فیدیبو نماینده قانونی انتشارات کارآفرینان بزرگ و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .

کتاب بازاریابی و تبلیغات فوق‌حرفه‌ای به شیوه بیژن پاکزاد
بزرگترین سازنده عطر و طراح لباس جهان

نسخه الکترونیک کتاب بازاریابی و تبلیغات فوق‌حرفه‌ای به شیوه بیژن پاکزاد به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است. تنها لازم است اپلیکیشن موبایل و یا نرم افزار ویندوزی رایگان فیدیبو را نصب کنید.

درباره کتاب بازاریابی و تبلیغات فوق‌حرفه‌ای به شیوه بیژن پاکزاد

کتاب "بازاریابی و تبلیغات فوق حرفه ای به شیوه بیژن پاکزاد" نتیجه تجربیات جناب بیژن پاکزاد بزرگترین سازنده عطر و طراح لباس جهان می باشد که در زمان حیاتشان با تماس های متعددی که با این شخصیت کارآفرین و وطن پرست داشتیم گردآوری گردید. مرحوم بیژن پاکزاد، تاکید بسیار فراوانی برای موفقیت در کار بر روی بازاریابی و فروشندگی و تبلیغات داشتند. صداقت، ارائه با کیفیت محصول و ارائه درست و به موقع آن، عامل مهمی برای پیروزی در تجارت به شیوه بیژن پاکزاد می باشد.

ادامه...
  • ناشر انتشارات کارآفرینان بزرگ
  • تاریخ نشر
  • زبان فارسی
  • حجم فایل 1.03 مگابایت
  • تعداد صفحات ۷۳ صفحه
  • شابک

معرفی رایگان کتاب بازاریابی و تبلیغات فوق‌حرفه‌ای به شیوه بیژن پاکزاد

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



تاریخچه صنعت عطر سازی

کلمه عطر از کلمه لاتین "پِر" به معنای "از میان" و "فوموس" به معنای دود می آید. فرانسوی ها، بوی خوشی را که در هوا پخش می شد، "عطر" نامیدند.
نخستین شکل عطر، بخور بود که اولین بار در حدود ۴۰۰۰ سال پیش در بین النهرین کشف شد. در آن هنگام، در مناسک مذهبی، صمغ ها و چوب های مختلفی سوزانده می شد. همچنین چوب ها و صمغ های خوش بو را در آب و روغن می خیساندند و بدن خود را با آن ماساژ می دادند. هنگام مومیایی مردگان نیز از این عطرها استفاده می شد.
بنا به هیروگلیف های کشف شده، عطر در زندگی مصریان نقش مهمی بازی می کرد. تا آغاز عصر طلایی مصریان، عطر فقط در مراسم مذهبی برای خدایان یا فراعنه استفاده می شد. به تدریج صمغ ها، خوشبوکننده ها و روغن های معطر از انحصار روحانیون خارج شد و مردم موظف شدند حداقل هفته ای یک بار از آن استفاده کنند. از آن جایی که مصریان معتقد بودند که روح به آسمان می رود، خویشاوندان مرده همواره کوزه هایی پُر از مواد خوشبوکننده در مقابر می گذاشتند. آب و هوای مُناسب مصر، آنان را قادر ساخت از هند، ادویه ها و مواد بودار زیادی مانند، زنجبیل، فلفل و چوب صندل وارد کنند. آنان هنوز نیز در تولید روغن اسانس عطر که بخش مهمی از محصولات دنیا را تشکیل می دهد، جایگاه برجسته ای دارند.
