فیدیبو نماینده قانونی انتشارات صابرین و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان

کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان

نسخه الکترونیک کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۲,۱۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان

کودک در فرآیند رشد و تعلیم و تربیت آموزشهای مختلفی می‌بیند. رفتن به دستشویی به جای پوشک بستن یکی از مهم‌ترین آموزشهایی است که کودک با آن روبه‌رو می‌شود. بیشتر والدین روند آموزش دستشویی رفتن را سخت و طولانی می‌پندارند، در حالی که اگر آموزش در زمان مناسب و با رویه‌ای منطقی آغاز شود بسیار ساده خواهد بود. در صورتی که آموزش به درستی دنبال نشود می‌تواند اثرات روانی مخربی بر کودک بگذارد. در کتاب حاضر نکاتی بیان شده است که رعایت آنها برای آموزش صحیح کودک لازم است. امید است این مطالب مورد استفاده والدین واقع شود.

ادامه...

بخشی از کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مقدمه مترجم

کودک در فرآیند رشد و تعلیم و تربیت آموزشهای مختلفی می بیند. رفتن به دستشویی به جای پوشک بستن یکی از مهم ترین آموزشهایی است که کودک با آن روبه رو می شود. بیشتر والدین روند آموزش دستشویی رفتن را سخت و طولانی می پندارند، در حالی که اگر آموزش در زمان مناسب و با رویه ای منطقی آغاز شود بسیار ساده خواهد بود. در صورتی که آموزش به درستی دنبال نشود می تواند اثرات روانی مخربی بر کودک بگذارد. در کتاب حاضر نکاتی بیان شده است که رعایت آنها برای آموزش صحیح کودک لازم است. امید است این مطالب مورد استفاده والدین واقع شود.

دکتر امیر شیروانی

بخش اول: تفاوتهای کودکان

 ۱.رشد و نمو کودک نوپا

حالا دیگر بعضی از والدین (و پدربزرگها و مادربزرگها) پذیرفته اند که شروع آموزش دستشویی رفتن سن مناسب (و یا نامناسب) دارد. بیشتر متخصصان رشد کودک می گویند دوسالگی بهترین مرحله آموزش دستشویی رفتن است، اما بعضی از کودکان در سن پایین تر و بعضی در سن بالاتر این مهارت را می آموزند. دختربچه ها معمولاً در سن پایین تری نسبت به پسربچه ها دستشویی رفتن را می آموزند.



