فیدیبو نماینده قانونی انتشارات کتاب همراه و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش

کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش

نسخه الکترونیک کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۱,۵۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش

آسیبهای مفصل زانو در زمره شایعترین ضایعات مفاصل محیطی هستند. به منظور پیشگیری و درمان زانو درد، عضلات اندامهای تحتانی به ویژه اطراف مفاصل زانو را باید تقویت کرد. عضلات نیرومند، بخش عمده‌ای از نیروهای وارده به مفصل (نظیر ضربات خارجی، حرکات غیر طبیعی، نیروی وزن و...) را تحمل می‌کنند و مانع آسیب‌دیدگی مفصل می‌گردند؛ بنابراین افرادی که دارای عضلات ضعیفی هستند در واقع زانوهای خود را بدون هیچ‌گونه محافظی در معرض نیروهای مخرب و آسیب‌رسان قرار می‌دهند. در گذشته، به دلیل نبودن وسایل حمل ونقل امروزی، افراد غالباً مسافتهای طویلی را پیاده طی می‌‌کردند که این امر موجب تقویت عضلات اندامهای تحتانی آنها می‌‌گردید؛ اما امروزه به علت ماشینی شدن زندگی وکم شدن تحرک، ضعف و سستی عضلانی گریبانگیر اکثر افراد جامعه شده است. با استفاده از حرکات ورزشی مناسب و پرهیز از قراردادن مفاصل دروضعیتهای نادرست، تا حدود زیادی می‌‌توان از زانو درد وعوارض نامطلوب ناشی از آن پیشگیری کرد.

ادامه...

بخشی از کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:

پیشگفتار

«به من یک زانوی قوی نشان بده تا به تو یک قلب قوی نشان دهم.»
پل د. وایت
(کاردیولوژیست)

قامت انسان بر ستونهای اندام تحتانی استوار است. ستونهای بدن به گونه ای طراحی شده که ضمن ایجاد استحکام کافی، اجازه تحرک را به انسان می دهد. عامل اصلی تحرک این ستونها، زانوها هستند. ساختمان زانو به صورتی است که انتقال نیروهای حاصل از ایستادن، راه رفتن و... را ممکن می سازد و بدن را قادر به تحمل فشارهای شدید ناشی از حرکات مختلف می کند. هنگام راه رفتن، زانو در هر گام فشاری معادل سه برابر وزن بدن را تحمل می کند. افرادی که بارهای سنگین را جابجا می کنند فشار فوق العاده شدیدی را بر زانوهای خود وارد می آورند. همچنین کسانی که به اقتضای شغل و شرایط زندگی ناگزیر از زانو زدن و چمباتمه زدن به مدت طولانی هستند، بر زانوهایشان نیروی مخربی وارد می کنند. علاوه بر این، هنگام انجام دادن فعالیتهای ورزشی، مفاصل زانو تحت فشارهای ناگهانی و بسیار شدید قرار می گیرند. این فشارهای ناگهانی و بسیار شدید، مفاصل زانو را مستعد وارد آمدن آسیبهای جدّی می کنند.
آسیبهای مفصل زانو در زمره شایعترین ضایعات مفاصل محیطی هستند. به منظور پیشگیری و درمان زانو درد، عضلات اندامهای تحتانی به ویژه اطراف مفاصل زانو را باید تقویت کرد. عضلات نیرومند، بخش عمده ای از نیروهای وارده به مفصل (نظیر ضربات خارجی، حرکات غیر طبیعی، نیروی وزن و...) را تحمل می کنند و مانع آسیب دیدگی مفصل می گردند؛ بنابراین افرادی که دارای عضلات ضعیفی هستند در واقع زانوهای خود را بدون هیچ گونه محافظی در معرض نیروهای مخرب و آسیب رسان قرار می دهند.
در گذشته، به دلیل نبودن وسایل حمل ونقل امروزی، افراد غالباً مسافتهای طویلی را پیاده طی می کردند که این امر موجب تقویت عضلات اندامهای تحتانی آنها می گردید؛ اما امروزه به علت ماشینی شدن زندگی وکم شدن تحرک، ضعف و سستی عضلانی گریبانگیر اکثر افراد جامعه شده است. با استفاده از حرکات ورزشی مناسب و پرهیز از قراردادن مفاصل دروضعیتهای نادرست، تا حدود زیادی می توان از زانو درد وعوارض نامطلوب ناشی از آن پیشگیری کرد.