یونانیان و رومیان، عطر را از مصریان گرفتند. نزد کِرتیان نیز محبوب ترین گُل ها سوسن و رز بود. آنان که در ساختن روغن های گیاهی مثل روغن زیتون و روغن بادام سررشته زیادی داشتند، روغن های برگرفته از گل های سوسن، رز، رازیانه و ریشه زنبق زرد را به این صنعت افزودند. یونانیان اولین عطر مایع را ساختند، گرچه با عطرهای امروزی تفاوت داشت. این عطرها، پودرهای خوشبویی بودند که بدون الکل با روغن مخلوط می شدند. از آن جایی که یونانیان در مصرف عطر افراط می کردند، سولون در قرن ششم استفاده از عطر را در قانون ممنوع کرد تا در هزینه های وارداتی صرفه جویی شود، اما این ممنوعیت، چندان نپایید. تئوفراستوسِ آتنی درباره بوهای مختلف، روغن ها و منشا گیاهی آنها و حتی اثر بوهای مختلف بر خُلق و خوی و تفکر بحث کرده است. او درباره ادراک ما از بوها نیز تحقیق کرده و به رابطه بین این ادراک ها و قوه چشایی پی برده بود.
ایرانی ها، گذشته و صنعت کنونی عطر را به هم پیوند دادند. آنها یکی از اولین تمدن هایی بودند که به تجملات بسیار اهمیت داده، روزانه با لوسیون های معطر، خود را شست و شو می دادند و در نوشیدنی هایشان از اسانس های عطردار استفاده می کردند. ایرانی ها برای تهیه این اسانس ها به همسایگان خود، مبالغ هنگفتی پرداخت می کردند.
پروسه استخراج روغن از گُل ها به وسیله تقطیر، توسط ابن سینا کشف شد. او ابتدا با گل رز شروع کرد. تا پیش از کشف او، عطرهای مایع، مخلوطی از روغن و گیاهان له شده یا گلبرگ هایی بودند که بوی تندی داشتند. گلاب، لطیف تر بود و به زودی محبوب گشت.
وِنیز و فلورانس در دوره رنسانس مراکز عطرسازی بودند. کاترین دِ مدیسی بعد از ازدواج با هانری دوم، پادشاه فرانسه، عطرسازش را از ایتالیا با خود بُرد. آزمایشگاه این عطرساز با یک راهروی مخفی به آپارتمان کاترین وصل می شد به این ترتیب امکان دزدیده شدن فرمول عطرهای او وجود نداشت. در این دوران، فرانسه به امپراتوری عطر تبدیل شد و درباریان فرانسه که با وجود لباس های باشکوه و کلاه گیس های پودر زده به نظافت خود اهمیت نمی دادند، به مصرف کنندگان اصلی عطر تبدیل شدند. در دوران انقلاب فرانسه این صنعت افول کرد. در این دوران، عطر جدیدی به نام "گیوتین" در بازار عرضه می شد که منشا آن ناشناخته است اما انقلابیون و "سن کلودها" (مردم عادی) از آن استفاده می کردند. با به قدرت رسیدن ناپلئون، صنعت عطرسازی دوباره شکوفا شد. شهر گراسه فرانسه بزرگترین مرکز تولیدکننده مواد اولیه عطر از نظر تجارت یاسمن، رز و پرتقال است که از سال ۱۷۲۴ به این کار اشتغال دارد.