در این فصل با خصوصیات کودک در سنین ۱، ۲ و ۳ سالگی آشنا می شوید. وقتی درباره این گروههای سنی می خوانید، کودک خود را از نظر مراحل رشد با آنها مقایسه کنید. به خاطر داشته باشید که رشد فراز و نشیب های خاص خود را دارد و اگر کودک در مرحله ای پیشرفت دارد ممکن است در مرحله دیگر دچار سکون و حتی پسرفت شود. تعجب می کنید و لذت می برید از اینکه کودکتان هفته به هفته از نظر رشدی کاملاً فرق می کند.
یک ساله ها
کودک یک ساله، کودکی پویاست. او ابتدا هنگام راه رفتن تلوتلو می خورد اما اوایل دوسالگی می تواند به خوبی بدود و هر جا می خواهد برود.
اگرچه کودک یک ساله شما در حال آموختن صحبت کردن و جواب دادن به سوالات و درخواست های ساده است، اما یادگیری اولیه وی به واسطه کلمات نیست. او نیاز دارد کاری انجام دهد، اشیا را لمس کند و اجسام مختلف را به میل خود دستکاری کند تا درباره آنها بیاموزد. «خودم می خوام» عبارتی است که نشان می دهد کودک یک ساله تلاش دارد با استقلال از والدین جهانش را کشف کند. وقتی کودک چیزی را می خواهد بر این خواسته پافشاری می کند و دنیا را فقط از دید خودش می بیند. سطح فعالیت کودک یک ساله، نیاز وی به جست وجو و علاقه به تامین رضایت شخصی در مقابل جلب رضایت دیگران می تواند آموزش دستشویی رفتن را به چالشی مهم تبدیل کند.
اگر پدر یا مادر می خواهند فاصله خود و کودک را کم کنند، عشق طبیعی کودک یک ساله می تواند سودمند باشد. کودک نوپا نمی تواند به این نتیجه برسد که خشک ماندن بهتر از این است که خودش را خیس کند، اما والدین هشیار می توانند از حالت ایستادن یا ظاهر کودک بفهمند که او نیاز به دفع دارد. اگر کودک بلافاصله برای دفع به روی لگن انتقال داده شود و کارش را با موفقیت به پایان برساند و تحسین شود شاید سبب همکاری وی در استفاده از لگن شود، ولی این همکاری خودانگیخته نیست. برای آنکه کودک یک ساله خودش را خیس نکند والدین باید مداخله کنند. اگر والدین مانعی برای تلاش کردن نمی بینند و کودک یک ساله آنها نیز مقاومتی نشان نمی دهد، تلاش برای آموزش در این مرحله به خوبی پیش می رود.
والدین باید به خاطر داشته باشند اغلب کودکان نوپا در سال دوم زندگی در مقابل فعالیتهایی که قبلاً دوست داشته اند مقاومت می کنند. اگر کودکی که به طور معمول از لگن استفاده می کرد حالا از آن امتناع می کند، پدر و مادر نباید به وی فشار بیاورند و او را مجبور به استفاده از لگن کنند. اگر والدین بیشتر فشار بیاورند و عصبانی شوند کودک بیشتر لج می کند.
دوساله ها
بیشتر کودکان در دوسالگی به بعضی کارها توجه بیشتری نشان می دهند. آنها می نشینند و به قصه گوش می دهند؛ با اسباب بازیهایشان بازی می کنند؛ و برای آماده شدن عصرانه یا شام انتظار می کشند. توانایی نشستن و تمرکز کردن در میزان موفقیت کودک و آموختن دستشویی رفتن بسیار مهم است.
کودک دوساله ای که در زندگی روزانه ترتیب انجام کارها و برنامه ریزی را تجربه می کند قابلیت قانون پذیری و پیش بینی کردن را پیدا کرده است. گاهی بعضی از والدین می بینند کودکشان چنان به برنامه زندگی عادت کرده که در مقابل هر تغییری در برنامه معمول اعتراض می کند. با وجود این، کودکی که برنامه های از قبل تعیین شده ای برای انجام کارهای مختلف دارد، در امر آموزش دستشویی رفتن نیز همکاری بهتری از خود نشان می دهد.
بیشتر دوساله ها علاقه خاصی به چینش و ترتیب دارند. آنها ممکن است ماشین های کوچک یا حیوانات باغ وحش خود را کنار هم ردیف کنند؛ کفشهایشان را جفت کنند؛ یا به شما اصرار کنند که بالش و عروسکهایشان را قبل از خوابیدن برایش مرتب کنید. این حس منظم بودن نشانه این است که کودک دارد می آموزد هر چیزی یک ترتیب درست یا نادرست دارد. این عقیده می تواند در یادگیری تمامی مراحل آموزش دستشویی رفتن به کودک کمک کند.
افزایش توانایی کودک دوساله در صحبت کردن، گوش کردن و فهمیدن می تواند به پدر و مادر کمک کند تا داستانهای آموزشی در مورد دستشویی رفتن برایش تعریف کنند. از قابلیت تخیل کودک می توان در ایجاد شیوه های مختلف برای آموزش استفاده کرد. به عنوان مثال، می توان عروسک کودک را روی لگن نشاند تا کودک از آن الگوبرداری کند.
آموزش کودک دوساله برای والدین آسان تر است زیرا هرچند محدوده توجه وی وسیع تر شده، فعالیتهایش هنوز کم و ساده است. به علاوه، با بزرگ تر شدن کودک دوساله، دید منفی و مقابله وی با خواست های والدین کمتر می شود. همچنین در زمان آموزش بهتر است به جای اینکه از کودک بپرسیم «دوست داری دستشویی بروی؟» به او بگوییم «وقت رفتن به دستشویی است».
سه ساله ها
رفتار یک کودک سه ساله بسیار منطقی تر و هدفمندتر از کودک دوساله است. بیشتر والدین وقتی کودکشان سه ساله می شود این تغییر را درمی یابند. علاقه کودک به مراقبت از خود، حس غرور از مهارتهایی که کسب می کند و احساس لیاقت باعث می شود روند آموزش سریع تر پیش برود. در این شرایط والدین باید بدانند کودک هرگز دوست ندارد به خاطر دستشویی رفتن دست از بازی کردن بردارد. کودک سه ساله ای که با داشتن پوشک راحت است فکر می کند نشستن روی لگن به اندازه بازی با پازل یا نقاشی کشیدن لذت بخش نیست. همچنین توانایی سخن گفتن کودک سه ساله آن قدر کامل شده است که بتواند درباره علت استفاده نکردن از لگن با والدینش بحث کند.
آغاز آموزش دستشویی رفتن در هر سنی بستگی به این دارد که چقدر کودک خود را می شناسید. اما نباید منتظر بمانید تا کودکتان برای شما تصمیم بگیرد. اگرچه ممکن است شنیده باشید که بعضی از کودکان خیلی زود دستشویی رفتن را فرا می گیرند، اما آنها استثنا هستند. اگر بخواهید منتظر شوید تا کودک خودش برای دستشویی رفتن تصمیم بگیرد احتمالاً باید مدتها انتظار بکشید.

