فیدیبو نماینده قانونی انتشارات آوای قلم و بیش از ۶۰۰ ناشر دیگر برای عرضه کتاب الکترونیک و صوتی است .
کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی

کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی

نسخه الکترونیک کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی به همراه هزاران کتاب دیگر از طریق فیدیبو به صورت کاملا قانونی در دسترس است.


فقط قابل استفاده در اپلیکیشن‌های iOS | Android | Windows فیدیبو

با کد تخفیف fdb40 این کتاب را در اولین خریدتان با ۴۰٪ تخفیف یعنی ۶,۶۰۰ تومان دریافت کنید!

درباره کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی

میزان اثرات و پیامدهای مرتبط با آرسنیک در هنگام مصرف آب نامشخص است اما در طولانی‌مدت، اثرات و علائم ظاهری بیماری‌های مرتبط با آرسنیک و مشابه با آن نمایان می‌شود. به هر حال اثرات آرسنیکوز، خطرناک و مصرف طولانی‌مدت آب آلوده به آرسنیک منجر به ظهور انواع سرطان‌ها می‌شود. در کتاب حاضر با عنوان آرسنیک در آب آشامیدنی موضوعات آرسنیک در بخش‌های مختلف شامل مسائل بهداشتی، اجتماعی، رهنمودها و استانداردها، پراکندگی، منابع، کاربردها، سمیت، مواجهه، آنالیز، تکنولوژی‌های حذف، سابقه تحقیقات در جهان و کتاب‌ها و سایت‌های مرتبط با آرسنیک آورده شده است.

ادامه...

بخشی از کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی

شما به آخر نمونه کتاب رسیده‌اید، برای خواندن نسخه کامل، کتاب الکترونیک را خریداری نمایید و سپس با نصب اپلیکیشن فیدیبو آن را مطالعه کنید:



مقدمه ناشر

سپاس بیکران پروردگار را که به انسان قدرت اندیشیدن بخشید، قدرتی که در مقایسه با سایر موجودات باعث شده است که انسان هرگز به امکانات محدود خود اکتفا نکند. مکاتب الهی، انسان را موجودی کمال طلب و پویا می‎دانند که جهت گیری او به سوی خالقش می باشد.
از جمله راه های تقرب به خداوند علم است، علمی که زیبایی عقل است. علمی که در دریای بیکران آن هر ذره نشانی از آفریدگار است و هر چه علم انسان افزون گردد، تقربش بیشتر می‎شود. از این روست که به علم اندوزی و دانش آموزی توجهی بی نظیر مبذول گردیده است. اما علم آموزی به ابزاری نیاز دارد که مهمترین آن کتاب است و انتشار نتیجه مطالعات پژوهشگران و اندیشمندان، پاسخگوی این نیاز خواهد بود.
جهت تحقق این امر و گام برداشتن در جهت ارتقای پایه های علم و دانش و رشد و شکوفایی استعدادها انتشار کتاب را یکی از اهداف خود قرار داده و انتظار داریم با حمایت های معنوی هموطنان گرامی بتوانیم گام های موثر و ارزشمندی را برداریم. گرچه تلاش خواهد شد در حد دانش و تجربه اندکمان کارهایی بدون اشکال تقدیم حضورتان گردد، ولی اذعان داریم که راهنمایی های شما عزیزان می‎تواند ما را در ارتقای کیفی کتاب راهگشا باشد لذا همیشه منتظر پیشنهادات و راهنمایی های شما خواهیم بود.
در پایان از همه عزیزانی که در مراحل مختلف تهیه، تدوین و چاپ کتاب از همفکری و همکاری آنها برخوردار بوده ام به خصوص آقایان دکتر علیرضا رحمانی و مهندس فریبا سیفی پور (مولفان) و مهندس علی محمد خانی (مدیر فروش) سپاسگزاری نموده و موفقیت روزافزون شان را آرزومندم.