ادوکلن

شاید نامگذاری ادوکلن عجیب به نظر آید، زیرا کلون، نام فرانسوی شهر کلن در آلمان است، در حالی که ادوکلن از ایتالیا آمده است. جیان پائولو فمینیس، آرایشگری از شهر "وال ویگزو"، مبتکر ادوکلن بود. او از ایتالیا به آلمان رفت و آب معطری را کشف کرد که نامش را "آب ستودنی" گذاشت. این آب معطر از الکل، روغن بهار نارنج، ترنج، اسطوخودوس، و اکلیل کوهی ساخته می شد. در سال ۱۷۰۹ که پائولو این ماده را به بازار عرضه کرد چنان مشتریان فراوانی یافت که مجبور شد از برادرزاده اش، جیووانی ماریا فارینا کمک بگیرد تا بتواند سفارش ها را آماده سازد. در سال ۱۷۳۲ فارینا این محصول را به عنوان داروی بیماری های مختلف از جمله معده درد تا خونریزی روده به بازار عرضه کرد.
در میانه قرن هجدهم، پس از پایان جنگ هفت ساله میان پروس و بریتانیا از یک سو و اتحادی از فرانسه و اتریش و روسیه از سوی دیگر، سربازان فرانسوی، اتریشی و روسی و بریتانیایی بطری های "آب ستودنی" را به کشورهای خود بردند و بازاری جهانی برای آن پدید آوردند. فرانسوی ها، آن را "ادوکلن" نامیدند.
ادوکلن در قرن هجدهم موارد استفاده مختلفی داشت: در آب استحمام ریخته می شد، با شراب مخلوط می شد، همراه با قند خورده می شد، به عنوان ماده شستشوی دهان، تنقیه و یکی از ترکیبات ضماد مورد استفاده قرار می گرفت و مستقیم تزریق می شد.
سرانجام فارینا، فرمول این "آب" را به لئونس کولاس فروخت. کولانس هم در سال ۱۸۶۲ این فرمول را به راجر گاله فروخت که امروزه حق قانونی بر ادوکلن فرانسوی را داراست. چند تن از اعضای خانواده فرینا و فمینیس، در کلن باقی ماندند و به تولید آب معجزه گر خود ادامه دادند. یکی از اَعقاب این خانواده، این فرمول را به ویلهلم مولنز فروخت که در سال ۱۷۹۲ مغازه ای در آلمان باز کرد به آدرس: گلوکن گاسه شماره ۴۷۱۱. امروزه این رایحه سنتی معروف به ادوکلن تحت نام ۴۷۱۱ فروخته می شود، که قدیمی ترین و مستمرترین ماده معطر تولید شده است.
فرمول دقیق عطرهای تجاری مخفی هستند و حتی اگر هم علنی شوند، چنان پروسه پیچیده ای در تهیه آنها به کار می رود که استفاده چندانی ندارند. روغن اسانس عطر با یک حلال رقیق می شود زیرا روغن غیر رقیق شده، چنان ترکیبات فراری دارد که در صورت استفاده به حساسیت و جراحات پوستی یا خراب شدن لباس منجر می شود.
متداول ترین ماده حلال روغن عطر، اتانول یا مخلوطی از اتانول و آب است. افزایش ترکیب معطر عطر موجب افزایش شدت بو و ماندگاری آن می شوند. بنابراین، اگرچه غلظت روغن عطر در ادوپرفوم بیشتر از ادوتوالت است، اما میزان آن در هر کارخانه عطرسازی متفاوت است. یا برخی از عطرها، نام یکسانی دارند اما با غلظت های متفاوتی.
عطرها در حدود سال ۱۹۰۰ به این گروه ها تقسیم بندی شدند: تک گل: با عطر یک گل خاص؛ چند گل: ترکیب چند گلی؛ آمبری: گروه گسترده ای از بوهای وانیلی و حیوانی همراه با بوی گل ها و چوب های متفاوت؛ چوب: عطر چوب های معطر، به ویژه صندل و سدر؛ چرمی: خانواده ای از رایحه های دارای رگه هایی از بوی عسل، تنباکو، چوب و قطران چوب که یادآور چرم هستند؛ قبرس: شامل رایحه هایی متشکل از ترنج، خزه، بلوط، پچولی و ماده معطری که از لادن به دست می آید؛ فوژه: به معنای سرخس در زبان فرانسه، و ساخته شده بر اساس رایحه های اسطوخودوس، کومارین (ماده ای معطر با بوی وانیل). بسیاری از عطرهای مردانه به این خانواده متعلق هستند.
از سال ۱۹۴۵ نیز به علت پیشرفت در صنعت عطرسازی، گروه های دیگری به این دسته بالا اضافه شده اند، شامل: گل های درخشان، سبز، اقیانوسی/ اوزونی، لیمویی یا میوه ای، گورماند/ اومامی (با رایحه خوراکی ها یا دسر).