۲.تفاوتهای سرشتی

همه کودکان از همان بدو تولد با هم فرق دارند. همه ما متوجه این تغییرات می شویم و آنها را به نوعی تعبیر می کنیم، «او به پدرش رفته»، «اخلاقش من را یاد تو می اندازد»، «او دوست دارد در باغچه بنشیند و چاله بکند - هیچ کس باور نمی کند که یک کودک نوپا بتواند کاری را برای مدت طولانی انجام دهد!»
تفاوتهایی را که والدین در فرزندان خود کشف می کنند تفاوتهای سرشتی نامیده می شوند. این تفاوتها اغلب در طول زندگی کودک باقی می مانند. گاهی این تفاوتها چالشهایی را برای والدین ایجاد می کنند. از آنجا که کودکان با هم فرق دارند نباید به نظرات والدین دیگر در مورد زمانِ ازپوشک گیری کودکان اعتنا کنید. این فصل به توضیح برخی تفاوتهای سرشتی کودکان می پردازد که ممکن است در روند آموزش دستشویی رفتن موثر باشد.



سطح فعالیت
گردش در یک پارک امن با حصارهای مطمئن برای کودکی که به طور طبیعی فعالیت زیادی دارد خوشایند است، اما اگر پدر یا مادر این کودک بخواهد سر راه خانه برای شام از یک فروشگاه خرید کند ممکن است کودک حاضر نباشد در سبد خرید بنشیند، بلکه می خواهد در راهروهای فروشگاه به دنبال خوراکیهای مورد علاقه اش بدود. اگر پدر یا مادر کودک شکایت می کند که «نشده کودکم را جایی ببرم بدون آنکه لااقل یک بار به دنبال وی بدوم»، به احتمال زیاد فرزند آنها بسیار فعال است.
کودک فعال در سنین پایین تر معمولاً علاقه چندانی به نشستن روی لگن ندارد. کودکی که بیشتر دوست دارد بدود، نشستن برای او خوشایند نیست! بنابراین اگر کودکتان فکر می کند ایستادن روی صندلی لگن دار لذت بخش تر است و شما می بینید حتی با خواندن شعر یا داستان هم کودکتان روی لگن زود احساس خستگی می کند، بهتر است آموزش دستشویی رفتن را به آینده موکول کنید. مجادله ای که بین والدین و کودک بر سر نشستن روی کاسه توالت پیش می آید ممکن است در روند آموزش اخلال ایجاد کند و همکاری را به تاخیر بیاندازد.
نظم و ترتیب
یکی دیگر از خصوصیات ذاتی کودک نظم و ترتیب داشتن در کارهاست. الگوهای غذا خوردن، خوابیدن و دستشویی رفتن در بعضی از کودکان قابل پیش بینی است. ولی برخی دیگر این گونه نیستند. والدین کودکانی که نظم خاصی در کارشان است راحت تر می توانند به کودک خود آموزش دهند زیرا کودک برنامه مشخصی دارد و احتمال آنکه هر روز سر ساعت معینی مدفوع داشته باشد بیشتر است. به علاوه، این والدین برای پاسخ به نیازهای کودک خودشان نیز نظم و ترتیب پیدا می کنند.
کودکانِ کمتر قابل پیش بینی والدینشان را انعطاف پذیر می کنند. برای آنها فرقی نمی کند که غذا حاضر باشد یا وقت خوابیدن دیر شود یا هر روز با روز قبل فرق کند، هرچند بهتر است برای آموزش دستشویی رفتن یک برنامه منظم داشته باشید. در فعالیتهای روزانه داشتن برنامه به کودک کمک می کند تا بیاموزد، «اتفاق بعدی چه خواهد بود». این کار کمک می کند تا به دنبال الگوهایی (مانند مدفوع کردن پس از حمام رفتن یا خیس کردن پوشک بعد از بیدار شدن از خواب) بگردیم و هر وقت امکان داشت آنها را تقویت کنیم. غذا خوردن، بازی کردن و خوابیدن در زمانهای منظم به کودک و والدین او کمک می کند یاد بگیرند چگونه خود را با آهنگ طبیعی بدن وفق دهند.
