمان علمی ـ تخیلی است اما نمی‌توان این رمان را در طبقه‌بندی‌های رایج قرار داد چرا که نویسنده در کنار همذات‌پنداری با شخصیت‌های داستان درصدد پاسخگویی به سؤالات بسیاری است که نشان می‌دهد، این رمان یک کتاب سرگرم‌کننده است. کتی، روت و تومی قهرمانان رمان ایشی‌گورو هستند. آنها برای نخستین بار چیزی را درون خود حس می‌کنند به نام «عشق». این عشق در هر یک از این سه نفر، درجه و اندازة خاصی دارد. تومی اگرچه سعی دارد آن را کنترل کند تا دیگران متوجه آن نشوند اما جریان داستان به مخاطب خلاف آن را ثابت می‌کند. «تومی» امیدوار است بتواند برای «کتی» و «روت» دوست خوبی باشد. نویسنده فضای داستان را به گونه‌ای طراحی کرده که مخاطب ابتدا شک می‌کند به این که قهرمانان داستان آوای عشق را می‌شنوند یا آوای هنر را و یا هر دو را؟ لذا «ایشی گورو» مخاطب رادر یک بحران قرار می‌دهد که حل آن نیازمند داشتن دید و نگاهی فلسفی به مقوله زندگی است. کازوئو ایشی گورو در سال 1954 در ناکازاکی ژاپن به دنیا آمد و در سال 1960 همراه خانواده به بریتانیا مهاجرت می‌کند. ادبیات انگلیسی و فلسفه از رشته‌هایی است که ایشی گورو در دانشگاه «کنت» به تحصیل درآنها می‌پردازد. کارهای این نویسنده ژاپنی‌الاصل تاکنون به 30زبان دنیا ترجمه شده است. وی هم اکنون ساکن لندن است. لازم به توضیح است مجله گاردین رمان «هرگز رهایم مکن» را به عنوان یکی از کتاب های پرفروش اروپا در سال 2005 معرفی کرده است.
دسته‌ها:

شناسنامه

فرمت محتوا
epub
حجم
2.۰۹ مگابایت
تعداد صفحات
367 صفحه
زمان تقریبی مطالعه
۱۲:۱۴:۰۰
نویسنده کازوئو ایشی گورو
مترجمسهیل سُمّی
ناشرگروه انتشاراتی ققنوس
زبان
فارسی
تاریخ انتشار
۱۳۹۲/۰۸/۲۵
قیمت ارزی
5.۵ دلار
قیمت چاپی
65,000 تومان
مطالعه و دانلود فایل
فقط در فیدیبو
epub
۲.۰۹ مگابایت
۳۶۷ صفحه

نقد و امتیاز من

بقیه را از نظرت باخبر کن:
دیگران نقد کردند
3.8
از 5
براساس رأی 177 مخاطب
تلخ ☕️ (2)
خوش‌خوان 🪶 (1)
5
ستاره
35 ٪
4
ستاره
36 ٪
3
ستاره
12 ٪
2
ستاره
4 ٪
1
ستاره
10 ٪
103 نفر این اثر را نقد کرده‌اند.
4

اولش که کتابو شروع کردم، یخرده خوندنش سخت بود و انگار نمیفهمیدم چی میگه، مثل اینکه ترجمه مشکلی داشت یا تمرکز درستی نداشتم، بهرحال چند صفحه خوندم و کنار گذاشتم، حتی به این فکر کردم ادامه ش ندم. ولی الان واقعا خوشحالم که این کارو نکردم. وقتی بار دوم اومدم سراغ کتاب، دوباره از اول شروع کردم و ایندفعه نه تنها میفهمیدم چی میگه (چون ترجمه واقعا خوب بود) ، بلکه تا وقتی که تقریبا نصف کتابو نخونده بودم نتونستم بذارمش زمین! اگه ناچار نبودم شب بخوابم تا صبح زود برم بیرون، واقعا نمیتونستم نصفه ولش کنم. از نظر خیلی ها این کتاب واقعا جذاب نیست، حتی یه جاهایی کسل کننده و غیر منطقیه. ولی من واقعا خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم، تمام مدتی که کتابو میخوندم تمام بدنم منقبض شده بود و کاملا غرق داستان شده بودم جوری که اصلا متوجه اطرافم نبودم. موضوع داستان خیلی تک و ویژه نیست، هرچند شاید وقتی که نوشته شده اینطور بوده، نمیدونم، اما اگه قبلش چندتا فیلم آمریکایی دیده باشید احتمالا همون اوایل کتاب میتونید حدس بزنید قصه چیه. من نظرات رو توی فیدیبو خونده بودم و پس ذهنم هم یه روایتی شبیه این وجود داشت که حدس میزنم از یکی از همین فیلمهای علمی تخیلی اومده بود و بخاطر همین، توی همون صفحات اول، از موضوع با خبر شدم. و خب البته فهمیدم که علت اینکه توی بار اول خوندن نتونسته بودم باهاش ارتباط برقرار کنم این بود که نویسنده سعی کرده بود خیلی رمزی حرف بزنه و دائم برای خواننده سوال ایجاد کنه. ولی بعضی کلمات مثل «اهدا» خیلی روشن تر از اونی بودن که نشه فهمیدشون. شیوه روایتش رو دوست داشتم، اینکه از آخر ماجرا شروع کرده بود و دائم بین زمان ها و خاطرات مختلف در گردش بود، بنظرم واقعا سرگرم کننده بود و حس کنجکاوی رو توی آدم برمی انگیخت و البته واضح بود که نویسنده بهمین خاطر این کارو کرده. اصلی ترین نقطه ضعف کتاب بنظرم این بود که تهش واقعا زیاد برانگیزاننده نبود. من انتظار داشتم یه واقعیت خیلی عجیبی رو ته داستان متوجه بشم، یه چیزی که خیلی بیشتر از قبل حرصمو دربیاره. ولی انگار اون دیدار آخر با مادم و دوشیزه امیلی، هرچند خیلی چیزارو روشن کرد، ولی هیچ حقیقت تکان دهنده ای توش نبود. بخاطر همین آخر کتاب برای من یجورایی بی بخار تموم شد. با اینحال در طول داستان واقعا هیجان زده بودم. در کل، ایده اصلی و شیوه روایتش به نظرم ارزش اینو داره که حداقل یکبار بخونیمش.

