فیدیبو نماینده قانونی عترت نو و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴

کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴
جهت­یابی، علامت­دهی، استتار، ارتباط با مردم، زنده ماندن در خطرات تولید شده توسط بشر

نسخه الکترونیک کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴ به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۶,۰۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴

در این کتاب­ها سعی شده است شرایط سختی که می‌تواند برای یک فرد و یا یک گروه در طبیعت به­وجود آید و خطرات احتمالی و راهکار­های آن مورد بحث و بررسی قرار گیرد. ممکن است شما به عنوان سرباز و یا گردشگر به هر نقطه­ای از جهان اعزام شوید و یا سفر کنید. این ناحیه می‌تواند یک ناحیه­ی بیابانی، جنگلی، دریایی، مناطق سرد کوهستانی و یا نواحی نزدیک به قطب باشد. انتظار می‌رود در هر جایی که هستید لوازم شخصی و نیز اعضای واحد خود را به همراه داشته باشید، اما به هر حال تضمینی وجود ندارد که لوازم و افراد فوق همیشه همراه شما باشند. ممکن است شما خود را تنها در یک ناحیه­ی دور و احتمالاً در ناحیه­ی دشمن و بدون هیچ­گونه تجهیزات فردی بیابید. این پنج جلد کتاب کمک آموزشی اطلاعات کافی را برای شما فراهم کرده است تا بتوانید به سلامت از مناطق مختلف آب و هوایی و شرایط خاص عبور کنید. اگر شما مربی هستید، می‌توانید از این اطلاعات به عنوان پایه­ای برای تدریس روش­های زنده ماندن در شرایط سخت استفاده کنید. برنامه­های آموزشی زنده ماندن در شرایط سخت را برای اعضای خانواده و تیم­های خود فراهم کنید، تا امکان بقا و نجات در هر موقعیتی برای آن­ها فراهم شود. این موضوع می‌تواند در برخی شرایط تعیین کننده­ی مرگ و زندگی باشد.

ادامه...
  • ناشر عترت نو
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 2.67 مگابایت
  • تعداد صفحات ۱۴۶ صفحه
  • شابک

بخشی از کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



فصل ۱۸: جهت­یابی (با توجه به شرایط محیطی)

در یک موقعیت بقا باید خیلی خوش شانس باشید اگر دارای یک نقشه و قطب­نما هستید. اگر این دو را داشته باشید احتمال این­که بتوانید خود را به محل امن و کمک برسانید بسیار بالا است. اگر در نقشه­خوانی و استفاده از قطب­نما مهارت­های کافی ندارید باید در طی مراحلی این مهارت­ها را در خود ایجاد کنید. روش­های زیادی وجود دارد که از راه آن می توانید با استفاده از موقعیت خورشید و ستارگان جهت­ها را تشخیص دهید. هر چند این روش­ها یک جهت کلی را برای شما نمایان می کنند ولی اگر نسبت به عوارض محلی آشنایی داشته باشید، می توانید جهت دقیق­تری را تخمین بزنید. باید تا آن­جایی که می توانید نسبت به عوارض زمینی و اطلاعات جغرافیایی منطقه­ای که به آن­جا اعزام می شوید آگاهی پیدا کنید، مخصوصاً ویژگی­های برجسته و یا راهنمای جغرافیایی آن منطقه. این دانش از محیط به همراه روش های جهت­یابی ذکر شده در این فصل منجر به تخمین درست شما از موقعیت و کمک به جهت­یابی شما خواهد شد.

استفاده از خورشید

۱۸ -۱. رابطه­ی بین زمین و خورشید در تشخیص جهت­ها در روی زمین به ما کمک می کند. خورشید همواره از شرق طلوع کرده و در غرب غروب می کند، ولی نه دقیقاً از شرق به غرب، زیرا کمی تغییرات فصلی نیز دارد. سایه­ها در خلاف جهت خورشید حرکت می کنند، در نیمکره­ی شمالی آن­ها از غرب به شرق حرکت می کنند و در ظهر رو به شمال خواهند بود و در نیمکره­ی جنوبی سایه­ها در ظهر، نشان دهنده­ی جنوب می باشند. با این تمرین می توانید با استفاده از سایه­ها، هر دو جهت را در هر ساعتی از روز تشخیص دهید. روش هایی که از سایه برای تخمین جهت­ها استفاده می کنند، روش راس سایه و ساعت می باشند.

