بسیار ساده است که همرنگ جماعت باشید و کاری را انجام دهید که دیگران انجام میدهند.
همسایهها شکایت میکنند پس ما هم همین کار را میکنیم.
همکاران مان دیر به سرکار میآیند پس ما هم همین کار را میکنیم.
اعضای خانواده مان اعتیاد دارند پس ما هم میرویم تا معتاد شویم.
این کار نرمال و طبیعی است. اما خداوند شما را نیافریده است تا مثل بقیه معمولی باشید.
خداوند روح اش را در شما ندمیده تا کاری را انجام دهید که دیگران انجام میدهند.
شما آفریده شدهاید:
تا خاص باشید…
تا با استانداردهای بالا زندگی کنید…
تا کارهایی را انجام دهید که دیگران حاضر نیستند انجام دهند
تا به رسیدن به چیزهایی که دیگران فکر می کنند غیرممکن است، ایمان داشته باشید…
تا از دیگران متمایز و برتر از آنها باشید.
تمام همکاران تان ممکن است مدام در حال گلایه کردن باشند
این امری طبیعی است، اما شما نباید اینگونه باشید. شما خاص هستید.
به جای گلایه کردن، سعی کنید چیزی را پیدا کنید تا بتوانید بابت آن خدا را شکر کنید.
شما روی نکات منفی تمرکز نمی کنید، بلکه خدا را به خاطر
نعمت های خوب اش شکر می کنید. چرا؟
چون شما خاص هستید.
اطرافیان شما ممکن است چشم انداز کوتاهی از زندگی داشته باشند. فکر میکنند که به نقطه اوج خود رسیدند و دیگر امکان رشد و پیشرفت وجود ندارد و فقط در جهت جریان زندگی حرکت میکنند.
این امری طبیعی است، اما شما نباید این گونه باشید.