پاتریک لنچیونی، نویسنده مطرح و پرفروش حوزه رهبری و مدیریت، این بار برخلاف تمام کارهای قبلی اش، از چگونگی رهبری کردن، عبور کرده و به «چرایی رهبر شدن» پرداخته است.
او در کتاب جدید خود با نام The Motive (انگیزه)، سعی در شناسایی عوامل اصلی انگیزاننده افراد برای رهبر شدن دارد و تلاش می کند به ما بگوید که چه انگیزه هایی موجه و خوب و چه انگیزه هایی اشتباه و مضر هستند. در این میان شاید متوجه شویم که «رهبر شدن» اصلا آن چیزی نیست که خواسته ما باشد و در آینده بتوانیم در آن خوشحال و موفق باشیم.
بررسی دو انگیزه برای رهبری
رهبری پاداشمحور: اعتقاد به اینکه رهبر و مدیر شدن پاداش سختکوشی است؛ بنابراین، تجربه رئیس بودن بایستی خوشایند و لذتبخش باشد و بهراحتی هر کاری را که میخواهند، انجام دهند یا از انجام هر کار بیاهمیت، ناخوشایند، یا دشواری پرهیز کنند.
رهبری مسئولیتمحور: اعتقاد بر اینکه رهبر یا مدیر بودن یک مسئولیت است؛ بنابراین، تجربه رئیس بودن بایستی سخت و چالشبرانگیز باشد (گرچه قطعا بدون عناصر رضایت شخصی هم نخواهد بود).
هیچ رئیسی صرفا پاداشمحور یا مسئولیتمحور نیست. اما یکی از این دو انگیزه غالب و برجسته است، و تاثیر چشمگیری بر موفقیت آن مدیر و سازمان تحت مدیریت او دارد. برای درک بهتر این موضوع، مثال دیگری میآورم.