توجه
خصوصیت دیگر کودک که بر آموزش دستشویی رفتن تاثیر می گذارد، ظرفیت توجه است. در آغاز، آموزش کودکانی که فراخنای توجه طولانی تری دارند راحت تر است. آنها می توانند توجه خود را به علتِ استفاده از لگن محدود کنند و صداها و اشیای اطراف موجب پرت شدن حواس آنها نمی شود. همان کودکی که می تواند روی عمل استفاده از لگن به خوبی تمرکز کند می تواند به راحتی سرگرم کارهایی چون درست کردن پازل، فعالیت هنری یا کندن چاله هم بشود. وقتی او سرگرم کاری است، تغییر توجه او از کاری که می کند بسیار دشوار است، و وقتی سرگرم کار جالبی است ممکن است بدون آنکه متوجه شود خودش را خیس کند. شاید والدین وی تصور کنند، «چه چیزی می تواند مهم تر از آن باشد که وقتی ادرار دارد به توالت برود و خودش را خیس نکند؟» برای کودک هیچ چیز مهم تر از کاری که دارد انجام می دهد نیست. والدینی که می دانند اگر به جای سرزنش کودکی که خود را خیس کرده علت کار او را جویا شوند راحت تر با کودک کنار می آیند. با بزرگ تر شدن کودک، می توان به کودک آموزش داد که اگر در زمانهای خاصی، مثل قبل از خروج از منزل از دستشویی استفاده کند لازم نیست فعالیت خود را قطع کند.
تنش و تندخویی
تنش از دیگر خصوصیات کودکان است که برنامه های تربیتی پدر و مادر را برای کودک دشوار می کند. کودک پرتنش در مورد هر چیزی تندخویی می کند. والدین معمولاً وقتی کودک خوشحال و پرهیجان است نگرانی ندارند، اما وقتی او عصبانی می شود والدین هم نگران پایان نیافتن خشم او می شوند. آموزش دستشویی رفتن به یک کودک تندخو زمان و انرژی بیشتری می برد بنابراین باید آرام بود و از جر و بحث بی مورد پرهیز کرد. اگرچه در این کتاب توصیه هایی برای جلوگیری از بروز کشمکش شده، والدین کودکان تندخو می دانند گاهی همه چیز حالت یک مبارزه را به خود می گیرد. اگر به کودک تندخو اجازه داده شود با اعتراضهای دامنه دار خود خانه را کنترل کند، اداره وی مشکل خواهد شد. در برخورد با کودکان تندخو معمولاً بهتر است ابتدا در مکانهایی غیر از دستشویی با کودک کار کرد. وقتی والدین هنگام غذا خوردن، بازی کردن و خوابیدن در برابر واکنش های کودک تندخوی خود تجربه کافی کسب کردند، قادر خواهند بود با اعتمادبه نفس و آرامش بیشتری آموزش دستشویی رفتن را اداره کنند.
حساسیت
بعضی از کودکان نسبت به بدن خود بسیار حساس هستند و برخی دیگر خیر. کودکانی که حساسیت کمتری دارند اغلب وقتی زمین می خورند اعتراض و گریه نمی کنند. گرم یا سرد بودن غذا و سرما یا گرمای هوا برایشان مهم نیست. گاهی آنها متوجه گرسنگی یا تشنگی خود نمی شوند. این کودکان اغلب متوجه «احساس دفع» نمی شوند و ممکن است نسبت به کودکان معمولی بیشتر نیاز به یادآوری داشته باشند.

