قرن گذشته بهویژه چند دهه اخیر، شاهد رخدادهای شگفتانگیزی در زمینه دانش و فناوری بوده است. فضاهای جدید که در آن دانش و اطلاعات سیر میکنند، بسیار متفاوت از آن چیزی است که نسلهای گذشته تجربه میکردند به گونهای که شیوه کسب دانش، دچار تحول اساسی شده است. کودکانی که با رایانه بزرگ میشوند، متفاوت از نسل گذشته خود، فکر میکنند. ساختارهای ذهنی آنها موازی است نه متوالی؛ آنها ذهنهای فرامتنی را رشد میدهند.
علاوه بر این، نقد جهان منظم نیوتونی و ترسیم پدیدههای جهان بر اساس پارادایم معرفت شناختی پیچیده، در حال پیگیری است. این رخدادها حوزه تعلیم و تربیت را با چالشها و مطالبات جدیدی روبرو ساختهاند. در راستای پاسخ به شرایط جدید، الگوها و نظریههای گوناگونی توسعه یافتهاند.