روش راس سایه

۱۸ -۲. در این روش، اول یک چوب صاف پیدا کنید که یک متر طول داشته باشد و یک محل بدون علف پیدا کنید به طوری که چوب، سایه­ای صاف و معین داشته باشد. این روش ساده و دقیق شامل ۴ مرحله می باشد:
• مرحله­ی ۱: چوب را درون زمین فرو کنید به طوری که سایه­ای مشخص ایجاد کند. راس سایه را با یک سنگ، شاخه­ی کوچک و یا چیز دیگری مشخص کنید. این علامت اول سایه، در نیم­کره­ی شمالی زمین رو به غرب می باشد.
• مرحله­ی ۲: ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صبر کنید تا راس سایه چند سانتی­متر جابه­جا شود. جای جدید راس سایه را به همان صورت قبل مشخص کنید، این علامت رو به شرق می باشد.
• مرحله­ی ۳: یک خط بین دو علامت بکشید تا جهت تقریبی شرق – غرب را مشخص کنید.
• مرحله­ی ۴: طوری بایستید که علامت غرب کنار پای چپ و علامت دوم کنار پای راست شما باشد در این صورت شما رو به شمال خواهید بود. این روش در سرتاسر زمین در نیم­کره­ی شمالی صحیح می باشد.



۱۸ -۳. روش دیگری که دقیق­تر می باشد ولی وقت بیش­تری می گیرد به این صورت است که چوب سایه خود را بنا کرده و علامت اول را در صبح مشخص کنید. در نیمروز سایه کم شده و ناپدید می شود و در بعد از ظهر سایه بزرگ­تر شده تا جایی که به انتهای چوب سایه می­رسد، علامت دوم را این­جا بزنید. بین این دو علامت یک خط بکشید تا جهت شرق – غرب دقیق را تعیین کنید (شکل ۱۸-۱).

روش ساعت

۱۸ -۴. می توان با استفاده از یک ساعت عقربه­ای جهت را تشخیص داد. جهت واقعی به شرطی که از زمان محلی استفاده کنید، درست تشخیص داده خواهد شد، البته بدون احتساب تغییر ساعت فصلی. به یاد داشته باشید که هر قدر از خط استوا دورتر باشید این روش دقیق­تر خواهد بود. اگر فقط یک ساعت دیجیتال دارید، شکل یک ساعت عقربه­ای را با زمان جاری روی یک کاغذ بکشید و از آن برای تشخیص جهت استفاده کنید. می توانید برای این­که دقیق­تر جهت را بخوانید شکل ساعت را روی زمین بکشید و یا ساعت خود را روی زمین قرار دهید.



۱۸ -۵. در نیم­کره­ی شمالی، ساعت را افقی بگیرید به طوری که عقربه­ی ساعت (عقربه کوچک) رو به خورشید باشد. نیمساز زاویه بین عقربه­ی ساعت و ساعت ۱۲ خط جنوب – شمال (شکل ۱۸-۲) می باشد. اگر در مورد این­که کدام سر خط رو به شمال است شک دارید به یاد داشته باشید که خورشید از شرق طلوع می کند و در غرب غروب می کند و در ظهر رو به شمال است. خورشید قبل از ظهر در شرق و بعد از ظهر در غرب می باشد.
نکته: اگر ساعت شما بر اساس ساعت فصلی می باشد نیمساز زاویه عقربه­ی ساعت و ساعت ۱ را برای تشخیص خط شمال – جنوب استفاده کنید.
۱۸ -۶. در نیم­کره­ی جنوبی نشانه­ی ساعت ۱۲ را رو به خورشید گرفته، نیمساز بین ۱۲ و عقربه­ی ساعت خط شمال – جنوب است (شکل ۱۸-۲) .
۱۸-۷. روش دیگر، روش ساعت ۲۴ ساعته است. ساعت منطقه را بر مبنای ۲۴ ساعت محاسبه کرده و آن را بر ۲ تقسیم کنید. فرض کنید که نتیجه­ی الان نشان­ دهنده­ی عقربه­ی ساعت است. در نیم­کره­ی شمالی این عقربه را رو به خورشید بگیرید. حال ۱۲ نشان دهنده­ی شمال است. برای مثال فرض کنید حالا ساعت ۱۴۰۰ یا ۱۴:۰۰ می باشد. ابتدا دو نقطه را حذف می کنیم پس ۱۴۰۰ را داریم. حال ۱۴۰۰ را بر ۲ تقسیم می کنیم که جواب ۷۰۰ است که نشان­دهنده­ی ساعت ۷ است، با افقی گرفتن ساعت و قرار دادن عدد ۷ رو به خوشید، ۱۲ جهت شمال خواهد بود. در نیم­کره­ی جنوبی ۱۲ را رو به خورشید بگیرید و ساعت به­دست آمده از تقسیم، جهت جنوب خواهد بود.