بخش دوم: مقدمات آموزش

۳.چه وقت شروع کنیم؟

این کتاب روشهایی برای آموزش دستشویی رفتن پیشنهاد می کند که ممکن است برای بعضی از والدین تازه باشد. در گذشته، بیشتر والدین آموزش دستشویی رفتن کودک را در سنین بسیار پایین شروع می کردند. اگر کودکی پس از دوسالگی همچنان پوشک می بست، مادر او (و نه پدر!) بی مبالات شناخته می شد. حدود ۴۰ سال قبل به این طرف این تفکر تغییر کرده است. آن زمان برازلتون پزشک متخصص اطفال با مطالعه هزار کودک متوجه شد که در رویکرد کودک محور در آموزش دستشویی رفتن، بیشتر کودکان در ۲۸ ماهگی آموزش می بینند و همه آنها در سه سالگی کاملاً یاد می گیرند مستقلاً به دستشویی بروند. نتایج پژوهش وسیعی که در سال ۱۹۹۷ روی نوپایان سالم در دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا(۲) انجام شد نشان داد بیشتر بچه ها، به خصوص پسرها، تا پس از سه سالگی دستشویی رفتن را کاملاً نمی آموزند.
در حال حاضر وجود بعضی از فاکتورهای رشدی به والدین کمک می کند با شکیبایی زمان انتظار برای آموزش را طی کنند. پوشکهای یک بارمصرف و شلوارهای پلاستیکی، ناخوشایندیِ تعویض پوشک را به کمترین حد رسانده است. به علاوه، امروزه بیشتر والدین حداقل بخشی از روز را بیرون از منزل سپری می کنند و به همین دلیل کودک همه وقت خود را در خانه نیست تا بتواند آموزش را در یک موقعیت آشنا دنبال کند. در مورد کودکانی که قسمتی از وقت خود را در خانه و بقیه را در مهدکودک می گذرانند، والدین باید برنامه آموزشی آنها را با مربی وی هماهنگ کنند.
تعداد اعضای خانواده نیز موثر است. با کوچک تر شدن خانواده، کودک نمی تواند از خواهر و برادرهای بزرگ تر دستشویی رفتن را تقلید کند و علاقه کودک به استفاده از دستشویی با مشاهده والدینی شکل می گیرد که ممکن است نخواهند هر بار دستشویی رفتن خود را آشکارا نشان دهند.



اغلب به والدین گفته می شود، «نگران نباشید، وقتی مهدکودک شروع شود دیگر لازم نیست فرزندتان پوشک ببندد» یا گاهی به پدر و مادر می گویند، «نگران نباش، وقتی ازدواج کند دیگر پوشک نمی بندد!» می توان باور کرد که هر دو جمله درست است. اما آموزش دستشویی رفتن کاری خودآموز و خودانگیخته مانند یادگیری راه رفتن نیست. کودکتان به کمک شما نیاز دارد تا بتواند آنچه را از وی انتظار می رود و یا فعالیتهای کوچکی را که جزئی از مسئولیت وی برای دستشویی رفتن است انجام دهد. او به نظارت و پشتیبانی شما نیاز دارد تا مسئولیت خود را بیرون از خانه هم حفظ کند. پس از مدتی هر دو فراموش می کنید که زمانی کودکتان به کمک شما احتیاج داشته است، اما تقریباً همه کودکان به مشارکت یکی از والدین برای چند ماه اول شروع آموزش نیازمندند.
از آنجا که خانواده ها با هم فرق می کنند، روش برخورد آنها در آموزش به کودک متفاوت است. کودکان نیز با یکدیگر تفاوتهایی دارند، بنابراین آنچه برای کودکی در یک خانواده موثر است، ممکن است برای دیگری کارآمد نباشد. آنچه در روند آموزش، چالش یا مشکل به نظر می رسد معمولاً در آینده به صورت یک مورد جزئی درخواهد آمد.
کلید موفقیت در آموزش دستشویی رفتن، شروع آن در یک سن مشخص نیست. موفقیت هنگامی حاصل می شود که آموزش موقعی شروع شود که کودک آمادگی لازم را داشته باشد. در بخش بعد یاد می گیرید چگونه نشانه های آمادگی را در کودک کشف کنید.