4

تا لحظه آخر داستان منتظر بودم شخصیت های داستان بر علیه سرنوشت تحمیلیشون طغیان کنند یا حداقل از آن فرار کنند ولی تنها چیزی که ازشون دیدم پذیرش و وانهادگی محض بود در مقابل افرادی که به جای انها برای زندگیشان تصمیم گرفته بودند. پایان کتاب نه تنها اون چیزی نبود که فکر می کردم بلکه به صورت تلخی به پوچی تحصیلات و کارهای هنری شخصیت های اصلی اشاره داشت با همه این حرفها این کتاب خیلی من به فکر فرو برد خوب که فکر می کنم می بینم این کتاب داستان زندگی مردمانی مثل ماست. همه ما که فقط نظاره گریم و درگیر دغدغه های پوچمان

5

داستان جالبی داشت همینطور غیر قابل پیش بینی (حداقل برای من). اوایلِ داستان شاید همه چیز خیلی آروم، ساده و روتین به نظر می یومد اما تقریبا از نیمه ی پایانی داستان که مشخص شد قضیه چیه تنها چیزی که حس میکردم بغض، دلسوزی، شُک و نفرت بود، نفرت از اون جامعه‌ ی انسانی به ظاهر پیشرفته و علم زده. واقعا برام سواله اون همه کتاب فلسفی و علمی که اون دانش اموزا خوندن اون همه بحث های علمی اون همه آموزشی که تو مدرسه می دیدن یعنی یک بار براشون این سوال و پیش نیاورد که چرا باید این بلا سر ما بیاد؟ و چرا باید این شرایط و بپذیریم؟ اگه قراره یه روزی انقدر تکنولوژی و علم پیشرفت کنه که بشر دست به چنین کارایی بزنه، دوست دارم هیچوقتتتت هیچ پیشرفتی صورت نگیره. اگه خیلی احساساتی هستین به نظرم سراغ این رمان نرید چون واقعا تا مدت طولانی اذیت می شید. من ترجمه خانم صبا کاظمی رو خوندم و خوب بود ترجمش تقریبا.

2

برای یکبار خوندن بد نبود. منو مرتب یاد انیمه‌ی the promised neverland مینداخت. اصولا یک چنین موضوع انسانی‌ای که درگیری عواطف بالا میطلبه می‌بایستی اشکمو درمیاورد ولی دریغ از ریخته شدن حتی یه قطره اشک. در این مورد ضعیف بود؟! یا هدف همین بود که نویسنده بهم ثابت کنه میتونم آدم سنگدلی باشم؟ نمیدونم. حس میکنم شخصیت اصلی داستان به طور معنی‌دار منفعل و رومخ ساخته شده بود. همش یه سری خاطرات رو وسواس‌گونه پشت سرهم تکرار می‌کرد. جوری نبود که بخوای با علاقه و کنجکاوی زیاد بشینی پای صحبتش. در کل پشیمون نیستم از خوندنش. یجورایی پیش‌بینی آینده‌ی احتمالی ماست…شاید اونموقع که دنیای ما هم این شکلی شد کتاب ارزش چندبرابر پیدا کنه. ترجمه هم یه سری جاها واضح نبود و معنی جملات از دست میرفت. در نهایت توی ژانر دیستوپیا قرار نیست به کسی معرفیش کنم.