استفاده از ماه

۱۸- ۸. از آن­جایی که ماه از خود هیچ نوری ندارد ما فقط می توانیم زمانی که نور خورشید را بازتابش می کند آن را ببینیم. همان طور که ماه در دوره­ی ۲۸ روزه­ی خود گرد زمین می گردد، شکل نور بازتابش شده با توجه به مکان آن متفاوت خواهد بود. هنگامی که ماه در جهت مقابل تابش خورشید به زمین باشد، دیده نمی شود و هنگامی که از کنار سایه­ی زمین حرکت می کند شروع به بازتابش نور از سمت راست خود کرده و به ماه کامل تبدیل می­شود و سپس شروع به هلالی شدن مجدد می کند تا به صورت هلال نقره­ای در سمت چپ دیده شود. می توان از این اطلاعات برای جهت یابی استفاده کرد.

«وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّی عَادَ کالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ»
«و برای ماه مقرر کردیم منزل­ها تا آنگه که برگردد مانند شاخه­ی خرمای کهن (خشکیده).» (سوره­ی یس، آیه­ی۳۹)



۱۸- ۹. ماه قبل از غروب خورشید طلوع می کند. سمت روشن آن غرب است و اگر ماه بعد از نیمه شب طلوع کرد جهت روشن آن شرق می باشد. این مشاهده باعث می شود جهت کلی شرق – غرب را در طول شب پیدا کنیم.

استفاده از ستارگان

«وَهُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُواْ بِهَا فِی ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الآیاتِ لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ»
«و او آن خداوندی است که بیافرید برای شما ستارگان را تا راه بیابید به­وسیله­ی آن در تاریکی­های بیابان و در دریا حقا بیان کردیم آیه­ها را برای گروهی که می­دانند.» (سوره­ی انعام، آیه­ی ۹۷)
۱۸- ۱۰. مکان شما در نیم­کره­ی شمالی و یا جنوبی تعیین کننده­ی صورت فلکی می باشد که از آن برای پیدا کردن جهت­ها استفاده خواهید کرد. این آسمان­ها در زیر توضیح داده شده­اند.