شیشه عطر

هم پای عطرسازی، ساختن ظروف و بطری های عطر آغاز شد. قدیمی ترین بطری عطر شناخته شده به مصریان تعلق دارد. این بطری ها از سنگ و رخام (نوعی سنگ مرمر) ساخته می شدند که عطر را خنک نگاه می داشتند و مایع از آنها تراوش نمی کرد. در گورهای مصریان، ظروف متعددی یافت شده اند. همچنین بطری های شیشه ای که تاریخ آنها به قرن پانزدهم قبل از میلاد بازمی گردد. بطری های یافت شده در فلسطین از شیشه هستند و در آن زمان شیشه گرانبهاتر از طلا بود. برخی از ظروف عطر نیز از طلا هستند.
یونانیان از صنعت سفالگری خود برای ساختن ظروف عطر استفاده کردند. آنها فلاسکهایی در اشکال مختلف می ساختند و آنها را با اشکال هندسی، تصویر حیوانات، صحنه هایی از اسطوره یا زندگی روزمره با پیکره های سیاه یا قرمز تزئین می کردند. کلاسیک ترین و متداول ترین فرم، "لکیتوس"، شیشه هایی باریک و ظریف، بودند.
اروپایی ها از ظروف بسیار مختلفی برای نگهداری عطرهای خود استفاده می کردند: شیشه، طلا، نقره، چینی، سنگ های گرانبها و صدف. فرم ظروف نیز متنوع بودند: سنجاق سینه، گوشواره نقره ای، گردنبند یا انگشتر که پر از عطر بودند. در قرن سیزدهم، برای ساختن بطری ها از چینی استفاده می شد.
در اواخر سده ۱۸۸۰ صنعت بطری عطر دچار تحول چشمگیری شد. در آن زمان گرایش شدیدی به استفاده از موتیف های گل وجود داشت. گرایش دیگر استفاده از بطری های کریستال با طرح های کلاسیک و درهایی از آلیاژ برنج بود. در دهه ۱۹۱۰، ظهور روانکاوی و عطرهای جدید به ابداع بطری ها و عطرهای جدیدی منجر شد. عطرهایی برای اوقات خاصی از روز، فصل و مردمان به بازار آمدند.
در دهه ۱۹۲۰ سربازان آمریکایی از پاریس عطر به کشور خود بردند و بازار آن در آمریکا رونق یافت. شرکتهای متعددی تاسیس شدند و طراحان بسیاری به این رشته جذب شدند. اکثر این طراحان اطلاع چندانی از عطرسازی نداشتند اما می دانستند که نحوه عرضه، نقش حیاتی در موفقیت یک عطر دارد. در این سالها، دیزاین های متفاوتی برای بطری های عطر ابداع گشت. بعد از بحران سال ۱۹۲۹، بازار عطر دچار رکود شدید شد و طرح بطری ها، ساده تر و محافظه کارانه شدند و اغلب با دستگاه ساخته می شدند و موتیف آنها بیشتر از فیلم های هالیوودی و کلان شهرها گرفته می شد، نظیر آسمان خراشهای نیویورک و... در دهه سی نیز، جنگ جهانی دوم مایه افول کیفیت عطر و نحوه عرضه آن گشت. اما با پایان جنگ جهانی دوم، عطر و همراه با آن بطری های عطر مجدداً جان گرفتند. طرح های این دوره بیشتر زنانه و رمانتیک بودند.
امروزه، از بطری های عطر انتظار می رود که حس عطر را منتقل کند. بطری اولین چیزیست که به چشم می خورد و در تصمیم خریدار نقش مهمی دارد. بنابراین طراحان، بطری ها را جلوه ای از عطر می دانند و می کوشند برحسب نوع عطر، بطری آن را طراحی کنند. استفاده از زینت آلات به عنوان ظروف عطر نیز مجدداً رایج گشته است.

مقدمه ناشر

به نام خدا

انتشارات کارآفرینان بزرگ، نخستین و تنها ناشر کتاب های زندگینامه کارآفرینان بزرگ ایرانی، سالهاست که در دنیای زیبای کارآفرینی تحقیق و پژوهش می نماید.
نیاز به الگوهای کارآفرین، برای ترغیب جوانان به کسب و کار مستقل و همچنین راهنمایی، برای افرادی که قصد دارند در حوزه کارآفرینی پیشرفت نمایند، منجر به تولید پُر افتخارترین مجموعه کتاب های زندگینامه و تحلیل زندگی بزرگترین کارآفرینان ایرانی توسط این انتشارات گردید.
استقبال ایرانیان سراسر جهان از کتاب های انتشارات کارآفرینان بزرگ، تیم پژوهشی این انتشارات را ترغیب نمود تا در تمام حوزه هایی که می تواند در پیشرفت شغلی، زندگی، آینده و حتی روابط بین افراد موثر باشد، کتابهای مفیدی را منتشر نموده و در اختیار دوستداران این انتشارات قرار دهد.
کتاب "بازاریابی و تبلیغات فوق حرفه ای به شیوه بیژن پاکزاد" نتیجه تجربیات جناب بیژن پاکزاد بزرگترین سازنده عطر و طراح لباس جهان می باشد که در زمان حیاتشان با تماس های متعددی که با این شخصیت کارآفرین و وطن پرست داشتیم گردآوری گردید. مرحوم بیژن پاکزاد، تاکید بسیار فراوانی برای موفقیت در کار بر روی بازاریابی و فروشندگی و تبلیغات داشتند. صداقت، ارائه با کیفیت محصول و ارائه درست و به موقع آن، عامل مهمی برای پیروزی در تجارت به شیوه بیژن پاکزاد می باشد.
این تجربیات ارزشمند را بخوانید، لذت ببرید، بکار بگیرید و موفق شوید.