آذر معزی
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران
ابراهیم عباسی
فیزیوتراپیست فدراسیون پزشکی ورزشی

۱. ساختمان مفصل زانو

زانو یکی از مفاصل مهم بدن است. ساختمان آن به گونه ای طراحی شده که ضمن ایجاد استحکام کافی برای اندام تحتانی، اجازه انجام حرکات مختلفی را نیز می دهد.
سه استخوان در تشکیل مفصل زانو شرکت دارند:
۱- استخوان ران (Femur)
۲- استخوان درشت نی (Tibia)
۳- استخوان کشکک (Patella)
ازدیدگاه تکاملی، زانو ابتدا یک مجموعه سه مفصلی بوده، که طی روندی تدریجی، با قرارگرفتن انسان در وضعیت قائم، به یک مفصل واحد تغییر شکل داده است.
بخش اصلی مفصل زانو بین قسمت تحتانی استخوان ران و قسمت فوقانی استخوان درشت نی قرار دارد و اصطلاحاً آن را مفصل درشت نی رانی (Tibiofemoral) می نامند. مفصل مذکور مستقیماً در تحمل وزن بدن شرکت دارد.
بخش پایینی استخوان ران دارای دو برآمدگی بزرگ است که آنها را لقمه های استخوان ران (Condyles) می گویند. سطح لقمه های استخوان ران از غضروف مفصلی پوشیده شده و با سطوح مفصلی بیضی شکل استخوان درشت نی مفصل می شود. فضای بین سطوح مفصلی استخوان ران و استخوان درشت نی را مایع مفصلی پر کرده است.
استخوان کشکک (کاسه زانو) جلوی زانو قرار دارد و با سطح مفصلی جلوی استخوان ران که بین لقمه های استخوان ران قرار دارد مفصل می شود؛ این قسمت را مفصل کشککی رانی یا (Patellofemoral) می نامند. سطح پشتی استخوان کشکک ازغضروف مفصلی پوشیده است؛ بنابراین، قابلیت تحرک زیادی دارد و به آسانی روی استخوان ران می لغزد. مفصل کشککی رانی هیچ گونه نقشی در تحمل وزن ندارد، اما فعالانه در حرکات زانو شرکت می کند. بدیهی است که این مفصل مستقل و مجزا از مفصل درشت نی رانی است.
در بخش خارجی زانو، مفصل دیگری بین استخوانهای درشت نی و نازک نی وجود دارد که آن را مفصل «درشت نی – نازک نئی فوقانی» (Tibiofemoral) می نامند. مفصل مذکور به طور مستقیم با زانو ارتباطی ندارد، اما درحرکات زانو به ویژه هنگامی که زانو در حین چرخش خم می شود موثر است.



شما به راحتی می توانید استخوانهای زانو را با دست لمس کنید. در جلوی مفصل، کشکک قرار دارد. هنگامی که زانو صاف است، به آسانی می توانید کشکک را حرکت دهید. در زیر کشکک، برجستگی مشخصی روی استخوان درشت نی قابل لمس است که به آن برجستگی درشت نئی (توبروزیته تی بیا) می گویند. وتر یا تاندون عضله چهار سر ران به این برجستگی اتصال دارد. در طرفین برجستگی مزبور، لبه های فوقانی استخوان درشت نی را می توان لمس کرد.
برای لمس کردن لقمه های استخوان ران کافی است زانو را خم کنید. در این وضعیت کشکک به طرف پایین حرکت می کند. و لقمه های استخوان ران نمایان می شوند. در قسمت خارجی مفصل زانو، سر استخوان نازک نی را به آسانی می توان لمس کرد.
زانو نیز همانند سایر مفاصل بدن، با پوششی به نام «کپسول مفصلی» احاطه شده است. کپسول مفصلی، به طور کامل بخشهای انتهایی استخوانهای ران و ساق را پوشانده است، اما روی کشکک را نمی پوشاند. جهت محافظت بیشتر زانو، بخشهایی از کپسول ضخامت بیشتری دارد. بخشهای ضخیمشده کپسول مفصلی را اصطلاحاً رباط یا لیگامان (Ligament) می گویند. رباطها ضمن حفظ پایداری مفصل، مانع حرکات غیر طبیعی آن می شوند. در بخش داخلی زانو، رباطی به نام رباط داخلی (Medial Ligament) قرار دارد. طول این رباط حدود ۱۵ سانتیمتر است و ازجمله لیگامانهای بسیار قوی زانوست. نام دیگر این رباط، «لیگامان تی بیال کلترال» است. در قسمت خارجی زانو، رباط دیگری به نام رباط خارجی Ligament) Lateral) یا «لیگامان فیبولا رکلترال» وجود دارد.