آسمان نیم­کره­ی شمالی

۱۸- ۱۱. مهم­ترین صور فلکی که باید آن را بیاموزید دب اکبر(۱) و ذات الکرسی(۲) (شکل ۱۸-۳) می باشند. از این صور فلکی برای پیدا کردن ستاره­ی قطبی(جدی)(۳) استفاده کنید، اهمیت این ستاره از آن جهت است که در اثر حرکت وضعی زمین تغییر مکان نمی دهد و فقط ۰۸ /۱ درجه از قطب شمال جابه­جا می شود. ستاره­ی شمالی آخرین ستاره­ی دب اصغر می باشد که ممکن است با دب اکبر اشتباه گرفته شود، به هر حال دب اصغر از هفت ستاره­ی نسبتاً کم نور تشکیل شده است و زمانی شما می توانید به درستی آن را ببینید که از مناطق شهری و نور محیطی دور شده باشید. برای جلوگیری از اشتباه کردن می توانید از دو صورت فلکی دب اکبر و ذات الکرسی با هم استفاده کنید. دب اکبر و ذات الکرسی به طور کلی در مقابل هم قرار دارند و در خلاف جهت عقربه­های ساعت حول ستاره­ی قطبی در اثر حرکت وضعی زمین حرکت می کنند، به طوری که ستاره­ی قطبی در وسط قرار می گیرد. دب اصغر یک صورت فلکی متشکل از هفت ستاره به شکل یک ملاقه می باشد. دو ستاره­ای که لبه­ی خارجی ملاقه را تشکیل می دهند ستاره­های راهنما می باشند، زیرا به سمت ستاره­ی قطبی اشاره دارند. به صورت ذهنی خطی بین این دو ستاره، کف و لبه­ی ملاقه رسم کنید و آن را به اندازه­ی ۵ برابر فاصله بین ستاره­های راهنما ادامه دهید، ستاره­ی شمالی را می توانید در طول این خط پیدا کنید. ستاره­ی قطبی را در زاویه­ی عمودی، تقریباً برابر با عرض جغرافیایی شمالی که در آن قرار دارید از سطح افقی نیز می توان پیدا کرد. برای مثال اگر در عرض شمالی ۳۵۰ درجه­ی شمالی قرار دارید، ستاره­ی قطبی را می توانید راحت­تر پیدا کنید، زیرا می توان آن را در ۳۵ درجه از سطح افق یافت. این کار باعث می شود آسمانی را که باید در آن به دنبال دب اکبر، ذات الکرسی و ستاره­ی قطبی بگردید، کوچک­تر شود.
۱۸ -۱۲. ذات الکرسی از ۵ ستاره به شکل یک (W) تشکیل شده است. یک طرف این W به نظر شل شده می آید به طوری که زاویه­ی بزرگ­تری می سازد. ستاره­ی شمالی را می توان از طریق ایجاد نیمساز زاویه این وجه پیدا کرد. این خط را به اندازه­ی ۵ برابر فاصله­ی کف W و راس آن ادامه دهید. ستاره­ی قطبی را می توان بین ذات الکرسی و دب اکبر یافت.
۱۸- ۱۳. پس از پیدا کردن ستاره­ی شمالی می توان قطب شمال را با رسم خطی فرضی از این ستاره به صورت عمودی به روی زمین پیدا کرد.

آسمان نیم­کره­ی جنوبی



۱۸ -۱۴. از آن­جایی که ستاره­ای روشن در نزدیکی قطب جنوب وجود ندارد که به راحتی بتوان آن را تشخیص داد، می توانید از صورت فلکی موسوم به صلیب جنوبی(۴) استفاده کنید (شکل ۱۸-۴). صلیب جنوبی یا چلیپا(۵) ۵ ستاره دارد که ۴ ستاره­ی روشن­تر آن تشکیل یک صلیب می دهند. دو ستاره­ای که محور بزرگ صلیب را درست می کنند به عنوان راهنما استفاده می شوند. برای تشخیص جنوب، فاصله­ای به اندازه­ی ۵ /۴ تا ۵ برابر فاصله­ی بین این دو ستاره را تا سطح افق فرض کنید. ستاره­های اشاره­گری که در سمت چپ صلیب جنوبی قرار دارند برای دو هدف مورد استفاده قرار می­گیرند، اول این­که آن­ها راهنمای کمکی برای تشخیص جهت جنوب می باشند، به این صورت که یک خط فرضی از این ستاره­ها تا زمین رسم کنید. دوم این­که این ستاره­ها کمک می کنند تا به دقت صورت فلکی صلیب جنوبی را از صلیب کاذب تشخیص دهید. محل تقاطع خط فرضی رسم شده از این دو ستاره و صلیب جنوبی نقطه­ای بسیار تاریک و عاری از ستاره می باشد که به این نقطه، کیسه­ی زغال سنگ می­گویند(۶). از این نقطه­ی فرضی به سمت افق حرکت کنید و یک عارضه­ی طبیعی را به عنوان راهنما انتخاب کنید.

نظرات کاربران درباره کتاب هنر زنده ماندن در شرایط سخت - جلد ۴

این مجموعه کتاب ها را برای کسانی که اهل طبیعت گردی و کوهنوردی و ... هستن، بشدت توصیه میکنم. من مدت ها دنبال مجموعه ای بودم که اینطوری کامل مباحث مختلف و ضروری رو بیان کرده باشه. الکترونیکی بودن کتاب مزیت بالاتری هست که میتونی همیشه تو موبایلت کتاب ها رو همراهت داشته باشی. بسیار سپاسگزارم.
در 2 روز پیش توسط naj...iri