مهدی خانی
مدیر مسئول انتشارات آوای قلم

مقدمه مولفان

قرن هاست که بشر به سمیت شدید آرسنیک در غلظت های بالا پی برده است. اما تحقیقات سال های اخیر نشان داده است که اثر نامطلوب آن بر سلامت انسان در اثر تماس طولانی مدت با آرسنیک حتی در غلظت های بسیار پایین نیز محتمل می باشد. امروزه آب شرب منبع اصلی جذب آرسنیک در سمی ترین اشکال غیر آلی آن می باشد. وجود آرسنیک در آب حتی در غلظت های بالا تغییری در مزه، بو یا ظاهر آب ایجاد نمی کند. بنابراین تشخیص آن در آب بدون استفاده از تکنیک های پیشرفته کاری بس دشوار است. آرسنیک غیر آلی که در آب زیرزمینی یافت می شود، مهم ترین منبع زمین شناسی آرسنیک است. غلظت های بالای آرسنیک معمولاً در نواحی با آتشفشان های فعال، آب های ژئوترمال، صخره های رسوبی و خاک های با غلظت بالای سولفیدها یافت می شود. آرسنیک هم چنین از طریق فعالیت های معدن کاری نیز وارد آب های زیرزمینی می شود. از آنجا که قابلیت انحلال آرسنیک در آب بالا می باشد، در نتیجه آلودگی آب های زیرزمینی با آرسنیک گسترده می باشد. در دهه های اخیر در مورد وجود آرسنیک در آب های زیرزمینی گزارشات هشداردهنده ای داده شده است.
میزان اثرات و پیامدهای مرتبط با آرسنیک در هنگام مصرف آب نامشخص است اما در طولانی مدت، اثرات و علائم ظاهری بیماری های مرتبط با آرسنیک و مشابه با آن نمایان می شود. به هر حال اثرات آرسنیکوز، خطرناک و مصرف طولانی مدت آب آلوده به آرسنیک منجر به ظهور انواع سرطان ها می شود.
در کتاب حاضر با عنوان آرسنیک در آب آشامیدنی موضوعات آرسنیک در بخش های مختلف شامل مسائل بهداشتی، اجتماعی، رهنمودها و استانداردها، پراکندگی، منابع، کاربردها، سمیت، مواجهه، آنالیز، تکنولوژی های حذف، سابقه تحقیقات در جهان و کتاب ها و سایت های مرتبط با آرسنیک آورده شده است. امید است که کتاب حاضر بتواند انتظار شما از مباحث مورد توجه در خصوص آرسنیک در آب را برآورده نماید. بدیهی است انتقال نقطه نظرات ارزشمند اساتید و دانشجویان عزیز می تواند در بهبود کیفیت چاپ های بعدی کتاب موثر واقع گردد.