۴.نشانه های آمادگی کودک

برای شناختن نشانه های آمادگی کودک ابتدا به مثال زیر توجه کنید:
وقتی آنجلا(۳) ۲۰ ماه داشت به یک مهمانی خانوادگی رفتیم. او مشغول بازی با دخترعموهایش بود. اقوام چند بار از ما پرسیدند، «هنوز دخترتان را پوشک می کنید؟» خواهرشوهرم که پنج فرزند دارد گفت «اگر من مثل شما همه وقتم را صرف عوض کردن پوشک بچه هایم می کردم به هیچ کدام از کارهایم نمی رسیدم!» مادربزرگ آنجلا هیچ نظری نداشت. من گفتم، «عوض کردن پوشک او آزاردهنده نیست، او دوست دارد بعد از تمام شدن کارش به او لباس بپوشانم. دلیلی برای عجله کردن نیست». اما ما کمی نگران بودیم. به همین جهت وقتی به خانه رسیدیم، یک صندلی لگن دار خریدیم و سعی کردیم آنجلا را وادار کنیم روی آن بنشیند. اما او بیش از ده ثانیه روی صندلی نمی نشست و وقتی برای نشستن بیشتر به او فشار می آوردیم از دست ما فرار می کرد. او در مرحله ای بود که انگار هرچه از او می خواستیم بر عکسش را انجام می داد، بنابراین بعد از چند هفته این کار را کنار گذاشتیم و مجدداً از پوشک استفاده کردیم تا او بزرگ تر شود. اما از خودمان سوال می کردیم چه کار اشتباهی انجام داده ایم؟
پدر و مادر آنجلا کار اشتباهی نکرده اند و اقوام آنها هم اشتباه نمی کردند. آنجلا یک کودک نوپای معمولی و سرزنده بود. بعضی از کودکان هم سن وسال او شاید آمادگی استفاده از لگن را داشته باشند و علاقه مندی نشان دهند، به خصوص اگر خواهر یا برادر بزرگ تری در خانه داشته باشند که بتوانند از وی تقلید کنند. اما آنجلا نشانه های آمادگی را که موجب ساده تر شدن آموزش می شوند نداشت.
موارد زیر نشانه های آمادگی کودک هستند که والدین با شناخت آنها می توانند بفهمند چه موقع باید آموزش دستشویی رفتن را برای کودکشان شروع کنند.

*کودکتان حداقل یک بار برای مدت دو ساعت در روز خودش را خیس نمی کند. این علامت نشان می دهد که او می تواند ادرارش را در مثانه نگه دارد.



*متوجه شده اید که کودکتان هنگام بازی مدتی صبر می کند تا ادرار یا مدفوع کند. این به شما می گوید که کودک نسبت به زمان دفع آگاه است. وول خوردن، دفع باد و ساکت شدن نیز می تواند نشانه نزدیک بودن وقت دستشویی رفتن باشد.



*کودکتان دستورات ساده را متوجه می شود و آنها را اجرا می کند و می تواند به شما بگوید که چه وقت باید پوشکش عوض شود (این بدان معنی نیست که او همیشه راغب به تعویض پوشک است!). شما هم سعی کنید برای صحبت با او از دستورات ساده استفاده کنید و لغاتی را به کار برید که در جمعی که دیگران حضور دارند نیز قابل استفاده باشد.



*کودک شما بیشتر رفتارهای بزرگسالان را تقلید می کند، مثلاً می خواهد دندانهایش را مسواک کند یا می خواهد چنگال به دست بگیرد. یاد گرفته است خودش لباسهایش را بپوشد و آنها را درآورد.



*برای انجام کارها وابستگی کمتری به دیگران دارد و سعی می کند خودش کارهایش را انجام دهد.



*کودکتان قادر است برای ۳ تا ۵ دقیقه در حالی که برایش داستان می خوانید یا با او صحبت می کنید در یک محل بنشیند.



