بیش از یک دهه است که در محافل الاهیاتی غرب، و تا اندازهای در برخی محافل ایرانی، سخن از «الحاد جدید» است. در اینجا نخست بهتر است این مطلب را روشن کنیم که آیا «الحاد جدید»، نوعی دیدگاه یا رویکرد یا جهانبینی خاص است؟ آیا الحاد جدید نوعی جنبش یا جریان فکری است؟ اصولاً «الحاد» در اینجا به چه معناست؟ در پاسخ به پرسش اخیر میگوییم که از معانی گوناگون الحاد، که در کتاب الحاد جدید: چهرهها، دیدگاهها، نقدها به تفصیل به آن پرداختهایم، هرگاه به الحاد جدید میپردازیم، منظور از الحاد در واقع همان الحاد ایجابی؛ یعنی انکار ایجابی و کوشش برای ارائه ادله و شواهد این انکار است، نه صرفِ عدمِ باور به خدا. در این صورت ملحد کسی است که نهتنها به خدا باور ندارد و براهین اثبات وجود خدا را نارسا و معیوب میداند، بلکه خود بر این باور است که میتوان درباره نبود خدا اقامه برهان کرد و ادله و شواهد و قرائنی را تدارک دید.