4

کتاب درواقع به نظر من سه بخش تقسیم میشه بخش اول به دلیل حالت رازگونه و مبهمش جذابه بخش دوم اما طوریه که نمیشه خیلی درکش کرد و خواننده رو پس میزنه طوری که اون رو رهاکردم و مدت ها بعد باز به سراغش رفتم و کتاب جالب به پایان میرسه...در کل دنیایی رو براتون تصویر میکنه که با دنیای حال خیلی متفاوته و انجام دادن و ندادن کارها از سمت شخصیت ها خیلی برای آدم قابل توجیه نیست

3

در مورد کتاب : راستش برای من یک کتاب معمولی بود با یه ایده جذاب که میشد خیلی زیباتر بهش پرداخت .در لیست کتاب هایی که باید پیش از مرگ خواند این کتاب موجوده اما برای شخص من فهرستی از کتاب هایی وجود داره که باید دوباره خواند و این کتاب تو اون لیست نمیره . ترجمه : ترجمه متوسط رو به بالا یه جاهایی نمیفهمید حرف های نویسندرو و باید به صورت چشمی رد شد از این پاراگراف منتهی خیلی کم هست شاید سه الی چهار مورد اینجوری باشه . در کل خوبه . نمره کلی کتاب : ۳ از ۵ .... پی نوشت : من نه منتقدم و نه یه تحلیلگر من فقط یه خواننده ام که عاشق کتابه ...

5

اولش که میخواستم کتاب رو شروع کنم و نظرات رو خوندم خیلی ضد و نقیض گفته بودن ولی در نهایت شروعش کردم و در یک روز هم تمامش کردم. داستان با یک سوال جریان داره که چرا بچه ها اونجان. یک جای خوب و با رسیدگی مناسب وقتی انتهای داستان دلیل مادام رو خوندم حس کردم انگار از اول همه چیز روشن بوده و میدونستم. شاید دلیل کسل کنندگی داستان برای خیلی ها این بوده که از اول سوال چرا این مدرسه و این جامعه دانش آموز در ذهن شون شکل نگرفت. در نهایت پایان اش هم عین یک زندگی واقعی و قابل لمس بود. خوش حالم که از طریق فیدی پلاس تونستم بخونمش و از فیدیبو ممنونم

4

در طول کتاب چندان با روایتش راحت نبودم. اوایل علاقه مند بودم سر در بیارم. اواسط کتاب چندات جذاب نبود. تعلیق کشدار... اما هرچه به پایان نزدیکتر میشد بیشتر با داستان رفیق میشدم و چند بند پایانی؟ باید بگم کل کتاب یه طرف و این پایان بندیش یه طرف دیگه... از اون کتابایی نبود که بشه جمله ایش رو مارک کرد. فقط یه سری خاطره گویی شخصی که نظم چندانی هم نداشتن ولی آخر سر تونست جاشو تو دل من باز کنه... از اون کتابایی نبود که دلت بخواد بازم بخونیش

4

اگر به نظرات سایرین دقت کنید متوجه میشوید اوایل اصلا به خواندنش تمایل نداشتن چون کتاب تا قبل از صفحه ۲۰۰ بشدت گزافه گویی هست. تمام کتاب افکار بیمارگونه و وسواسی راوی هست بشدت ریتم داستان ملایم و ارومه و به دور از هرگونه هیجانی هست. تنها دلیلش هم برای اینهمه جایزه و نقد موضوعی هست که از صفحه ۲۰۰ به بعد برای خواننده اشکار میشه یک داستان ۲۰ صفحه ای که به خاطر یه ذهن وسواسی تبدیل شده به ۴۰۰ صفحه . راوی داستان مدام به این فکر میکنه اگر من فلان میکردم فلانی فلان میکرد!

3

موضوع کتاب برای من تقریباتکراری بود ولی خیلی عمیق و احساسی بود. شروع کتاب خوب بود و آدم رو ترغیب میکرد که ادامه بده و ببینه داستان به کجا میخواد ببره آدم رو.بعد به مرور ریتم کتاب کند شد و یه کم خسته کننده شد از فصل ۱۹ به بعد خیلی خوب شد واقعا عالی بود. دنیای بچه ها و افکارشون رو خیلی خوب نوشته بود. ولی من هی منتظر بودم که با توجه به روند تکامل شخصیت های داستان با سرنوشتی که براشون رقم زده بودن مخالفت کنند ولی تسلیم شدن و قبول کردن شرایط رو، واین خیلی دردناک بود.

نمایش 93 نقد دیگر
3.8
(180)
تلخ ☕️ (2)
120,000
٪40
72,000
تومان
%30
تخفیف با کد «HIFIDIBO» در اولین خریدتان از فیدیبو

گذاشتن این عنوان در...

قفسه‌های من
نشان‌شده‌ها
مطالعه‌شده‌ها
رمان هرگز رهایم مکن، کازوئو ایشی گورو
٪40
رمان هرگز رهایم مکن، کازوئو ایشی گورو
کازوئو ایشی گورو
گروه انتشاراتی ققنوس
3.8
(180)
تلخ ☕️ (2)
120,000
٪40
72,000
تومان