مولفان

۱- مقدمه

بر پایه نوشته برخی از کتاب های کانی شناسی، ارسطو برای اولین بار از ماده ای بنام «Sandaracha» یاد کرده که بعدها نئو فراست آن را Arsenikon نامید. اختصاصات توصیف شده از این ماده به گونه­ای است که گمان می­رود منظور رئال گار «Realgar» یا در اصطلاح فارسی زرنیخ قرمز بوده است. در قرن شانزدهم میلادی شخصی بنام Paracels از کشور سوئیس، عنصر این کانی یعنی آرسنیک(۱) را یک عنصر فلزی اعلام کرد. زکریای رازی دانشمند ایرانی توانست آرسنیک را با آزمایش های گوناگون بدست آورد و نام آن را جوهر زرنیخ نهاد ولی آن را جزء عناصر فلزی در نظر نگرفت. وی در کتاب مدخل زرنیخ را به سه دستهء زرد (۳S۲As)، سرخ (AsS) و سبز و در کتاب سرالاسرار، آن را به شش گونه تقسیم بندی کرده است.
آرسنیک در سال ۱۸۶۶ توسط شرادر(۲) کشف و نام آن از کلمه یونانی Arsenikose گرفته شده است. قرن­هاست که بشر به سمیت شدید آرسنیک در غلظت­های بالا پی برده است. اما اخیراً معلوم شده است که اثر نامطلوب آن بر سلامت انسان در اثر تماس طولانی مدت با آرسنیک حتی در غلظت های بسیار پایین می باشد. امروزه آب شرب منبع اصلی جذب آرسنیک در سمی­ترین اشکال غیرآلی آن می­باشد. وجود آرسنیک در آب حتی در غلظت­های بالا تغییری در مزه، بو یا ظاهر آب ایجاد نمی­کند. بنابراین تشخیص آن در آب بدون استفاده از تکنیک­های پیشرفته تجزیه، کاری بس دشوار است. آرسنیک غیر آلی که در آب زیرزمینی یافت می­شود، مهم­ترین منبع زمین­شناسی آرسنیک است. غلظت­های معمول آرسنیک در آب زیرزمینی بسیار پایین است و در اغلب موارد زیر ۱۰ میکروگرم بر لیتر است. غلظت­های بالای آرسنیک (بیش از ۵۰۰۰ میکروگرم بر لیتر)، معمولاً در نواحی با آتشفشان های فعال، آب­های ژئوترمال، صخره­های رسوبی و خاک­های با غلظت بالای سولفیدها (مانند آرسنو پیریت) یافت می شود. آرسنیک همچنین از طریق فعالیت­های معدنکاری نیز وارد آب­های زیرزمینی می­شود. از آنجا که قابلیت انحلال آرسنیک در آب بالا می­باشد، در نتیجه آلودگی آب­های زیرزمینی با آرسنیک گسترده می­باشد. در دهه­های اخیر در مورد وجود آرسنیک در آب­های زیرزمینی گزارشات هشدار دهنده­ای داده شده است. در بیشتر کشورها از آب زیرزمینی برای تامین آب شرب استفاده می­شود. غلظت آرسنیک در برخی از این منابع چند برابر بیشتر از مقدار پیشنهاد شده توسط سازمان بهداشت جهانی ۱۰μgr/L می­باشد.
میزان اثرات و پیامدهای مرتبط با آرسنیک در هنگام مصرف آب نامشخص است اما در طولانی مدت، اثرات و علائم ظاهری بیماری­های مرتبط با آرسنیک و مشابه با آن نمایان می­شود. به هرحال اثرات آرسنیکوز، خطرناک و مصرف طولانی مدت آب آلوده به آرسنیک منجر به ظهور انواع سرطان­ها می­شود.

۲- مسائل بهداشتی- اجتماعی مرتبط با آرسنیک موجود در آب آشامیدنی

بر خلاف اغلب آلاینده­های زیست محیطی، اطلاعات گسترده­ای در خصوص آرسنیک غیر آلی و تماس انسانی وجود دارد. نقش آرسنیک در ایجاد اثرات سمی مشخص بر روی سلامت انسان­ها بعد از مواجهه از طریق دهان و تنفس از زمان های پیش مشخص شده است. اثرات بهداشتی آرسنیک غیر آلی خورده شده شامل سرطان­های پوست، سرطان­های داخلی و اثرات غیر سرطانی بر روی پوست، سیستم­های عروقی، گوارشی و کبد است. آرسنیک غیر آلی همچنین با توسعه سمیت در بدن مرتبط شده است. به طور کلی اثرات ایجاد شده توسط آرسنیک از اثرات حاد کشنده تا اثرات مزمن مانند سرطان و بیماری­های سیستم عروقی متفاوت است. مطالعات آزمایشگاهی بر روی حیوانات مشخص کرده که سمیت زایی آرسنیک وابسته به شکل و حالت اکسیداسیون آن است و در این بین عموماً ترکیبات آرسنیک دار غیر آلی محلول سمی­تر از انواع آلی و اشکال ۳ ظرفیتی (As) III)) سمی­تر از اشکال ۵ ظرفیتی (As)V)) می­باشند. سیستم­ها و ارگان های مختلف بدن از جمله پوست، سیستم تنفسی، قلبی عروقی، ایمنی، ژنتیکی، تناسلی، گوارشی و عصبی تحت تاثیر این ماده قرار گرفته و عوارض ترکیبی مشاهده می­شود. شایان ذکر است که اغلب اطلاعات مربوط به عوارض و اثرات بهداشتی آرسنیک روی انسان­ها به ویژه در ارتباط با سرطان­زایی از شواهد به دست آمده از مطالعه جمعیت مواجهه یافته به آرسنیک به دست آمده و مدل حیوانی مناسبی برای مطالعه سرطان­زایی آرسنیک وجود ندارد.