*کودکتان بیشتر دوست دارد شورت بپوشد تا اینکه پوشک شود.



*قبل از اینکه در پوشکش ادرار یا مدفوع کند شما را آگاه می کند.



*پاکیزگی و خشک بودن را ترجیح می دهد.



*کودکتان دوره پرتنش و تندخویی نوپایی را از سر گذرانده است.

علی رغم اینکه آنجلا دختر باهوشی است ولی هیچ کدام از علائم آمادگی را نشان نمی داد. او هنگام مدفوع کردن برای مدتی ثابت می ایستاد. مدت ۲ تا ۳ ساعت مداوم خودش را خیس نمی کرد، اما هیچ توجهی نسبت به احساس خیس بودن نشان نمی داد و از اینکه دارد خودش را خیس می کند آگاه نبود. وقتی والدین او می خواستند به وی لباس بپوشانند آنجلا با آنها همکاری می کرد، اما باید تشویق می شد تا خودش لباسهایش را درآورد یا بپوشد. آنجلا دویدن و بازی کردن را دوست داشت و می توانست با کودکان بزرگ تر از خودش مسابقه دهد. اما علاقه ای به ساکت نشستن نداشت. در حقیقت والدین او دریافته بودند که اخیراً او دوست دارد در موقع خواب وقتی برایش داستان خوانده می شود از جایش بلند شود و در اتاق قدم بزند. در نهایت آنجلا در فعالیتهای روزانه برعکس گفته های والدینش عمل می کرد. او می خواست مانند بیشتر نوپایان با «نه» گفتن استقلال خودش را اثبات کند و هر کاری را انجام دهد جز کاری که والدین از او خواسته اند. اگر والدین اصرار می کردند که از لگن استفاده کند رفتار مخالفت آمیز او و عدم آمادگی اش موجب بروز جر و بحثهای بی مورد می شد.
سرانجام والدین آنجلا از سرزنش وی برای نشستن روی لگن دست کشیدند. آنها با اقوامشان تماس گرفتند و از آنها راهنمایی خواستند و با تعجب دریافتند اگرچه بعضی از پسرعموها و دخترعموها قبل از دوسالگی دستشویی می رفتند، ولی بعضی دیگر تا دو و نیم سالگی هیچ علاقه ای برای نشستن روی لگن نشان نداده بودند. والدین آنجلا فهمیدند یک روش خاص برای همه بچه ها کارآمد نیست و زمان شروع آموزش در کودکان متفاوت است.

۵.شروع آموزش: مرحله اول

بعد از اینکه کودک نشان می دهد آماده یادگیری دستشویی رفتن است، گام بعدی این است که مطمئن شویم والدین هم آماده اند. قبل از شروع، صبر کنید تا جریان زندگی شما حداقل برای سه هفته آینده معمولی و پایدار باشد. در صورتی که خانواده با شرایط نامناسبی چون بیماری، اختلاف بین والدین یا ناراحتی عاطفی مواجه است برای شروع آموزش برنامه ریزی نکنید. تولد یک نوزاد تازه در فصل دیگری بحث خواهد شد.



هرچند شاید نخواهید همراه با یک نوزاد جدید به دیگری دستشویی رفتن را آموزش دهید، هیچ دلیلی ندارد یک یا دو ماه قبل از به دنیا آمدن نوزاد جدید آموزش دستشویی رفتن را در صورت آمادگی کودک شروع نکنید.
هنگامی که تحولی در خانواده در حال شکل گیری است از شروع آموزش خودداری کنید. این بدان معنی نیست که باید آن قدر صبر کنید تا به طور کلی هیچ تغییر یا استرسی در خانواده وجود نداشته باشد. آموزش نیازمند این است که کودکتان الگوهای جدیدی را بیاموزد. پس بهتر این است که این آموزشها را در بعضی شرایط خاص مثلاً در ساعات نامناسب یا در حضور افراد دیگر فرا نگیرد. کودکانی که باید در زندگی روزمره، خود را با اتفاقات پیش بینی نشده زیادی سازگار کنند در یادگیری کارهای جدید با مشکل مواجه می شوند. حتی وقتی کودک از نظر رشدی آماده است، راحت تر است در شرایطی آموزش ببیند که از مهارتهایی که یاد می گیرد حمایت شود. اگر شرایط زندگی شما در حال حاضر غیرقابل پیش بینی است، می توانید آموزش را به تاخیر بیاندازید تا کودک بزرگ تر شود.
بد نیست کودک را در آموزش دستشویی رفتن مشارکت دهید. مثلاً می توانید بگذارید خودش لوازم مربوط به آموزش (مانند شورت، لگن، کتاب یا فیلم آموزشی) را انتخاب کند.