در بخش پشتی مفصل، رباطهای دیگری زانو را تقویت می کنند. درون مفصل زانو، درست در خط وسط دو رباط بسیار نیرومند و قوی وجود دارد. این رباطها مرکز استخوان درشت نی را به وسط لقمه های استخوان ران متصل می کنند و به دلیل نحوه قرارگرفتنشان، اصطلاحاً رباطهای صلیبی یا متقاطع(Cruciate Ligaments) نامیده می شوند. رباطهای مزبور را لیگامانهای «کروشیت» نیز می نامند، رباطهای صلیبی نقش بسیار مهمی در پایداری زانو دارند و از جابجایی غیرطبیعی استخوان درشت نی نیز جلوگیری می کنند.
رباطهای خارجی وداخلی زانو مانع حرکات جانبی مفصل می شوند؛ حال آنکه رباطهای صلیبی (کروشیت) از سرخوردن و حرکات پرخشی غیرطبیعی استخوانهای ران و درشت نی جلوگیری می کنند. بدیهی است که عضلات و تاندونهای اطراف متصل، رباطها را برای محافظت از زانو یاری می دهند.
مفصل رانی کشککی فاقد رباط است و عضلات چهار سر ران موجب پایداری آن می شوند. وتر یا تاندون عضله چهار سر ران، کشکک را در مقابل استخوان ران نگه می دارد. شایان ذکر است که تاندون پاتلار را رباط پاتلار (رباط کشککی) نیز می نامند.
سطوح مفصل زانو را غضروف مفصلی پوشانده است. این غضروف سطوح لقمه های استخوان ران و بخش فوقانی استخوان درشت نی و بخش پشتی کشکک را نیز می پوشاند.
از آنجا که سطوح مفصلی استخوانهای ران و درشت نی به حد کافی با هم تطابق ندارند، بین آنها نوعی بافت «فیبری – غضروفی» موسوم به مینیسک (Meniscus) در بخشهای داخلی و خارجی زانو وجود دارد. مینیسک داخلی به شکل دایره و مینیسک خارجی به شکل هلال است. مینیسک داخلی به کپسول مفصلی و رباط داخلی زانو اتصالات محکمی دارد و برخلاف مینیسک خارجی تحرک چندانی ندارد.



سطوح مفصلی زانو را مایع مفصلی- که مایع سیتوویال نیز نامیده می شود- لغزنده نگه می دارد. مایع مفصلی را غشای سینوویال ترشح می کند. غشای سینوویال بخش داخلی کپسول مفصلی را می پوشاند و در تماس مستقیم با سطح مفصلی است. همچنین در اطراف مفصل زانو تعدادی کیسه حاوی مایع سینوویال وجود دارد که «بورس» (Bursae) نامیده می شود.
مهمترین وظیفه بورس کم کردن اصطکاک و آسانسازی حرکت بین سطوح مختلف حرکتی بدن است. برای مثال، بورس موجب سهولت حرکت تاندون بر روی استخوان یا بافتهای جلدی روی استخوان می گردد.



در کودکان، در محل اتصال بخشهای انتهایی استخوان به تنه آن، صفحاتی موسوم به «غضروف رشد» یا صفحه «اپی فیزیال» وجود دارد که رشد طولی استخوانها را سبب می شود. صفحات غضروف رشد ران وساق در اطراف مفصل زانو قرار دارند. با اتمام دوران رشد (شانزده سالگی در دختران و هیجده سالگی در پسران) غضروفهای رشد بتدریج استخوانی می شوند. شایان ذکر است که لایه ضریع یا «پریوست» (لایه پوشاننده استخوانها) مسئولیت رشد عرضی استخوانها را به عهده دارد.
برجستگی استخوان درشت نی نیز دارای غضروف رشد است که در ۱۷- ۱۵ سالگی استخوان می شود و به استخوان درشت نی کاملا متصل می گردد. رشد استخوان کشکک نیز از سه سالگی آغاز می شود و بخشهای مجزای آن به سرعت به هم متصل می شوند و استخوان واحدی را می سازند. بدیهی است که رشد استخوانهای بدن تابع عوامل ژنتیکی، تغذیه ای، ونحوه استفاده از استخوانهاست. تنه استخوانهای ران از ناحیه عریض لگنی شروع می شود و با کمی زاویه نسبت به خط عمود تا ناحیه میانی زانو امتداد می یابد؛ در حالی که استخوانهای ساق در حالت تقریباً عمودی نسبت به سطح زمین قرار دارند. این ترکیب موجب ایجاد زاویه ای درمفصل زانو می گردد که در حالت طبیعی حدود ۱۲- ۱۰ درجه است. افزایش یا کاهش زاویه مزبور، در اندام تحتانی تغییر شکل ایجاد می کند؛ بدین ترتیب که افزایش آن منجر به حالت «ژنووالگوم» (Genu Valgum یاKnock Knee) می شود که در آن زانوها به یکدیگر نزدیک می شوند و ساقها از یکدیگر فاصله می گیرند. کاهش زاویه طبیعی زانو منجر به دور شدن زانوها از یکدیگر می شود واندامهای تحتانی حالت کمانی یا پرانتزی پیدا می کنند که به آن «ژنوواروم» (Genu Varum یا Bowleg) می گویند.



نظرات کاربران درباره کتاب پیشگیری و درمان زانو درد با ورزش