فیدیبو نماینده قانونی انتشارات صابرین و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب ۱۰۱  بازی مهارت‌های زندگی

کتاب ۱۰۱ بازی مهارت‌های زندگی

نسخه الکترونیک کتاب ۱۰۱ بازی مهارت‌های زندگی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۳,۶۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب ۱۰۱ بازی مهارت‌های زندگی

این چندمین کتاب نگارنده است که در زمینه بازی‌ها برای بچه‌ها منتشر می‌کند و این را از سر باور به اهمیت بازی کردن بچه‌ها انجام می‌دهد. امید اینکه این باور در ذهن و عمل متولیان فرهنگی مرتبط با کودکان نیز ایجاد شود یا افزایش یابد.

ادامه...

بخشی از کتاب ۱۰۱ بازی مهارت‌های زندگی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



کلید علائم به کار رفته در بازی ها

برای کمک به پیدا کردن فعالیت های مناسب با موقعیت های مختلف، هرکدام از این بازی ها با نشانه ها یا علائمی کدگذاری شده اند تا با یک نگاه بتوانید اطلاعاتی درباره آن بازی به دست آورید، از جمله:

● وسایل مورد نیاز
● موسیقی مورد نیاز
● فضای مورد نیاز
● احتمال وجود تماس فیزیکی
● بازی های مشکل

این موارد با جزئیات بیشتر در قسمت پایین توضیح داده شده است.

● وسایل مورد نیاز. بیشتر بازی ها نیاز به وسیله خاصی ندارند؛ اما در بعضی موارد، وسایلی مثل کاغذ و قلم، چشم بند، یا چیزهای دیگر برای بازی ضروری هستند. بازی هایی که نیاز به وسیله دارند با علامت زیر مشخص شده و وسایل مورد نیاز، زیر آن فهرست شده است.



= وسیله مورد نیاز است

● فضای مورد نیاز. بعضی از بازی ها نیاز به فضای بزرگ دارند (مثلاً زمانی که قرار است کل بچه ها دایره ای تشکیل دهند یا دور اتاق راه بروند). این مورد با نشانه زیر علامت گذاری شده است.



= احتمال نیاز به فضای بزرگ تر

● نیاز به موسیقی. تعداد کمی از بازی های این کتاب نیاز به موسیقی ضبط شده دارند. این بازی ها با نشانه زیر نشان داده شده اند و نوع موسیقی مورد نیاز، زیر آن قید شده است.



= موسیقی مورد نیاز است

● وجود یا احتمال وجود تماس فیزیکی. اگر چه ممکن است برخی تماس های بدنی خاص در محیط های خاص قابل قبول باشد، نشانه زیر در بالای بعضی از بازی ها آورده شده تا نشان دهد این بازی ها ممکن است شامل تماس های کوچک یا برخوردهای خفیف باشند. می توانید از قبل بررسی کنید که آیا این بازی ها برای شرکت کنندگان و محیط شما مناسب است یا خیر.



= احتمال وجود تماس فیزیکی

● بازی های مشکل. تعدادی از بازی های مشکل و پیچیده کتاب، مخصوص بازیکنان پیشرفته است. این بازی ها با نشانه زیر مشخص شده اند.



= برای بازیکنان پیشرفته.

بخش اول: بازی های من

من چه چیزی هایی دوست دارم؟
بازی های ۱تا ۵

چه کارهایی می توانم انجام دهم؟
بازی های ۶ و ۷

من چه چیزهایی را می بینم؟
بازی های ۸ تا ۱۹



۱.من این عکسو دوست دارم!



وسایل لازم: عکس هایی از مجلات که به اندازه کافی برای همه بچه ها جمع آوری و دسته بندی شده است؛ موسیقی
اهداف
● پرورش خودشناسی در کودکان
● بالابردن توانایی افراد در معرفی خود به دیگران

روش بازی: میز کوچک را وسط اتاق قرار داده و صندلی ها را به صورت دایره ای دور آن بچینید. تعداد زیادی عکس در اندازه های مختلف شامل همه چیز (از عکس یک خانه گرفته تا یک پروانه، فرشته، آفتاب، تعداد زیادی میوه و...) فراهم کنید. هرکدام از بچه ها یک عکس را به علاقه خود انتخاب کند و بعد از معرفی آن برای دیگران توضیح دهد که چرا این تصویر را دوست دارد. البته یک عکس می تواند توسط افراد مختلف انتخاب شود.
مثال
*اسم من ساراست. من کوه رو انتخاب کردم چون عاشق بالا رفتن از کوهم.
*من مانا هستم. من هم عکس دریا رو انتخاب کردم چون من رو یاد تعطیلات کنار دریا می اندازه.