۲ -۱ مواجهه حاد با آرسنیک

تماس انسان با آرسنیک می­تواند از طریق بلع، تنفس و جذب پوستی صورت گیرد. اما بلع، مهم­ترین شکل مصرف آرسنیک می­باشد. دوزهای بالای آرسنیک می­تواند موجب اثرات سمی حاد مانند عوارض گوارشی (کم اشتهایی، استفراغ و اسهال)، اختلالات قلبی و اختلال در اعمال سیستم عصبی (مانند کرامپ عضلانی، ناراحتی­های قلبی) یا مرگ شود. سمیت آرسنیک به مقدار زیادی به شکل آرسنیک موجود بستگی دارد. شکل­های غیر آلی آرسنیک معمولاً در آب آشامیدنی از شکل آلی آن که در غذاهای دریایی وجود دارد سمی­تر هستند. سمیت آرسنیک فلزی و تری سولفید آرسنیک به علت حلالیت ناچیز آن ها پایین بوده ولی ترکیبات محلول آرسنیک سمی­تر می­باشند. سمیت مشتقات سه ظرفیتی آرسنیک بیش از مشتقات پنج ظرفیتی آن می­باشد. به عنوان مثال، آرسنیک سه ظرفیتی تقریباً ۲۵ مرتبه از اسید دی متیل آرسنیک سمی­تر می باشد. دوز کشنده خوراکی تعدادی از گونه­های آرسنیک در جدول ۱ آورده شده است.

جدول ۱: گونه های مختلف آرسنیک



دز کشنده خوراکی تری اکسید آرسنیک در انسان ۵۰ تا mg ۳۰۰ گزارش شده است. معمولاً در عرض ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از دریافت دهانی دزهای بالای آرسنیک، علائم بیماری ظاهر می­شود. غلظت­های بالای آرسنیک در مو، ناخن، ادرار و خون می­تواند شاخصی برای مواجهه انسان با آرسنیک قبل از ایجاد عوارض مشهود باشد.
هنگامی که آرسنیک همراه با غذا دریافت شود این علائم می­تواند به تاخیر بیفتد. سمیت حاد آرسنیک معمولاً با طعم فلزی یا گیاهی، احساس حرارت در لب ها و اشکال در خوردن غذا شروع می شود. تهوع شدید در انسان روی داده و ممکن است حتی منجر به خونریزی شود. این علائم و نشانه های مجرای گوارشی نتیجه آسیب روده­ای به واسطه عریض شدن و گشاد شدن عروق احشائی(۳) است که منجر به وزیکولاسیون موکوسی می­شود و نتیجه آن خونریزی، اسهال و دفع پروتئین­ها است. علائم مجرای گوارشی اغلب منجر به از دست رفتن آب بدن و عدم توازون الکترولیت­ها شده و ممکن است به بروز افت فشار خون و کمبود اکسیژن در بافت­های بدن(۴) منجر گردد. پس از مشکلات گوارشی اولیه، آسیب همزمان اندام­های دیگر روی داده و در نهایت مرگ فرا می­رسد. ایجاد هپاتومگالی، ملانوزیس، توقف رشد مغز استخوان، همولیزس و پلی نوروپاتی در نتیجه آسیب به سیستم اعصاب محیطی در مسمویت حاد با آرسنیک دیده شده است. مسمویت کشنده آرسنیک پس از مواجهه خوراکی با دزهای واحد ۲ گرم، ۸ گرم و ۲۱ گرم و پیامدهای غیر کشنده (معمولاً به دنبال درمان) بعد از دریافت دز واحد خوراکی ۱ تا ۴ گرم و ۸ تا ۱۶ گرم گزارش شده است. در کودکان اثرات حاد جدی اما غیر کشنده پس از مواجهه با دز mg ۰/۷ از As۲O۳ مشاهده گردیده است. طی تحقیق انجام شده در استرالیا در یک ناحیه معدنی به دنبال مصرف آب حاوی mg/L ۱۰۸ آرسنیک به مدت یک هفته ۲ نفر از ۹ نفر مردند، ۴ نفر گرفتار آنسفالوپاتی شدند و ۸ نفر علائم مجرای گوارشی نشان دادند.

