کتاب روابط دختر و پسر اثر طاهره نوابی نشر چهار درخت

تصور نوجوانان در مورد جنس مخالف و نیز طرز تلقی آنان در این مورد خاص، مسائلی را به وجود می‌آورد. گو اینکه برخی از پسران، داشتن دوست‌دختر را نوعی توفیق و قدرت اجتماعی تلقی می‌کنند. ازاین‌رو برای نشان دادن قدرت خویش، سعی می‌کنند به نحوی با دختری رابطه برقرار سازند دختران نیز داشتن رابطه با پسران را نوعی جاذبه به شمار می‌آورند. درعین‌حال اغلب دختران قصدشان از ایجاد رابطه با پسران، ازدواج است. برای اکثر قریب به ‌اتفاق دختران، دوستی و رابطه با یک پسر به هیچ رو یک دوستی معمولی نیست، بلکه این دوستی و رابطه در تصور و ذهن آنان همان چیزی است که قطعاً منجر به ازدواج خواهد شد. این تصور نادرست نوجوانان و نیز واقعیت‌های گوناگون موجود در جامعه ما، سبب شده است که نوجوانان و جوانانی که به طریق غیر مشروع و غیرمتعارف با فردی از جنس مخالف، رابطه دوستانه برقرار می‌کنند، آسیب ببینند. این آسیب هرچند متوجه دختر و پسر به‌طور توأمان است، لکن دامنه و شدت آن درباره‌ی دختران بیشتر است. دختری که حرمت و شأن خود را پایین می‌آورد و نسبت به پسری اظهار علاقه می‌کند و یا نامه و یا عکس به او می‌دهد، اینک با بی‌وفایی پسر و ترک وی، به‌شدت دچار سرخوردگی شده تا مرز افسردگی پیش می‌رود. این‌گونه دختران شأن و کرامت خود را آن‌چنان آسیب‌دیده می‌انگارند که از خود متنفر شده، پیوسته احساس بی‌ارزشی می‌کنند که این خود یک «آسیب روانی(۱)» برای دختر به شمار می‌رود. بسیارند دختران شاداب و سرزنده‌ای که در کوران چنین وقایعی، مسیر زندگی خود را به‌شدت تغییر می‌دهند باقی‌مانده عمر خویش را به همراه نوعی بیزاری از خود می‌گذرانند . بحث بر سر ارتباط بین دختر و پسر در جامعه ما، یک بحث ضروری برای حفظ سلامت فردی و اجتماعی در جامعه است؛ که لازم است این مطلب از زوایای گوناگون مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. در جامعه نمی‌توان پرده‌ای ضخیم میان دو جنس کشید و آنان را از یکدیگر جدا ساخت، ازاین‌رو باید حدود ارتباط را برای نوجوانان ترسیم کرد. می‌باید شناخت صحیح از جنس مخالف را به آنان آموخت. می‌باید شیوه‌های برخورد با ایشان را به آنان یاد داد. می‌باید مفهوم عشق را به آنان تعلیم داد و قداست آن را برای آنان توضیح داد و آن را به‌صورت سپری برای حفظ کرامت و ارزش انسانی و الهی آدمی به کار گرفت. می‌باید هویت مردانه وزنانه را برای دختران و پسران جامعه ترسیم کرد، باید به آنان آموخت که دختر شایسته و زن مطلوب کیست و چه ویژگی‌هایی دارد. پسر و مرد مطلوب کیست و چه خصوصیاتی باید دارا باشد. باید در مورد شیوه‌های تعلیم و تربیت، در برخورد با گرایش‌ها و ارتباطات دختران و پسران با یکدیگر، تجدیدنظر کرد. باید شیوه‌هایی اتخاذ کرد که در عین جلوگیری از برقراری ارتباط غیرمتعارف و نامشروع بین دختران و پسران، از لغزش‌های آنان تغافل و چشم‌پوشی کرد و احساس بی‌کفایتی و پلیدی را در آنان ایجاد و تشدید نکرد.