پیشنهاد: در شکل دیگر این بازی می توانید عکس ها را روی میز پراکنده کنید و همه بچه ها تا زمانی که آهنگ در حال پخش است دور آن راه بروند و به محض قطع شدن فوراً یک عکس را انتخاب کنند.
نکته
● یکی از ویژگی های خوب این بازی این است که از کودکان کارهای دشوار و خجالت آور نمی خواهد و معمولاً همه شان خیلی راحت می توانند درباره عکس های مورد علاقه شان توضیح دهند و این به مراتب از توضیح مستقیم درباره خودشان راحت تر است.
● اگر بچه ها همدیگر را می شناسند، بخش معرفی اسم می تواند حذف شود و اگر افراد تازه واردی مثلاً در یک مهمانی هستند، همچنان طبق قاعده اولیه، بازی را شروع کنیم.
درباره بازی حرف بزنیم
*کی دوست داره عکس های خودش رو جمع کنه؟
*آیا این کار براتون سخته؟ چرا؟
بازی های مرتبط
۱ تا ۱۹ـ بازی های من؛ ۲۰ تا ۲۶ـ چگونه شما را بشناسم؛ ۴۱ تا ۴۴ـ بازی های دست گرمی برای کار گروهی؛ ۵۲ تا ۵۶ـ آموزش پذیرش عضو جدید.

۲.از کی حرف زدم؟



اهداف
● به خاطر سپردن اسم افراد
● آشنایی بیشتر افراد گروه با یکدیگر
● گرم گرفتن بچه ها با یکدیگر

روش بازی: بچه ها همین طور که شروع به راه رفتن و آرام دویدن می کنند، درباره خودشان توضیح می دهند و ناگهان راهنما از یکی از بچه ها می خواهد تا در یک جمله یکی دیگر از بچه ها را بدون نام بردن توصیف کند.



وقتی آن جمله گفته شد سایر بچه ها باید بفهمند که درباره چه کسی حرف زده است. اولین نفری که فهمید باید به سرعت به سمتش برود و اگر درست رفته باشد می تواند جمله توصیفی بعدی را انتخاب کند.
مثال
جملات می تواند چیزی شبیه این ها باشد:
*اسم اون مانیه!
*موهاش کوتاهه!

نکته: بچه ها باید مراقب باشند تا وقت دویدن با یکدیگر برخورد نکنند. به همین دلیل هنگام دویدن می توانیم آن ها را تشویق کنیم که مواظب باشند، یا جریمه ای تعیین کنیم. مثل اینکه اگر کسی با کسی تصادف کند تا پایان این مرحله باید بیرون از بازی روی زمین بنشیند. این کار را می کنیم تا حواسشان را بیشتر جمع کنند.
درباره بازی حرف بزنیم
*آیا برات حرف زدن درباره دیگران راحته؟
*وقتی قراره کسی درباره تو نظر بده، آیا دچار دلهره می شی؟
بازی های مرتبط
۴ـ کلاه بدها؛ ۷ـ چه کاری می تونم انجام بدم؟

۳.کارت آرزو ها



وسایل لازم: به اندازه کافی برای همه بچه ها عکس هایی را از مجلات جدا و دسته بندی کنید.

روش بازی: بعد از اینکه بازی «من این عکسو دوست دارم» را اجرا کردید ممکن است بسیاری از بچه ها عکس های انتخابی شان را بعد از پایان بازی نزد خود نگه دارند (که البته همه این کار را انجام نمی دهند). اگر آن بازی را انجام نداده اید عکس های جدیدی را از مجلات ببرید و به هر نفر یک دسته بندی متنوع از چیزهای مختلف بدهید. ابتدا بچه ها تصاویرشان را فقط برای ۵ دقیقه به یکدیگر نشان می دهند و سپس آن را مخفی می کنند. به طوری که هیچ یک از اعضای گروه نتوانند آن را ببینند. سپس یکی از بچه ها بازی را شروع می کند و در مقابل کسی که حدس می زند فلان عکس را در دست دارد می ایستد و در قالب آرزو از او می خواهد که کارتش را برگرداند و به او نشان دهد. اگر درست حدس زده بود بازی را ادامه می دهد و اگر حدسش اشتباه بود جایش را با بازیکن دیگری عوض می کند.