بعضی از خانواده های پرمشغله توانسته اند هنگام مسافرت آموزش دستشویی رفتن را با موفقیت آغاز کنند. با وجود اینکه محیط مسافرت ناآشناتر از خانه است این خانواده ها به محیط آرام تری مسافرت کرده و آرامش خانواده را حفظ کردند.
اگر شما و کودکتان برای شروع آماده اید هم اکنون وقت آن است که یک صندلی لگن دار تهیه کنید. اگر از قبل یکی از این صندلیها را دارید ابتدا مطمئن شوید که اندازه آن برای کودک شما مناسب است. مهم است کودک روی صندلی راحت باشد و وقتی روی صندلی نشسته پاهایش به زمین برسد. اطلاعات بیشتر درباره صندلی لگن دار در فصل ۷ آمده است. به کودک خود بگویید، «این لگن توست» و به او اجازه دهید آن را آزمایش کند، جابه جا کند و با شما تصمیم بگیرد آن را کجا بگذارد.
برای بیشتر کودکان، به خصوص دوساله ها، بهتر این است که آموزش را همان طور که کودک لباس به تن دارد آغاز کنید و او را روی صندلی بنشانید. صندلی لگن دار ممکن است در ابتدا سفت و سرد باشد، به همین دلیل با لباس نشستن روی صندلی برای بار اول برای کودک راحت تر است.
از خرسک یا عروسک مورد علاقه کودک برای آموزش استفاده کنید. می توانید عروسک را روی صندلی بنشانید تا کودک چگونگی نشستن روی صندلی را ببیند. والدینی که قوه تخیل قوی دارند می توانند درباره اینکه عروسک چقدر از لگن جدید راضی است و یا این خرسک خیلی دوست دارد یک لگن برای خودش داشته باشد صحبت کنند. بیشتر بچه ها نشستن عروسک روی لگن را دوست دارند و شما می توانید از این تکنیک برای آموزش سایر رفتارهای مربوط به دستشویی رفتن هم استفاده کنید. کودکان با مشاهده مستقیم بیشتر یاد می گیرند تا وقتی که والدین به آنها بگویند چه کار کنند.



در حالی که برای کودک خود داستان یا شعر می خوانید یا با او صحبت می کنید از او بخواهید چند دقیقه روی صندلی بنشیند. به او بگویید در حال تمرین نشستن روی لگن است و وقتی می خواهد «جیش» کند می تواند از آن استفاده کند. اگر دوست ندارد بنشیند وی را مجبور نکنید. اگر کودک در مقابل نشستن مقاومت کند و پدر یا مادر به او اصرار کنند، کشمکشی به وجود می آید که می تواند کل روند آموزش را به تاخیر بیاندازد. این تمرین را برای چند روز تا یک هفته ادامه دهید.
در هفته دوم، هنگامی که کودک شما لباس به تن ندارد مانند قبل یا بعد از حمام رفتن به او پیشنهاد کنید روی صندلی لگن دار بنشیند. مجدداً اگر کودکتان دلش نمی خواهد روی لگن بنشیند وی را مجبور نکنید. کودک به تدریج با لگن آشنا می شود و آن را به عنوان قسمتی از امور روزانه می پذیرد. او ممکن است کارهایی را خودش اضافه کند، مانند با خود بردن صندلی به جاهای دیگر خانه یا داستان تعریف کردن برای خرسک در حالی که روی لگن نشسته است. هم اکنون کودک شما برای تمرینات بیشتر آماده است و می تواند برای ادرار یا مدفوع از لگن استفاده کند.

نظرات کاربران درباره کتاب آموزش دستشویی رفتن به کودکان

راهنمای خوبیه
در 4 هفته پیش توسط fat...rb8