۲-۲ مواجهه مزمن با آرسنیک

بررسی تاریخچه آرسنیک نشان می دهد که مواجهه مزمن با غلظت­های پایین آرسنیک از قدیم­الایام با اثرات نامطلوب بهداشتی در انسان ها مرتبط شده است. اولین گزارش­ها در این خصوص به اواخر قرن نوزدهم برمی­گردد و آن زمانی است که پیدایش اثرات پوستی (مشتمل بر تغییرات رنگدانه های پوست (هایپرپیگمنتاسیون)، هیپرکراتوزیس و سرطان­های پوست) با مصرف آرسنیک همراه با داروها و آب آشامیدنی مرتبط شد (WHO، ۲۰۰۱). اولین عارضه­های مشهود در اثر تماس با غلظت­های پایین آرسنیک در آب آشامیدنی، پیگمانتاسیون سیاه- قهوه ای پوستی تحت (ملانوزیس) و سخت شدن کف دست ها و پاها (کراتوزیس) می­باشد. اگر مصرف آرسنیک ادامه یابد، موجب دی پیگمانتاسیون می­شود که در نتیجه آن لکه­های سفید رنگی شبیه قطره­های باران (لکوملانوزیس) ایجاد می­شود. در یک مطالعه بالینی که در غرب بنگال بر روی افرادی که در معرض غلظت بالای آرسنیک در آب شرب بودند صورت گرفته، در حدود ۹۴ درصد افراد مبتلا به این عارضه بودند. اگر کف دست­ها و پاها ضخیم تر و ترک­های دردناک ظاهر شود، به این عوارض هیپرکراتوزیس گفته می­شود و می­تواند منجر به سرطان پوست گردد. دیگر سرطان­ها نیز ممکن است به وسیله مصرف طولانی مدت با آب آشامیدنی حاوی آرسنیک ایجاد شود. آرسنیک ممکن است بدون ایجاد علایم ظاهری به ارگان­های داخلی حمله کند که در این صورت سمیت آرسنیک قابل شناسایی نیست. در اوایل قرن بیستم گزارشات متعددی از ناهنجاری های پوستی در آرژانتین، شیلی، مکزیک و تایوان که مواجهه با آرسنیک از طریق آب آشامیدنی وجود داشت منتشر گردید. در دهه ۱۹۴۰ کشف یک مورد سرطان ریه در نتیجه تماس با غبار آرسنیکی در یک کارخانه در انگلستان باعث تحقیقات گسترده­ای در این زمینه شد. از جمله اولین موارد گزارش شده سمیت مزمن آرسنیک، بیماری پای سیاه (BDF) یا در اصطلاح پزشکی Wu chiao ping است که شاید بدترین مورد می­باشد. این بیماری عروقی محیطی، که منجر به قانقاریای پیشرونده پاها می­شود در بخش­های از تایوان از دهه ۱۹۲۰ شناسایی شده و طی دهه ۱۹۵۰ شیوع این بیماری به طور چشمگیری افزایش یافته که این موضوع به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. عوارض و اثرات بهداشتی مرتبط با مواجهه مزمن با آرسنیک به دو قسمت اثرات سرطانی و ­غیر سرطانی می­تواند تقسیم بندی گردد. گزارش (NRC(۵ ایالات متحده مربوط به سال ۱۹۹۹ بیان می دارد که آرسنیک هم با اثرات سرطانی و هم غیر سرطانی در انسان مرتبط می­باشد.
مسمومیت مزمن ایجاد شده توسط آرسنیک، آرسنیکوزیس(۶) نامیده می­شود و زمانی که آب آلوده به آرسنیک برای مدت طولانی مصرف شود ایجاد می­گردد. مصرف طولانی مدت آب آشامیدنی حاوی آرسنیک ابتدا منجر به مشکلاتی مانند اختلال در عملکرد کلیه و کبد می شود، سپس به ارگان های داخلی از جمله شش­ها، کبد، کلیه و مثانه آسیب وارد می­کند. رابطه بین آرسنیک و فشار خون در تعدادی از مطالعات مشاهده شده است. مدارک آژانس بین المللی تحقیقات سرطان، سرطان زایی آرسنیک انتقالی از آب را در اندام­های مثانه، شش و پوست