مثال: در مقابل کسی که حدس می زند تصویر خورشید دارد می ایستد و می گوید: «دست های من خالیه. دوست دارم یه خورشید داشته باشم.»

پیشنهاد: با کمی تغییرات هم می توان این بازی را انجام داد. به این شکل که فرد آرزو کننده دور بچه ها بچرخد و همه تصاویر را ببیند و به محض اینکه تصویری را در قالب آرزو درخواست کرد، هرکدام از بچه ها که می داند آن تصویر دست چه کسی است، فوری اسمش را بگوید.
درباره بازی حرف بزنیم
*دوست داری آرزوهاتو توی جمع بگی؟
*نگران نیستی کسی با شنیدن آرزوهات تو رو مسخره کنه؟
*فکر می کردی آرزوی آدم ها این قدر متفاوت باشه؟

۴.کلاه بدها



وسایل لازم: تعدادی عکس به تعداد بچه ها که از مجله بریده شده است و یک کلاه
اهداف
● بیان ناخوشایندی ها
● یافتن مشترکات ذهنی

روش بازی: هر کودک یکی از عکس ها را که به مذاقش خوش نمی آید، انتخاب می کند. دلیل این را که چرا از آن عکس خوشش نمی آید بیان می کند و می گوید می خواهم این را داخل کلاه جادویی بیندازم. سپس عکس را داخل کلاهی که وسط اتاق قرار دارد می اندازد.

مثال: «من از چتر خوشم نمیاد. چون من رو یاد روزهایی می اندازه که بارون می باره و من خیس می شم!»
درباره بازی حرف بزنیم
*اگه از عکسی خوشت نیاد، باهاش چی کار می کنی؟
بازی های مرتبط
۲ـ از کی حرف زدم؟ ۵ـ خوبی شو بگو!

۵.خوبی شو بگو!



وسایل لازم: تعدادی عکس که از مجله بریده شده است (به مقدار کافی برای بازیکن ها)
اهداف
● یادگیری کلیشه ای نبودن
● بیان نکات مثبت
● بیان ناخوشایندی ها
● یادگیری پذیرفتن تغییرات

روش بازی: هر کودک یکی از عکس ها را از داخل کلاه بدها برمی دارد (مراجعه شود به بازی شماره ۴)، هر بازیکن دلیل ناخوشایند بودن آن عکس را به یاد می آورد و سپس دلیلی را برای خوب بودن آن تصویر بیان می کند. اگر دلیل ناخوشایند بودن عکس را به خاطر نیاورد، کودکی که آن دلیل را بیان کرده بود یک بار دیگر آن را بازگو می کند و بازیکن جدید دلیل خوب بودن آن تصویر را بیان می کند.

مثال: عکس چتر که داخل کلاه انداخته شده بود یکی از بچه ها را یاد روزهای بارانی می اندازد: «اما ما می تونیم زیر چتر توی روزهای بارانی راحت باشیم و باهم حرف بزنیم.»
درباره بازی حرف بزنیم
*بیشتر دوست داری خاطرات بدت رو بگی یا خاطرات خوبت رو؟ چرا؟
بازی های مرتبط
۷ـ چه کاری می تونم انجام بدم؟ ۵۶ـ لطفاً اطلاعات بدین!

۶.من می تونم، من نمی تونم!

اهداف
● بهبود عزت نفس
● افزایش صداقت
● جلوگیری از شکسته نفسی نابجا
● احساس همدلی با ناتوانایی های دیگران
● یادگیری اعتماد به گروه

روش بازی: تمام بچه ها خودشان را معرفی می کنند و چیزهایی را که در آن وارد هستند یا نیستند بیان می کنند.

مثال: «اسم من ملیکاست. من می تونم خوب نقاشی کنم اما ریاضیاتم خوب نیست!»