موفقیت حق شماست
مهشید سنایی فرد
مدیر انتشارات کارآفرینان بزرگ

بیژن از آغاز تا امروز

با وجود بروز بحران اقتصاد جهانی و متزلزل شدن بازارهای سهام در جهان، برند Bijan که برای تقریبا ۳۰ سال، موفق به فروش بهترین عطرها و گران ترین پوشاک مردانه جهان در Beverly Hill بود نه تنها متاثر از این بحران نشد که حتی ۱۰۰ میلیون دلار نیز صرف تبلیغات چاپی و تلویزیونی خود کرد.



هدف بخش عمده ای از تبلیغات این برند، تشویق افراد به خرید اجناس آن به عنوان یک انسان رویایی بود. به گفته محبی، مدیر مالی برند Bijan، فروش عطرها، لباس ها و جواهرات این برند به طور کلی بیش از ۲۰ میلیون دلار درآمد سالیانه و راه اندازی چهار خط تولید عطر نیز ۵۰ میلیون دلار درآمد اضافه برای آن در بر داشته است.
بیژن پاکزاد مقدار قابل توجهی از املاک تجاری درجه یک در Beverly Hills را در تملک داشت.
فروشگاه «Beverly Hills» او که با عنوان «Bijan» نیز شناخته می شد، یک کاخ به سبک مدیترانه ای بود که در سال ۱۹۷۶ افتتاح شد و لباس های لوکسی مانند یک کت vicuna آمریکایی (بافته شده از پشم شتر بی کوهان آمریکایی) به قیمت ۱۵ هزار دلار، یک روتختی پشمی chinchilla به قیمت ۱۲۰ هزار دلار و یک سِت چمدان از پوست کروکودیل به قیمت ۶۵ هزار دلار را ارائه می کرد.
دکور فروشگاه به فراخور شهرت فروشگاه از زیباترین شکل ممکن، با فرش های نفیس و دستبافت ایرانی به قیمت ۵۰۰ هزار دلار، یک پلکان براق و برنجی به قیمت ۴۰۰ هزار دلار و یک چلچراغ به قیمت ۷۵ هزار دلار ساخته شده است. دیوارها با سایه ای آفتابی از رنگ زرد امضای Bijan به شمار می رود. وقتی او دومین فروشگاه خود در خیابان پنجم در نیویورک را در سال ۱۹۸۴ افتتاح کرد، از صرف هزینه ۱۰ میلیون دلاری برای طراحی آن خبر داد.
حقیقتی که Bijan از آن به عنوان یک گام به سوی رسیدن به یک ایده درخشان استفاده می کرد آن بود که «زنان و مردان آمریکایی واقعا فکر می کنند که لباس آنها نشان دهنده شخصیتشان است.» این کار زمان بر و هزینه بردار بوده، اما فکر بزرگی بود.
او بسیار هوشمندانه و سنجیده کار می کرد. همه این جزئیات تصویر Bijan را نزد مردم برای یافتن همه کالاهای گران قیمت در جهان ارتقا می داد. او در حالی که معتقد بود معرفی خود و محصولاتش یک نوع بازاریابی است، ۱۰۰ میلیون دلار صرف تبلیغات چاپی و تلویزیونی برند خود کرد. در مرحله بعد، او به مشتری در خرید کالای مورد نظر کمک کرده و مشتری با دیدن او Bijan را به یاد می آورد که همه آن کارهای خاص را برای او انجام می دهد.
Bijan هنرمند و متفکری بود که در پشت موفقیت های این برند قرار می گرفت. حضور او در تبلیغات مجله ها این نکته را به یاد مشتریان می آورد که یک کالا را نه از کارخانه بلکه با امضای Bijan خریداری می کنند. مشتریان آمریکایی و بین المللی، او و اقداماتش را تحسین کرده و او را می پرستیدند.