تایید می­کند. آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا تخمین می­زند که خطر سرطان پوستی برای کسانی که ۲ لیتر آب حاوی ۵۰ میکروگرم آرسنیک مصرف می­کنند به میزان ۲ در ۱۰۰۰ می باشد. مطالعات دیگر همچنین مرگ و میر ناشی از سرطان­های شش، مثانه و کلیه را در مصرف کنندگان آب آشامیدنی حاوی مقادیر بالایی از آرسنیک را نشان می­دهند. میزان بالای مرگ و میر در اثر سرطان­های داخلی ناشی از آرسنیک نیز در تایوان گزارش شده است.
طبق گزارش سازمان یونیسف ۶۰۰۰۰ مورد آرسنیکوزیس در بنگلادش مشاهده شده است و برآوردهای دیگر نشان می­دهند که حداقل ۱۰۰ هزار مورد ضایعات پوستی به وسیله آرسنیک به وجود آمده است و از هر ۱۰ نفر،یک نفر که آب شرب با غلظت بالای آرسنیک (mg/L۵۰۰ یا بیشتر) در طولانی مدت مصرف می­کند در اثر سرطان­های مرتبط با آرسنیک می­میرد. زمان بروز عوارض به کیفیت آب به ویژه از نظر غلظت آرسنیک، آهن، منگنز، میزان مصرف آب و تغذیه بستگی دارد. غلظت های بالای آرسنیک گسترش عوارض را تسریع می کند، در حالی که وجود آهن و منگنز در آب باعث جذب و ته نشینی آرسنیک بر روی رسوبات آهن و منگنز می­شود که تماس با آرسنیک را قبل از مصرف آب کاهش می­دهد. مصرف کمتر آب و همچنین مصرف غذاهای غنی از ویتامین و پروتئین، بروز عوارض ناشی از آرسنیک را به تاخیر می­اندازد. هیچ نوع درمانی برای بیماری­های ناشی از آرسنیک وجود ندارد و تنها راه برای پیشگیری از آن، عدم استفاده از آب حاوی آرسنیک می­باشد. اگر این عمل سریع انجام شود عوارض می­تواند بهبود یابد. در غیر اینصورت، بیماری غیر قابل برگشت می­شود. باید توجه داشت فعالیت­های ناشی از معدنکاری و صنعت باعث پیدایش عوارض آرسنیک می­شود، اما آب آشامیدنی حاوی آرسنیک مهمترین منبع برای سلامتی انسان محسوب می­شود. شستن دست­ها، دوش گرفتن و شستن لباس­ها با آب آلوده به آرسنیک خطری برای سلامتی انسان ندارد. علاوه بر اثرات مستقیم بر سلامتی انسان، مردم به ویژه زنان مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه ممکن است به دلیل عوارض آشکار آرسنیک و این تصور غلط که بیماری مسری است با مسئله ترد اجتماعی روبرو شوند. آرسنیک از طرق دیگر مانند خوردن غذاهای آلوده به آرسنیک، سموم آرسنیک، هوا و خاک نیز باعث عوارض متعددی در انسان می­شود که از آن جمله می­توان به مسمومیت ناشی از مصرف سم مورچه که حاوی آرسنات سدیم و دکستروز است اشاره نمود که به خاطر طعم شیرین آن برای اطفال جذاب است. همچنین مسمومیت­های شغلی برای کارگران کارخانه­های ذوب سنگ فلزات مس، طلا و سرب اتفاق می­افتد. این افراد در معرض تنفس ذرات حاوی آرسنیک در قسمت­های ذوب سنگ فلز، کارگاه آرسنیک، منبع حرارتی، دیگ بخار و کارگاه تغلیظ و تصفیه تری اکسید آرسنیک می­باشند. کشنده­ترین شکل مسمویمت با آرسنیک، مسمومیت با گاز آرسین می­باشد. آرسین گازی بی رنگ، قابل اشتعال و با طعم فلزی بوده که در اثر تماس با نور و رطوبت به آرسنیک فلزی تبدیل می­گردد. در صنایع متالوژی زمانی که اسید با سنگ­های معدنی تماس می­یابد، گاز آرسین آزاد می­شود.