نکته: این بازی به کودکان کمک می کند که بین توانایی ها و ناتوانی های خودشان تعادل برقرار کنند. کودکانی هستند که فقط تمایل دارند در مورد کارهایی که در آن وارد هستند یا در آن ضعیف هستند صحبت کنند. اما این بازی قانونی دارد که نباید حین بازی شکسته شود. اینکه هر دو مورد (توانایی و ناتوانی) را باید همراه باهم بگویند. به یاد داشته باشید که هرکسی در بعضی امور بهتر از دیگران است.
درباره بازی حرف بزنیم
*صحبت کردن در کدوم مورد آسون تره؟ من می تونم ها یا من نمی تونم ها؟
*آیا به نظرت تو اعتماد به نفس داری؟
*اگر آره، این اعتماد به نفس رو چطور به دست آوردی؟
*آیا کسی رو می شناسی که اعتماد به نفس بالایی داشته باشه؟
*چگونه می تونیم در بعضی کارها بهتر باشیم؟

۷.چه کاری می تونم انجام بدم؟

اهداف
● افزایش شناخت اجتماعی
● افزایش شناخت بصری
● بهبود عزت نفس
● جلوگیری از شکسته نفسی نابجا

روش بازی: یکی از بچه ها کاری را که می تواند خوب انجام دهد با پانتومیم اجرا می کند. هرکس که بتواند آن کار را حدس بزند اجرا کننده پانتومیم بعدی است.



مثال: اگر یکی از بچه ها فکر می کند می تواند با صورتش شکلک های بامزه ای در بیاورد این کار را ادامه می دهد تا یکی از بچه ها بگوید «شکلک در آوردن با صورت».
درباره بازی حرف بزنیم
*آیا گفتن کارهایی که می تونی خوب انجام بدی، با کلمات آسون تره یا با اجرای پانتومیم؟

۸.مشاهده اتاق

اهداف
● تیزکردن حواس پنج گانه
● سنجیدن خودآگاهی و خودشناسی
● اهمیت دادن به تغییر و تحول ها

روش بازی: هرکسی که وارد اتاق می شود نکات مورد توجهش در اتاق را می نویسد. طبیعی است لزومی ندارد نقاط توجه همه مثل هم باشد و هرکس می تواند از زاویه خودش به اتاق نگاه کند. بعضی ها به صداها اهمیت می دهند، بعضی ها به بو یا درجه هوای اتاق، بعضی ها به وسایل اتاق یا حتی بعضی ها فقط روی یک شیء به خصوص تمرکز می کنند.
بعد راهنما از آن ها می خواهد تا چشم هایشان را برای چند دقیقه ببندند و بعد از بازکردن چشم هایشان از آن ها می خواهد آنچه را در نظرشان آمده بازگو کنند. در این مرحله اگر بچه ها چیزهایی را که در اتاق دوست ندارند به زبان آوردند، دلیلش را بپرسید. اگر دلیل دوست نداشتن آن ها منطقی بود می توان با تغییرات مورد نظر به بهتر شدن حس آن ها نسبت به اتاق کمک کرد.
درباره بازی حرف بزنیم
*چه چیزی در این اتاق برای تو ناشناخته است؟
*چه چیزی این اتاق رو برای تو راحت و دلنشین می کنه؟
*این اتاق تو رو یاد چه اتاق هایی می اندازه؟
*چه چیزهایی باید به این اتاق اضافه بشه؟

۹.الفبای اتاق



وسایل لازم: کارت هایی درست کنید که روی هرکدام یکی از حروف الفبا به تنهایی نوشته شده باشد.
اهداف
● بهبود درک بصری
● ایجاد ارتباط با فضای اتاق

روش بازی: راهنما به صورت موردی حرف هایی را از بین الفبا انتخاب می کند و به دست بچه ها می دهد تا آن ها با گشتن در اتاق نام اشیایی را که با آن حرف شروع می شود بنویسند.



پیشنهاد:
● می توان این بازی را به گونه دیگری نیز انجام داد. مثلاً هر بازیکن اسم تعدادی از وسایل موجود در فهرست را بنویسد. سپس این فهرست ها را باهم قاطی کنید. هرکس یک فهرست برداشته شروع به پیدا کردن وسایل نامبرده می کند و جلوی آن ها تیک می زند. هرکس زودتر همه اشیاء را پیدا کند برنده است.
● یا اینکه هرکس اسم خودش را حرف به حرف بنویسد و زیر هریک از حروف آن، اشیایی را که با آن حرف شروع می شود یادداشت کند.

نکته: بعد از بازی می توان این کاغذها را دور نینداخت و به دیوار اتاق یا کلاس آویزان کرد.

نظرات کاربران درباره کتاب ۱۰۱ بازی مهارت‌های زندگی