چرا یک انسان با درآمد ۴ هزار دلاری، ۶ هزار و ۵۰۰ دلار به خرید یک عطر یا کُت Bijan اختصاص می داد؟ این سوالی است که در پاسخ آن باید گفت: مردم برای یک کالای گران قیمت ارزش قائل می شوند. یک دلیل آن است که این قبیل کالاها منحصر به فرد به نظر رسیده و این پیام را به دیگران منتقل می کند که این فرد توانایی مالی بالایی داشته و تلاش می کند تا با افراد شبیه به خود معاشرت کند. اگر یک کالای گران قیمت ارزان شود، کاهش تقاضا و در نتیجه افت ارزش آن را در پی خواهد داشت. این اعتقاد Bijan باعث شد که بحران اقتصادی بر روی تجارت آن تاثیر نداشته و مشتریان آن از هزینه های کسب و کار خود کم کرده ولی همچنان برای اجناس تولیدی این برند از خود علاقه نشان دهند. Bijan این تصور را رها نکرده و یقینا، او با داشتن یک جت اختصاصی، اتومبیل های گران قیمت، یک کاخ در Beverly Hills و تماس با موفقترین و قدرتمندترین مردان در سرتاسر جهان فردی خوشحال بود.
بیژن پاکزاد، بزرگترین سازنده عطر و طراح لباس های شیک و گران قیمت که فروشگاه او در Rodeo Drive به عنوان فروشگاه گرانترین لباس های دنیا شناخته می شد، در سن ۶۷ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
او با پشتکار فراوان، روز به روز بر ثروت، تعداد فروشگاه ها و مشتریان مشهور خود می افزود. او در بیلبورد های تبلیغاتی و آگهی های خود در مجلات در کنار بازیگر آمریکایی «بو درک» و مایکل جردن حضور پیدا می کرد.
در حقیقت، در مقایسه با بخش عمده ای از دیگر طراحان پوشاک لوکس در جهان، محصولات او با بالاترین قیمت در بازار ارائه می شد که از آن قبیل می توان به کت و شلوارهای هزار دلاری و پیراهن های ۲۰۰ دلاری اشاره کرد. با این وجود، نام Bijan، خاویار و کشتی تفریحی را به یاد ما می آورد. در سال ۱۹۸۲ او یک تپانچه اتوماتیک کلت ۳۸ کالیبری را طراحی کرد که قطعات طلای ۲۴ قیراطی را به قیمت ۱۰ هزار دلار تولید می کرد. او یک بار یک نوار الماس نشان، به قیمت ۲۰ میلیون دلار برای کار گذاشتن در میان موهای خانم دِرک، بازیگر و مدل معروف آمریکایی برای حضور در یک کمپین تبلیغاتی عطر را طراحی کرد. سال گذشته، رولز رویس از همکاری Bijan در طراحی یک خودروی کوپه به تعداد محدود به قیمت یک میلیون دلار خبر داد.
پاکزاد همچنین به عنوان یک شخص عاشق ماشین شناخته شده و رولز رویس زرد کلاسیک خود را در Rodeo Drive پارک می کرد. در گاراژ او درBeverly Hills با ظرفیت ۲۳ خودرو، یک Bentley و یک فراری زرد، یک Aston Martin، یک بی ام دبلیو، یک کادیلاک و بسیاری از دیگر اتومیبل های لوکس جهان متعلق به او وجود دارد. بیژن پاکزاد در چهارم آوریل، در سال۱۹۴۰ در تهران به دنیا آمد. پدر او یک کارخانه دار ثروتمند بود که او را برای تحصیل در رشته طراحی به مدرسه هایی در سوییس و ایتالیا فرستاد.
برای مدت هفت سال او به طراحی پوشاک مردانه در فلورانس پرداخت. پس از مهاجرت به لس آنجلس در اوایل دهه ۱۹۷۰ اولین فروشگاه خود به نام Bijan را افتتاح کرد و به سرعت حوزه کاری خود را به تولید جواهرات، عطر ها و لباس ورزشی تعمیم داد. پس از مدتی او به یک میلیونر تبدیل شد.
فروشگاه نیویورک که در سال ۲۰۰۰ بسته شد، یک جاذبه همیشگی و یک خاطره زیبا برای مشتریان پاکزاد است. علت موفقیتِ این فروشگاه تعیین قرار ملاقات با مشتریان بود که به عنوان یک سیاست منحصر به فرد به توضیح شرایط ویژه برای مصرف کننده و در نتیجه حفظ او در آینده می پرداخت.
با این حال باید دید که سرنوشت این برند پس از مرگ بنیان گذار آن چه می شود؟

نظرات کاربران درباره کتاب بازاریابی و تبلیغات فوق‌حرفه‌ای به شیوه بیژن پاکزاد