۲ -۳ اثرات سرطان زایی آرسنیک در انسان ها

نگاهی به گذشته نشان می­دهد که از یک صد سال قبل در بیمارانی که تحت درمان طولانی مدت با داروهای آرسنیکی قرار گرفته بودند افزایش میزان بروز سرطان­های پوستی سلول های basal و Squamous مشاهده شده بود. اولین نشانه­های مکتوب مواجهه با آرسنیک و سرطان مربوط به اوخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰ است. در مطالعه سال ۱۹۴۸ در بین کارگران یک کارخانه چرم سازی گوسفند که از آرسنیک سدیم استفاده می­کردند افزایش چشمگیر میزان مرگ و میر ناشی از سرطان پوست و ریه مشاهده شد. در سال ۱۹۵۸ Roth گزارش کرد که اتوپسی ۴۷ کارگر شراب سازی که علائم مسمویت ناشی از آرسنیک را داشتند نشان داد که ۴۰ نفر آن ها به سرطان پوست و ۱۹ نفر آن ها به سرطان ریه مبتلاء هستند. در میان معدن­کاران طلا نیز مرگ و میر ناشی از سرطان ریه با آرسنیک مرتبط گردیده است. همچنین یک صد سال پیش مشخص شده بود که کارگران معادنی که با آرسنیک سروکار داشته و آن را جا به جا می­کنند دارای نرخ بالای سرطان پوست و ریه می­باشند. اولین سوء ظن مربوط به توانایی آرسنیک در ایجاد سرطان ریه طی مطالعه­ای در ایالت Cordoba آرژانتین به وجود آمد و مشخص گردید که طی سال­های ۱۹۴۹ و ۱۹۵۹ در نواحی با غلظت بالای آرسنیک در آب آشامیدنی با میانگین ۶۰۰g/Lµ،
۳۵% مرگ و میرها ناشی از سرطان مربوط به دستگاه ریوی بوده است. در دهه ۱۹۶۰ مطالعات مفصل­تر در میان کارگران ذوب مس نیز که با آرسنیک موجود در هوا مواجهه داشتند سرطان­های تنفسی به ویژه سرطان ریه را نشان داد. طی ۳۰ تا ۴۰ سال گذشته تلاش های تحقیقاتی زیادی در خصوص ارتباط انواع سرطان­ها و مواجهه با آرسنیک از طریق آب آشامیدنی انجام شده است. تایوان، ژاپن، شیلی و آرژانتین از جمله کشورهایی می­باشند که این مطالعات در آن ها انجام شده است.
مطالعات اپیدمیولوژیکی انجام یافته در تایوان، مکزیک، شیلی، مجارستان، انگلستان، ژاپن، فنلاند و آرژانتین شیوع فزاینده سرطان پوست را در جمعیت تحت معرض آرسنیک گزارش نموده­اند. در تعدادی از این مطالعات ارتباطی مابین خوردن آرسنیک غیرآلی و مرگ و میر افزایش یافته حاصل از سرطان های داخلی مانند کبد، مثانه، کلیه و شش آنالیز شده و گزارش گردیده است. بزرگ ترین مطالعه اپیدمیولوژیکی انجام شده در تایوان که به عنوان پایه­ای برای ارزیابی خطر سرطان توسط (EPA(۷ به کار رفته، شیوع فزآینده سرطان پوست را در میان چهل هزار نفر تایوانی که آب آلوده به آرسنیک (با غلظت ۱۲۰۰ میکرو گرم در لیتر) را از چاه های آرتزین مصرف می­کرده اند، نشان داده است. بنابراین در خصوص اثرات سرطان زائی در انسان­ها در حال حاضر شواهد و مدارک کافی وجود دارد که می­توان نتیجه گرفت، دریافت آرسنیک از آب باعث سرطان پوست، مثانه و شش می گردد. در نظر گرفته می­شود که سرطان های داخلی (مثانه و شش) سرطان­های اصلی نگران کننده می­باشند و یک رابطه دز- پاسخ بین این سرطان­ها و تماس با آرسنیک موجود در آب وجود دارد.

جدول ۲: حداکثر مقادیر مجاز مواد شیمیایی معدنی



نظرات کاربران درباره کتاب آرسنیک در آب آشامیدنی